#verleiden

[elkedagzin]

‘Verleid me naar ergens ver, zacht en lichter.’ - 13 september 2020

[fount-it]

Avoid - Seduce, part II

[kamielchoi]

Met dichtende woorden kon ik ooit mezelf verleiden

Met dichtende woorden kon ik ooit mezelf verleiden

Met dichtende woorden kon ik ooit mezelf verleiden op hun klanken danste ik mijn zelfvertrouwen voor “alles wat zoet en zacht is”, “mooi gelijk smaragd is” geloof me, de woorden hebben geleefd, ze hebben het zweet in mijn klieren doen opwellen. Ik wilde er een meisje mee veroveren, mijn regels zouden haar geest naar me openen, en wie weet haar benen. Het waren codewoorden, toverwoorden en nooit…

View On WordPress

[sannevderzanden]

Digitaal verleiden begint met creatief inzetten van marketingmiddelen

Om de burger naar het digitale kanaal te verleiden is marketing nodig. Dat kan zonder dure reclamebureaus. Je komt al heel ver met de slimme inzet van doordachte creativiteit en hergebruik van bestaande middelen.

Om digitale dienstverlening echt voor je te laten werken, zal je er voortdurend voor moeten zorgen dat de mogelijkheden bekend zijn en je website gevonden wordt. Alles draait om het idee dat je goede content maakt voor die mensen die al – bewust of onbewust – op zoek zijn naar jouw dienstverlening. Deze content biedt je vervolgens online aan, maar zeker ook offline.

Goed afgestemde content

De toolkit die is ontwikkeld voor de communicatie rondom iBurgerzaken bevat dan ook zaken als advertenties, leaflet en natuurlijk posters, maar ook brieven voor partners die samen met jou de weg naar het digitale kanaal stimuleren. Hoewel overheid en bedrijfsleven wellicht garant staan voor een spannende relatie, zal juist deze samenwerking een enorme boost geven aan de digitale dienstverlening in jouw gemeente.

Zo waren er afgelopen maand twee gemeenten – Boekel en Neder-Betuwe – die PinkRoccade Local Government de opdracht gaven om de middelen uit de marketingcommunicatietoolkit voor iBurgerzaken voor hun gemeente geschikt te maken. Met een minimale investering kunnen zij nu toch burgers en bedrijven verleiden naar het digitale kanaal. Het mes snijdt daarbij aan twee kanten, want dit resulteert in blije burgers én blije ambtenaren.

Klein, maar grote kansen

Voor kleine ondernemers en dus ook kleine gemeenten zijn de budgetten voor marketing vaak beperkt. Het creatief inzetten van middelen is dan een hele goede oplossing. Temeer daar juist in kleine gemeenten, met vaak grote oppervlaktes en dus lange reistijden van en naar het gemeentehuis, de klant – burger en bedrijf – openstaat voor digitale dienstverlening. Men moet dan echter wel weten dat de gemeente, sinds kort, deze mogelijkheden biedt.

Door je content af te stemmen op de behoeften van je doelgroep en op de fase van het beslissingsproces waarin zij zich bevinden, verhoog je op natuurlijke wijze het percentage digitale dienstverlening. Deze vorm van verleiden heeft bewezen zeer effectief te kunnen zijn. Vanuit dit gedachtegoed zijn dan ook de middelen in onze marketingcommunicatietoolkit ontwikkeld.

Een aantal tips

Gebruik bestaande middelen.

Werk je gemeente omhoog in Google.

Recycling is niet alleen iets voor afval, maar ook voor content.

Denk aan auteursrechten op foto’s, kijk eens op https://pixabay.com/nl/ of http://logomakr.com/.

Houd het simpel!

[sannevderzanden]

Mensen willen wel veranderen, maar niet veranderd worden

Een volle koelkast leidt snel tot een volle maag, ontdekte hoogleraar Brian Wansink van Cornell University. Want hoe lager de drempel, hoe sneller we toehappen. Eetbeslissingen nemen we zonder nadenken, uit gewoonte of verveling. De verleiding van veel eten kunnen mensen simpelweg niet weerstaan, legt Wansink in Slim by Design uit. En hier de parallel naar verleiden naar digitale dienstverlening, want het draait allemaal om gedragsverandering. Wat kunt u hiervan leren als communicatieprofessional?

Wie bepaald gedrag wil bevorderen, maakt dat Easy, Attractive, Social and Timely (EAST). In slecht Nederlands: gemakkelijk, aantrekkelijk, sociaal en tijdig. Deze vier eenvoudige principes staan aan de basis van gedragsveranderingen. Of het nu gaat om bepaalde dingen (niet) eten of het gebruik maken van het digitale kanaal. Persoonlijk vind ik dit de belangrijkste tip: ‘Benader mensen als ze – waarschijnlijk – het meest ontvankelijk zijn voor jouw boodschap’ (timely). Laat ik dit met een tweetal concrete ‘Burgerzaken voorbeelden’ toelichten: de digitale aanvraag van je eerste rijbewijs en de digitale aangifte geboorte.

Digitale aangifte is zo wel erg aantrekkelijk

Om degenen die voor de eerste keer een rijbewijs aanvragen te verleiden naar het digitale kanaal zou je een brief over de mogelijkheid tot digitale aanvraag kunnen rondsturen binnen de gemeente. Het is echter veel effectiever om enkel degenen die net hebben afgereden te benaderen met deze boodschap (timely). En dat kan vrij eenvoudig via de rijschool of het CBR.

Zo kun je ook zwangere vrouwen benaderen via de verloskundige of in het ziekenhuis. En als de kersverse ouders dan in het ziekenhuis ook nog worden geholpen om digitale aangifte te doen, is de cirkel helemaal rond. Zo wordt er in Almelo, Bergen op Zoom, Ede en Hardenberg door het ziekenhuispersoneel gewezen op de digitale aangiftemogelijkheid; heb meer tijd met je gezin, kies voor de digitale aangifte (attractive). En doordat deze ziekenhuizen ook nog eens tablets verstrekken zijn de ouders echt van alle gemakken voorzien (easy).

Het sneeuwbaleffect

Voor het gros van deze doelgroep zal de drempel niet hoog zijn (attractive). We hebben het immers veelal over jongere mensen die opgegroeid zijn met smartphones en tablets (de gemiddelde leeftijd van een vrouw die haar eerste kind krijgt is 29,4 jaar: bron CBS). Bovendien is het een doelgroep die allerlei zaken deelt, ook op sociale netwerken. En daar wordt het interessant, want het is vaak zo dat binnen een vriendengroep de een na de ander bevalt  of het rijbewijs behaalt (social). Lees meer over netwerken en de mogelijkheden die dat biedt in mijn eerdere blog ‘Knopen en relaties’.

Zet u de principes van EAST in bij het verleiden naar het digitale kanaal? En zo ja, zou u deze voorbeelden met ons willen delen?

[sannevderzanden]

Wat kan communicatie leren van het verbod op plastic tasjes?

Sinds begin dit jaar geven winkels geen gratis plastic tasjes meer uit. In Nederland is de richtlijn 'regeling beheer verpakkingen' met een big bang gelanceerd. Met succes. Hema geeft 80 procent minder tasjes uit, C&A 65, Gall & Gall 70 en Kruidvat 60. Shoppers hebben in een paar weken tijd geleerd hun eigen tas mee te nemen. Hoe is dat gebeurd en wat kunnen we daarvan leren voor communicatie en digitale dienstverlening binnen de lokale overheid?

Beleid maken werkt.[i]

Bekendheid met het doel van de maatregel is bepalend voor het draagvlak.[ii]

Goede communicatie in combinatie met beprijzing draagt bij aan gewenst resultaat.[iii]

Creatief omgaan met regelgeving biedt kansen.[iv]

Verleiden tot een tasje minder

Samen met de brancheorganisaties is er door de overheid gewerkt aan een brede communicatieaanpak. Met de campagne “Mag het een tasje minder zijn?” werd allereerst bewustwording, zowel vóór als achter de toonbank, gecreëerd. Bekendheid met het doel van de maatregel is immers bepalend voor het draagvlak. Vervolgens voorzag de overheid ook in campagnemateriaal om de winkeliers, want goede en eenduidige communicatie voorkomt een hoop klantvragen en gedoe.

Uit het onderzoek “Mag het een tasje minder zijn?” van het KIDV, bleek dat goede communicatie in combinatie met beprijzing bijdraagt aan significante reductie, namelijk 77%, van de uitgifte van plastic draagtassen bij het verkooppunt. Winkeliers bepalen zelf de prijs voor een plastic tas, de overheid geeft enkel een richtbedrag van € 0,25 per tas. In de praktijk zien we overigens maar weinig winkels die het volledige adviesbedrag in rekening brengen.

Luisteren naar klantbehoefte

Veel winkeliers zitten toch wat in hun maag met deze wetgeving. Hoewel ook zij het belang voor het milieu inzien, vinden ze het toch ongepast om aan hun klanten, na een dure aankoop, nog geld te vragen voor de tas. Kosten Watersport & Fashion pakt deze nieuwe wetgeving creatief op en zet de bijdrage om in een gift voor KNRM (Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij) Breskens. Zo geeft C&A de opbrengst aan Plastic Soup Foundation, die de strijd heeft aangebonden met het plastic in de oceaan.

Zeeman geeft haar klant meerdere opties: slechts 5 cent betalen voor een klein plastic tasje, een 'big shopper' van gerecycled plastic kopen à 49 cent of voor 1 euro statiegeld een opvouwbaar nylon tasje. Als de herbruikbare tas stuk gaat of vies wordt kan men die inruilen voor een nieuwe, of ze krijgen hun euro terug.

Dat doe je toch niet?

Een extra bedrag in rekening brengen voor een tasje willen niet alle winkeliers; “Als mensen net voor een paar honderd euro kleding hebben gekocht, ga je ze niet nog een kwartje voor een tasje vragen. Dat staat gewoon niet.”, zegt Paul Jacobs, die een luxe kledingzaak leidt in Weert.

Hij is niet de enige die er zo over denkt. Winkeliers gaan dan ook op zoek naar alternatieven: papieren, stoffen en jute tassen mogen immers wel gratis meegegeven worden. Logisch, maar daardoor rijst wel de vraag of de maatregel voldoende effectief is. Een papieren tas is namelijk niet per se beter dan plastic, aldus Milieu Centraal, waar.

Handhaving

De Inspectie voor de Leefomgeving controleert of winkeliers het verbod naleven. Ook kunnen consumenten via een kliklijn melden als winkeliers toch gratis plastic tasjes weggeven. In eerste instantie krijgen winkeliers een waarschuwing, daarna volgt een boete. Over de hoogte ervan is nog niets bekend.

Deze big bang met veel aandacht voor goede communicatie in combinatie met beprijzing resulteert in afnames tot 80 procent. Wat kunt u hiervan leren?

Specifieke voorbeelden van en voor gemeenten

Op zoek naar specifieke voorbeelden van en voor gemeenten? Lees hier een aantal blogs waarin bovengenoemde punten één op één zijn toegepast op digitale dienstverlening / bij het verleiden naar het digitale kanaal binnen de lokale overheid:

[i] Gemeente Oss heeft laten zien dat beleid maken ook werkt bij het thema digitale dienstverlening; vier maanden na ingebruikname heeft deze gemeente een selfservicepercentage van 95 procent. [link naar:

[ii] Lees hier een aantal argumenten, welke in de interne communicatie benoemd kunnen worden, wanneer het gaat om de overstap naar digitale dienstverlening.

[iii] Lees meer in het communicatieplan iBurgerzaken; verleiden naar het digitale kanaal.

[iv] Welke instrumenten zet u in bij het verleiden naar het digitale kanaal? Kijkt u over de eigen muurtjes heen en gaat u samenwerkingen aan die voorkomen dat u het wiel steeds weer zelf moet uitvinden? Lees ter inspiratie mijn blog over ‘Overheid en bedrijfsleven; een spannende relatie’.

[sannevderzanden]

Knopen en relaties

Het betoog van Lidwien van de Wijngaert over Bonding and bridging tijdens het event GebruikersCentraal zette mij aan het denken. De Amerikaanse politicoloog Robert Putnam – waar haar verhaal op gebaseerd is – stelt dat zowel bonding als bridging noodzakelijk zijn om effectief te kunnen opereren. Hebben ze het hier over verleiden in het kwadraat?

Putnam onderscheidt twee soorten sociaal kapitaal: Bij bonding gaat het om het samenbinden van mensen (en organisaties) met gelijke kenmerken. Bij bridging om het slaan van bruggen tussen mensen en organisaties met verschillende kenmerken. Mooi om te zien dat de wetenschap nu ook gezond nadenken onderbouwt!

De verbindende factor

Ook binnen sociale media draait het allemaal om netwerken, aldus Van de Wijngaert. Uiteraard heeft niet iedereen in een netwerk dezelfde positie. We weten allemaal dat sommige mensen of organisaties vaker worden genoemd (@Mention) dan anderen. Maar zijn we er ons ook van bewust wèlke mensen of organisaties verbonden worden door een persoon?

Met netwerkanalyses krijgen we inzicht in de mensen en organisaties die centraal staan in deze netwerken, de groepen en subgroepen in het netwerk en de verbindingen tussen deze groepen. De lokale overheid moet bij vraagstukken van verandering dit netwerk (beter) in kaart brengen en waar nodig zelfs interveniëren, aldus Van de Wijngaert. Alleen dan kun je als gemeente je plek claimen binnen dit netwerk.

Belangrijke gebeurtenissen

Volgens mij leent het vraagstuk ‘verleiden naar het digitale kanaal’ zich prima voor het claimen van zo’n plek. De life events(geboorte, huwelijk, rijbewijs, verhuizen), waar de apps van iBurgerzaken voor worden ingezet, staan voor belangrijke gebeurtenissen in iemands leven. Juist momenten waarover men op sociale kanalen maar al te graag communiceert. En doe je het zelf niet, dan doet degene die op je bruiloft was of de trotse oma dat voor je.

En laat het nu ook nog eens zo zijn dat deze momenten veelal binnen een netwerk in min of meer dezelfde periode gebeuren! Neem trouwen; dat doet een ongehuwde Nederlandse gemiddeld als ze 30.6 jaar is (bron:CBS). En kijk dan eens naar haar (persoonlijke) netwerk en de leeftijdsrange die hierin voorkomt… Juist! Als je als gemeente de kans krijgt om daar iets te melden over de digitale aangifte bereik je in één klap behoorlijk wat toekomstige bruidjes.

Verleiden met een knipoog

Natuurlijk blijft privacy altijd een belangrijk aspect voor de gemeente en haar communicatie-uitingen. Wat kan wel, wat wordt niet echt gewaardeerd of wat kan zelfs echt niet? Mensen in het netwerk aanspreken die binnen de doelgroep vallen is wat tricky, want wat heeft een gemeente te maken met of jij wel of niet in het huwelijksbootje wilt treden. Een felicitatie, met een knipoog naar de digitale aangifte, kan echter volgens mij altijd.

En mogelijk kan een goede analyse zelfs inzichtelijk maken dat er een huwelijk gepland wordt (#verloofd) of kind op komst is (#zwanger) en dan kun je deze persoon al direct verleiden naar het digitale kanaal. Natuurlijk moet deze uiting dan wel passen bij het feestelijke moment en niet te zakelijk zijn. Op die manier heb je al twee keer de kans om binnen dit netwerk zichtbaar te zijn.

Wie zegt dat een gemeente geen reclame mag maken?

Ik heb het al vaker geschreven, maar communicatieve sturing (reclame maken) is van groot belang bij de kanaalkeuze van de burger. Wanneer bij de burger niet bekend is welke diensten via de gemeentelijke website worden aangeboden, dan zal hij er immers zeker geen gebruik van maken.

Die gebruiker, die tevreden burger en het omliggende netwerk moeten we inzetten. En wie zegt dat een gemeente geen reclame mag maken? De grootste uitdaging zit hem wellicht in het in beeld brengen van die sociale netwerken en het monitoren ervan. Daarnaast zijn er natuurlijk handjes nodig om deze berichten daadwerkelijk uit te sturen. Mogelijk haalbaar dankzij de werkdrukvermindering die de selfservicecomponent bij iBurgerzaken met zich meebrengt?

[sannevderzanden]

Seniorendating; nooit te oud om te verleiden

Niet iedereen kan of wil de digitale diensten van de overheid gebruiken, blijkt uit veel onderzoeken. Dat is een gemiste kans voor zowel de gemeente als voor de burger zelf. Die kans (alsnog) grijpen is een kwestie van overtuigen en verleiden. Ook u kunt het!

Laat ik beginnen met het goede nieuws: de digitale kloof is te overbruggen! Bijvoorbeeld voor senioren; traditioneel een van de meest moeilijk tot digitale dienstverlening over te halen doelgroepen. Digitaal vaardig zijn staat voor een groot deel van deze groep gelijk aan onafhankelijkheid, zo blijkt uit onderzoek van SeniorWeb. Internet is in de afgelopen jaren immers voor steeds meer onderdelen van het dagelijks leven belangrijk geworden: informatie zoeken en online communicatie maar ook economische toepassingen als internetbankieren en winkelen.

Laat het verleiden beginnen!

Laten we dit teken als gemeente serieus nemen en senioren actief ondersteunen en de fysieke mogelijkheden bieden om digivaardig te worden. Want op termijn biedt dat perspectief voor gemeentelijke dienstverlening. Als de koudwatervrees voor laptop of tablet is overwonnen, wordt de digitale aanvraag van een reisdocument een eitje. Kan eindelijk die prachtige reis waar de op leeftijd zijnde burger altijd al van droomde, nu zelf online gevonden, beginnen.

Persoonlijk ben ik erg gecharmeerd van de campagne ‘Digitaal Meedoen’, een initiatief van gemeente Capelle aan den IJssel, wethouder Josien van Cappelle. De doelstelling van het project is om méér Capellenaren digitaal vaardig te maken, en om hun digitale vaardigheden te verbeteren.

Niet langer alleen

Ook uit dit project blijkt dat u het als gemeente echt niet allemaal zelf hoeft te doen. Er zijn voldoende partijen die u kunt inschakelen. Om er een paar te noemen: Digitaal Hulpplein, Digivaardig & Digiveilig, KBO enSeniorWeb en Student aan Huis.

Nog niet overtuigd? Lees ter inspiratie eerst het verhaal “met wat hulp kom ik heel ver” van digiheld Aart Schouten. En verbind daaraan dat uitonderzoek blijkt dat ouderen beter scoren dan jongeren op informatie- en strategische vaardigheden wanneer zij een voldoende niveau van operationele vaardigheden bezitten. En dat terwijl bij 55-plussers operationele vaardigheden juist relatief sneller toenemen. Dus wat let u om in deze doelgroep te investeren?

Twijfel voert tot onderzoek, dialoog tot vooruitgang en kennis

Ook nu daag ik u weer uit om na te denken over verleiden. En vraag ik u om daarvoor andere instrumenten in te zetten; over de eigen muurtjes heen te kijken en samenwerkingen aan te gaan die voorkomen dat u het wiel steeds weer zelf moet uitvinden.

Hebt u het antwoord paraat op de volgende vragen? Hoe goed hebt u uw doelgroep, uw burgers, in kaart (gebracht)? Weet u hoe digivaardig ze zijn? Of beter, zouden willen zijn? En met welke partijen zou u binnen uw durfgemeente meer senioren kunnen verleiden naar het digitale kanaal?