《..Πόσο κοστίζει το ταξίδι του θανάτου;
Πόσο κοστίζει τι ρωτάς, πάρα πολλά..
Κάτσαμε δίπλα και χαθήκαμε στο γκρίζο
Ώρες αμίλητοι, πονάς; Θα σου περάσει.
Κάποτε σε ήξερα τώρα δε σε γνωρίζω..》

#dc comics#dc#batman#tim drake#dick grayson#bruce wayne#batfam#batfamily#dc fanart





seen from Italy

seen from Bulgaria

seen from Malaysia
seen from Yemen
seen from United States

seen from Brazil
seen from United States

seen from United States
seen from China
seen from Germany
seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States
seen from Egypt
seen from China

seen from South Korea
seen from Costa Rica

seen from United States

seen from United States

seen from United States
《..Πόσο κοστίζει το ταξίδι του θανάτου;
Πόσο κοστίζει τι ρωτάς, πάρα πολλά..
Κάτσαμε δίπλα και χαθήκαμε στο γκρίζο
Ώρες αμίλητοι, πονάς; Θα σου περάσει.
Κάποτε σε ήξερα τώρα δε σε γνωρίζω..》
Βρήκα στα μάτια μου σκοτάδια, στο λαιμό μου θηλιά, είδα στα χέρια μου σημάδια και στη σκέψη μου κελιά
Βέβηλος
Ήθελα πάντα μια νύχτα, να μείνει κάτι, να γίνει κάτι, να μην μπορούν να μας που οι σιωπές πως δεν ματώσαμε για αγάπη..
《...Don't want another lover
So keep holding out your hands
There's no room beside me
I'm not looking for romance
You say I'll be here, I'll be here
But there's no way you'd understand
All I want,
When I don't even know myself...》
Αν φύγω ξαφνικά ένα πρωί θα γίνω απλά ένας αριθμός στο ποσοστό τους, μα εγώ στα ίσια έπαιξα την ζωή, τι να μου πει ο θάνατός τους;
Με μια καρδιά χαλασμένη γυρίζω και ένα μυαλό κολλημένο σου γράφω, είπα θα φύγω μακριά απ'όλα αυτά που μου δίναν ζωή και με 'κάναν να υπάρχω.
Ποτέ δε σημαδεύουνε στα πόδια, όσο η σκέψη είναι μια πράξη που φοβίζει κι απειλεί. Ποτέ δε σημαδεύουνε στα πόδια, γιατί στα πόδια το βάζουνε μονάχα οι δειλοί. Ποτέ δε σημαδεύουνε στα πόδια, ξέρω πως λένε ψέματα κεραίες και καλώδια. Γι’ αυτό ποτέ δεν σημαδεύουνε στα πόδια, αφού στο μυαλό είναι ο στόχος.. Το νου σου, ε;
Βέβηλος & Τσέκος - Ποτέ δε σημαδεύουνε στα πόδια
αντέξαμε το κρύο τα φάρμακα με δόσεις σε μπλέ δωμάτια σταυρούς και καθηλώσεις μας πλάσανε σαν να είμασταν κομμάτια πλαστελίνης σ’εξάμηνες ενέσεις αλομπερτίνης παραβιάσαμε την άδεια και όρους αποφυλάκισης γυρίσαμε παρέα ολα τα κέντρα κράτησης κι ήσουν εκεί μεσ΄το κελί μου,με τη πνοή σου στα ψηλά ντουβάρια έδινα μαχαιριά οι τοίχοι κι οι στίχοι σε κρύβαν μαζί μου για να σαι η δικιά μου λευτεριά