Word alsjeblieft niet te wendbaar!
Er is weer een nieuw buzzword in managementland: agility. Ofwel wendbaarheid. Om met de tijd mee te kunnen, moet je als organisatie wendbaar zijn. Logisch. Tot zover weinig nieuws. Dit is van alle tijden, met als enig verschil dat veranderingen elkaar sneller opvolgen. En dan moet de organisatie ook sneller mee.
Maar hoe doe je dat? Door flexibel in te spelen op veranderingen in de omgeving. Mensen breder opleiden. De markt goed in de gaten houden. Nieuwe markten aanboren. Dat soort dingen. Kleine, innovatieve organisaties die als lichtend voorbeeld dienen. Maar hoe maak je van een olietanker een speedboat? Kan dat wel?
Er schuilt echter een groot gevaar in wendbaarheid: met alle winden meewaaien. Te snel willen reageren op veranderingen in de omgeving. Het gevolg: de eigen visie wordt overspoeld door pragmatische oplossingen op de kortere termijn.
De wendbaarheidpolitie zal natuurlijk zeggen dat dit bij écht wendbare organisaties geen enkel probleem is, maar ga er maar aan staan. Menig organisatie heeft juist een gebrek aan visie, waarmee wendbaarheid enkel instrumenteel kan worden aangepakt.
Een duivels dilemma. Eerst toch de, vaak halsstarrige, visie voor de lange termijn? Of eerst de organisatie op korte termijn wendbaar maken? Ik zou met de visie beginnen. Maar dan wel een échte visie. Geen obligate teksten. Echte keuzes. Dan wordt de organisatie ineens ontzettend wendbaar!