seen from Brazil
seen from United States

seen from United States
seen from South Korea
seen from Mexico
seen from China

seen from Germany
seen from United States

seen from Malaysia
seen from China

seen from Malaysia

seen from India
seen from United States

seen from Philippines

seen from United States
seen from United States
seen from Germany

seen from Canada
seen from United States
seen from United States
nigdy nie sadzilam ze bede robic cos w stylu "musze to przesunac bardziej w lewo zeby bylo widac chuja"
@venflon o swojej pracy w @rence-andzeja
Door het oog van de naald
Mijn collega en ik zijn druk bezig met onze ronde langs alle patiënten. Om en om lopen we zonder wezenlijk overleg, als een ongeschreven regel, de kamers op en af. Onze werkzaamheden zijn divers, variërend van het toedienen van sondevoeding, infusen bijstellen tot een bemoedigend woordje. In deze cadans voeren we met een stevige pas efficiënt de avondzorg uit. Op kamer 22 dient meneer H een intraveneuze antibioticagift te krijgen. Dit klinkt heel ingewikkeld, maar dat is het niet. Behalve in dit geval. Laat mij het eerst uitleggen; intraveneus betekent in het Latijn ‘in een ader’. Door middel van een klein plastic buisje, ook wel het infuusnaaldje, kan het medicijn op deze manier toegediend worden. Met de antibioticaspuit in de aanslag loop ik enthousiast de kamer op. Een niet ziek ogende veertiger ligt met zijn computer op schoot comfortabel in bed. Gekleed in een blauwe trainingsbroek en dito poloshirt lijkt het eerder alsof hij net terug is van een potje golf dan op een doorsnee patiënt. Ik zet een aantal vraagtekens bij het zien van de infuusnaald. De pleister zit niet netjes meer en ook het doorspuiten van de naald gaat niet gemakkelijk. Ik besluit het fixatiemateriaal los te maken en schuif heel voorzichtig de naald iets op. Het probleem lijkt verholpen te zijn. Ai, ik kijk om mij heen. In de drukte ben ik vergeten nieuw fixatiemateriaal mee te nemen, waardoor ik in een benarde positie geraakt ben. Weglopen is geen optie. Zodra ik het infuusnaaldje los zou laten valt het eruit. Ik besluit op de assistentiebel te drukken. Deze bel wordt gebruikt als een collega hulp nodig heeft, het is geen reanimatiebel, wel een alarm waar je met een ferme pas dient heen te lopen. Kiki komt haastig aangelopen en bekijkt de situatie eerst eens goed. Ze kijkt naar het ontblote infuusnaaldje, naar mij, nogmaals naar het infuus en naar de man die er aan vast zit. ‘Ah Roos! Valt ie nog te redden?’ vraagt ze. Alle kleur van meneer zijn rode wangetjes ebt weg en zweetdruppels vormen zich op zijn bleke voorhoofd. “Uh… ja..ja… Ik denk het wel” stamelt de man zenuwachtig. Kiki en ik kijken elkaar aan en schieten in de lach. “Natuurlijk meneer, we hebben geen seconde getwijfeld of u dit gaat overleven. Maar uw infuusnaaldje daarentegen…..”
mam na imie olga co wspak to aglo a to juz niedaleko od ugly
@venflon o ukrytym znaczeniu imion
mialam rok przedsiebiorczosci z gosciem ktory przychodzil zjarany na lekcje i jego zajeciem bylo fapanie jak uczennice odpowiadaly
@venflon o typowym ciele pedagogicznym
http://iwillsurprise-you.tumblr.com/
sadzisz ze mozesz sie do mnie zwracac z wyraznym brakiem jakiegokolwiek szacunku jedynie dlatego ze biologicznie jestem kobieta? czujesz sie lepszy przez swoje przyrodzenie, czyli cos materialnego? otoz nie drogi kolego, chcialabym ci oznajmic ze na poziomie metafizycznym kazdy z nas, kazda dusza jest taka sama, a twoje negatywne vibracje ego sa bezcelowe. wstydzilbys sie.
@venflon o mizoginii napędzanej vibracjami ego