#witbrood

[witbrood]

De trouwbeurs

Tijdens de zoektocht naar trouwkleding belandden wij op een zaterdag in Utrecht. Via internet hadden we de zaak Elles Mode ontdekt. Maar hoe verzorgd de website er ook uit zag, de kleine winkel ademde een wat afgeleefde sfeer. De vriendelijke dame die zich bezighield met herenkleding bood ons maar weinig mogelijkheden. Teleurgesteld verlieten we de winkel, op zoek naar een lunchtentje. Love & Marriage Met mijn iPhone zocht ik in het restaurant naar winkels die een specifiek jacquetmerk mogelijk wel aanboden. Op één van de websites werd geadverteerd met de ‘Love & Marriage Beurs’. En wat een toeval: de beurs was die dag in de Utrechtse Jaarbeurs! Als we opschoten, konden we er nog anderhalf uur rondlopen. Een uitstekend plan om deze middag alsnog een zinnige invulling te geven, zo bleek. Bij binnenkomst merkte je duidelijk dat deze beurs voornamelijk gericht is op de bruid. De suikerzoete inrichting van de stands met witte en roze versieringen waren voor ons niet direct uitnodigend. Het grote aantal deelnemende bedrijven toonde aan dat er geld te verdienen was. Gezien de beperkte tijd die we hadden, moesten we efficiënt te werk gaan. We bestudeerden de plattegrond en bepaalden snel wat we konden overslaan en waar we zeker moesten kijken.

Foto: NTBO / Blik en Bloos

De grote witte stand van herenzaak Roka trok meteen onze aandacht. Er was een kleurrijke en diverse collectie aan maatpakken, waaronder ook jacquets en smokings. De ontvangst door de medewerker was vriendelijk en doelgericht. Het leek erop dat hij ons kon bieden waar we naar op zoek waren. We maakten een afspraak om op korte termijn in Haarlem te komen passen. Goud Mijn vriend wilde eigenlijk geen gouden ring. ‘Niet het geld waard’, vond hij. Dat was ik deels met hem eens, maar ik wilde toch graag dat hij wit goud zou proberen. Bij een juwelier pasten we verschillende modellen. De mooiste ring voor ons was 14-karaats van ‘zwart goud’ aldus de medewerker. Ik wist niet eens dat het bestond. ‘Wat kost deze?’, viel ik met de deur in huis. Een ander stel bleef nieuwsgierig staan om het antwoord ook te horen. ‘Dat moet ik even opzoeken voor u, momentje.’ De ruim 3.000 euro kwam toch nog als een schok. Natuurlijk heeft goud een dagwaarde en is de prijs daaraan verbonden, maar dan is de vraag of je dat moet willen. Titanium, het materiaal van onze eerste ringen, kreeg na dit bezoek duidelijk onze voorkeur. Scala aan keuzes Op internet hadden we al honderden uitnodigingen bekeken. Om het onszelf niet te moeilijk te maken zochten we een kant-en-klaar model kaart. Liefst met wat mogelijkheden tot aanpassing. Mijn vriend had online een mooie zilvergrijze kaft gezien met meerdere kaartjes erin. Bij de stand van Jos de Laat, gespecialiseerd in uitnodigingen en bedankjes, haalde de uitbater een grote map te voorschijn. Ze wist exact welke kaart we bedoelden. In de derde map verscheen daar zowaar het model dat we op het oog hadden. Het was een chique uitnodiging die zeker zou passen bij ons trouwfeest. De dame benadrukte dat er vanwege onze trouwdatum wel wat haast geboden was om de kaart naar wens te maken. Dat betekende op korte termijn een tripje naar het Brabantse Schijndel.

Limo Het was leuk om even naar de modeshow te kijken, maar al snel kwamen we tot de conclusie dat we van de vele bruidsjurken niet veel wijzer zouden worden. Gauw verder dus. Bij een blinkende witte limousine bleven we even stil staan. Ondanks het hoge pornogehalte leek het ons best een comfortabele manier om van A naar B te reizen. Ons plan was toen nog: trouwen in Amsterdam en het feest in Rotterdam, waar we elkaar de eerste keer ontmoetten. Als de limo niet schommelend vast zou komen te staan op een Amsterdams bruggetje, was het misschien wel een idee. We namen de folder mee en lieten ons telefoonnummer achter.

Mogelijkheden Via een drive-in disco en langs ballonversieringen, fotografen en oldtimers baanden we ons een weg naar de uitgang. Het was wel even genoeg geweest voor vandaag. Maar het moet gezegd: als we niet waren gegaan, waren we over sommige onderdelen van de bruiloft nog lang onzeker geweest. De trouwbeurs was een goed middel om een gevoel te krijgen bij een branche waarmee je normaal niet te maken krijgt. We wisten nu wat we zeker niet wilden en door gerichte afspraken waren er plotseling mogelijkheden in het vizier!

[witbrood]

De dresscode

Stel: het trouwfeest dat je voor ogen hebt is chique met een rode loper en kroonluchters aan de plafonds. Misschien houden jullie het wel in een kasteeltje of op een landgoed. In zo’n geval wil je graag voorkomen dat gasten in hun doordeweekse kloffie komen. Maar wat moeten ze dan wel aantrekken?

Een beetje sturing Het leuke is dat je dit een beetje kunt sturen met een dresscode. Garanties zijn er nooit, want de vrije mensch beslist uiteindelijk toch zelf wat gepaste kleding is voor jullie bruiloft. Maar met een dresscode kun je wel een wens uitspreken voor wat je mooi vindt en wat aansluit bij de receptie, de ceremonie, het diner of het feest. Het belangrijkste is dat je een idee hebt bij wat je zelf wilt dragen. Draag je de kostbare trouwjurk of het maatpak de hele dag of kleed je je nog om?

Eigen kleding De dagindeling werd op onze trouwdag duidelijk verdeeld in de middag met de ceremonie en de avond met het feest. We neigden voor onze kleding overdag naar een jacquet - ook wel ‘morning-coat’ in het Engels, omdat je het normaliter niet na 18.00 uur draagt. Een smoking (‘diner-jacket’) leek ons ’s avonds erg geschikt. Daarom was het geen gek idee om voor het feest een dresscode op te geven. Op die manier kun je in ieder geval voorkomen dat gasten in spijkerbroek komen. Als het duidelijk vermeld staat op de uitnodiging, dan moet iemand nogal recalcitrant zijn om die wens van het paar te negeren.

Black-tie Omdat we zelf een smoking zouden dragen, leek het niet te veel gevraagd aan de heren of zij die ook wilden dragen. De dresscode black-tie sloot daarom mooi aan bij ons feest. Maar niet iedereen heeft thuis een smoking in de kast hangen. Voor 35 euro kun je er al wel een huren. Dames kunnen een zogenaamd klein avondtoilet uitkiezen. Dat is vrij breed, omdat zowel een korte als lange avondjurk geschikt is. Het viel ons wel op dat kleurrijke kledij bij dames het goed deed op de foto’s. Kies je voor zwart dan val je een beetje weg bij de heren die ook allemaal zwart dragen. 

Foto: Water Orton Carnival

Combinaties Wij vonden het wel aardig voor onze gasten om soepel om te gaan met de dresscode. Niet iedereen is gewend aan het dragen van een pak, laat staan een smoking. Daarom gaven we duidelijk aan dat een mooi pak ook geschikt was. Hoewel dit meer bij de zakelijke Tenue de Ville of de uitbundige Cocktail dresscodes past. Wat maakt het uit als je meerdere voorschriften met elkaar combineert? Het gaat erom dat de gasten mooi gekleed komen.

White-tie Dan is er ook nog White-tie, de formelere galaversie van black-tie. Het betekent dat de heren in rokkostuums komen en dames in lange bal- of avondjurken verschijnen. Ook al geef je een heel deftig feest, dan is dit wellicht nog wat overdreven. Alleen als je zeker weet dat het gebruikelijk is in jouw kring en haalbaar voor je gasten, zou ik mij wagen aan dit kledingvoorschrift.

Als je trouwt in jacquet – zoals wij – dan kun je overwegen om alle mannelijke familieleden te vragen ook in jacquet te verschijnen. Dit is een lastig verzoek als de meesten het nog niet eerder droegen. Dat wordt dan weer huren, want kopen is kostbaar. Black-tie voor de avond leek ons voldoende. Overdag kon men zelf bepalen wat passend was voor de ceremonie. Dat heeft bij ons goed uitgepakt: doordat wij als enige jacquet droegen, sprongen we er duidelijk uit als de bruidegoms.

[witbrood]

Save-the-date

Het is verstandig om de kalender te bestuderen voordat je een datum prikt. Straks trouw je op een dag dat je nicht een groot verjaardagsfeest heeft gepland of waarop je tante en oom 40 jaar zijn getrouwd. Misschien willen jullie een datum kiezen die makkelijk te onthouden of speciaal is. De datum waarop jullie elkaar hebben leren kennen bijvoorbeeld. Datum afwegen In ons geval was 12 januari de datum waarop we10 jaar geleden besloten om samen verder te gaan. Op die datum waren we nog niet vrijgespeeld van ons werk. Vanaf 2 februari waren we wel zeker vrij vanwege vakantie. Beide data waren op maandag. Nu maakte ons dat niet veel uit omdat we allebei onregelmatig werken. Dat geldt ook voor veel vrienden van ons. Meestal is het voor ons makkelijker om maandag en dinsdag vrij te spelen dan een weekend. Een doordeweekse dag heeft doorgaans meer beschikbaarheid bij locaties en bedrijven waarmee je in zee gaat. In het weekend krijg je meer concurrentie van andere bruidsparen en de kosten zijn hoger. Wij kozen uiteindelijk voor maandag 2 februari. Ook omdat het koninklijk paar op die dag is getrouwd in 2002; dat vergeet je niet snel.

Wie informeren? De datum is geprikt en dan? Dan ga je als de wiedeweerga al je genodigden informeren over die datum natuurlijk. Toch loop je al snel het risico dat je te hard van stapel loopt met die boodschap. Want wie moet het weten? Daarvoor moet je eigenlijk al wat huiswerk gedaan hebben. Hoe gaat je trouwdag er uit zien? Is het één geheel of deel je de dag in twee of drie stukken en wie wil je waarvoor uitnodigen? Hier komt de gastenlijst weer handig van pas. Maak een duidelijke verdeling. Zet de mensen die je er in ieder geval de hele dag bij wilt hebben bovenaan je lijst. Hoe meer gegevens je van iedereen opslaat in je gastenlijst, hoe beter. De mensen die een vrije dag moeten opnemen voor jullie bruiloft moeten zo snel mogelijk op de hoogte worden gesteld. Alle gasten hebben een andere agenda. Het is een geruststellende gedachte dat jullie trouwdag hierin is opgenomen.

Foto: gaycards.nl

Mondeling, per post of digitaal Je kunt de datum mondeling doorgeven aan iedereen. Daar kleeft een risico aan. Misschien vergeet je iemand omdat je het zo vaak deelt met iedereen. Het kan ook zijn dat je gasten zich vergissen in de datum. Om misverstanden te voorkomen is het handig om een ‘Save-the-date’ te versturen. In Amerika werd dat vroeger met de post verstuurd. In Nederland is het bericht relatief nieuw. De post in Nederland wordt steeds duurder en (m.i.) onbetrouwbaarder. Waarom niet e-mailen? Dat bespaart je ook de kosten voor het drukken van een kaart. Trouwen is al duur genoeg en het geld is wellicht beter besteed aan een luxe uitnodiging voor alle gasten.

Mocht je toch een kaartje willen sturen, dan zijn er legio mogelijkheden. Op internet vind je allerlei bedrijven met voorbedrukte kaarten. Via Hallmark.nl kun je ze grotendeels zelf ontwerpen met eigen foto’s en teksten. Wij vonden in de zoektocht naar een Save-the-date een mooi logo dat bij onze bruiloft paste. Dat hebben we ‘geleend’ en met tekst erbij bewerkt in de e-mail voor de daggasten.

[witbrood]

De gastenlijst

Ok, dus we gaan trouwen! Maar wie nodigen we uit? Een lijst opnoemen van mensen die je er graag bij wilt hebben, is nog tot daar aan toe. Maar als je de dag gaat opdelen in twee of drie stukken, wie nodig je dan uit voor welk deel? Iedereen voor de hele dag uitnodigen, is een keuze. Mogelijk een dure, als je een lijst hebt met 100 namen of meer.

Onderscheid maken Mocht je toch onderscheid gaan maken tussen de genodigden, dan kan het een ingewikkelde puzzel worden. Als de één een grote familie heeft en de ander een kleine, moet je dan alle ooms, tantes, neven, nichten en hun kinderen uitnodigen voor de hele dag? Niet echt leuk voor degene met de kleine familie. Dit was van toepassing op onze situatie. Om onderscheid te voorkomen, besloten we alleen onze ouders en zussen met hun gezin de hele dag uit te nodigen. Andere familieleden waren welkom op het feest.

Iedereen kan wel zeggen: jullie moeten doen wat je wil. Maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Met je bruiloft wil je toch geen kwaad bloed zetten in de familie? Het was niet mijn bedoeling dat mijn moeder zou moeten uitleggen waarom de ene tante wel en de andere niet voor de hele dag welkom is. Gelukkig was mijn band met geen enkel familielid zo intens, dat het een moeilijke beslissing werd.

Allereerst is het belangrijk om te weten hoe de dag er globaal uit gaat zien. Hoeveel mensen wil je uitnodigen bij de verschillende dagdelen? Als je trouwt in het stadhuis is de toegang vaak openbaar en kan iedereen die wil, aanwezig zijn. Bevalt dat idee je niet, dan kun je beter in besloten kring op locatie trouwen. Zo heb je het helemaal zelf in de hand. Het leek ons handig om de dag in twee te splitsen. Hierbij zouden dan onze ouders en zussen met hun gezin, plus de beste vrienden aanwezig zijn. Ongeveer 50 genodigden.

Google Chrome Een handig hulpmiddel voor een gastenlijst (en alle andere documenten van jullie bruiloft) is Google Chrome. Je hebt daar wel een Google-account voor nodig (Gmail bv). Alles wat je hierin opslaat, kun je delen met iedereen die de inzage nodig heeft. Het is logisch om de gastenlijst in ieder geval te delen met je aanstaande en de ceremoniemeester. Zo hebben jullie allemaal de meest recente lijst paraat. Een goede tip van onze ceremoniemeester die zelf al eerder in het huwelijksbootje stapte.

Dynamische lijst Vroeg beginnen met het maken van een gastenlijst is handig. Je zult merken dat de lijst nog verandert tijdens de voorbereidingen. Het is een dynamische lijst waarin je steeds weer de relaties met je vrienden en familie evalueert. Dat kan best confronterend zijn. Misschien kom je tot de conclusie dat je sommige oude vrienden er helemaal niet meer bij wilt hebben. Wees eerlijk tegen jezelf, want hier geldt wel: het is jullie dag. Realiseer je dat de relatie met de kennis die je niet uitnodigt mogelijk nooit meer hersteld wordt.

Anderzijds kun je besluiten om kennissen uit te nodigen die je normaal gesproken niet ontmoet in de privésfeer. Door de klik op het werk of in de omgang wil je ze toch uitnodigen. Doen! Het is bevorderend voor die relaties dat je de bruiloft met hen wil delen. Zo hebben wij alle buren van onze verdieping uitgenodigd en dat was erg gezellig en goed voor de onderlinge verhoudingen.

Wie wel, wie niet? Schroom niet om mensen te verplaatsen op de lijst. Als het belangrijker is om sommige vrienden wel voor de hele dag uit te nodigen en andere niet, doe dat dan. Men neemt het je heus niet kwalijk. Zij voelen zich vaak al bevoorrecht om deel uit te maken van de feestvreugde. Ondanks dat het voor jullie misschien als een soort devaluering van de relatie voelt, is het voor de betrokkenen minder dramatisch.

Dat geldt overigens ook voor de keuze om kinderen van vrienden, neven en nichten uit te nodigen. Als je zelf kinderen hebt, lijkt het misschien vanzelfsprekend om dat wel te doen. Maar dat is het natuurlijk niet. Het feest krijgt een heel andere dimensie als alle kinderen er bij zijn. Er moeten faciliteiten zijn om de kleintjes te vermaken en ouders moeten toch regelmatig een oogje in het zeil houden. Wij kozen ervoor de kinderen niet uit te nodigen, op onze twee nichtjes na. Veel is mogelijk, als het maar duidelijk is voor de genodigden.

[witbrood]

Ja, ik wil! En dan?

Het klinkt een beetje nostalgisch: trouwen. Waarschijnlijk trouwden je ouders of in ieder geval je grootouders - het ene paar met meer succes dan het andere. Misschien praten jullie er wel eens over: moeten wij het nog wel doen?

Waarom zou je? Plotseling trouwen goede vrienden van je. Toch wel een leuk feest! Meestal duurt het maar een dag, maar wel één die draait om de liefde tussen twee mensen. Dat mag best wel eens gevierd worden. Het hoeft niet met een huwelijk, maar het kan wel. Trouwen heeft namelijk wel wat voordelen en kan een meerwaarde zijn voor jullie relatie. Echtgenoten zijn juridisch partners en genieten een wettelijke bescherming in die hoedanigheid. De schoonfamilie kan niet meer vanuit de coulissen ineens het toneel opspringen en de boel overnemen. Er zijn genoeg voorbeelden te noemen van familievetes waarbij daar wel sprake van was. Touwtrekkerij om kinderen en/of bezit komen vaak voor. Evenals moeilijke beslissingen bij ziekte, over leven en dood. Met het huwelijk kun je duidelijkheid scheppen over autoriteit. Dat klinkt best serieus en dat is het ook. Maar als je van elkaar houdt en klaar bent voor die stap, dan is het ook iets moois. De steun die je daarbij ontvangt van je familie en vrienden is een blijk van hun vertrouwen in jullie relatie. Op die manier kan het een groot feest zijn voor alle betrokkenen. 

Foto: Hiske Boon-Böhm

Het is een cliché, maar ik kan zeggen dat die klopte in ons geval: het was inderdaad de mooiste dag van ons leven. De planning verliep niet zonder slag of stoot. In mijn ogen moest alles kloppen - zowel gevoelsmatig als met betrekking tot de familieverhoudingen - voordat ik deze stap wilde zetten. Met het vertrouwen in mijn vriend als toekomstige echtgenoot zat het wel goed. Hij wilde al langer trouwen. Zijn ouders waren al ruim 45 jaar getrouwd en voor hem was het logisch om te doen wat zij deden. Maar voor mij lag dat anders; mijn ouders zijn na een goed huwelijk van 23 jaar alsnog gescheiden. Daardoor was het voor mij nog niet zo vanzelfsprekend om in hun voetsporen te treden. Ook is het huwelijk van twee mannen of vrouwen nog niet zo lang mogelijk in Nederland – desondanks het eerste land waar het kon. Lang heb ik mij afgevraagd of ik het wilde omdat het kan of omdat ik het echt wilde. Maar ja; iets moet kunnen om het te kunnen willen. Ik ging steeds meer redenen zien om het wél te doen.

Groots In de tien jaar van onze relatie groeiden we er langzaam naar toe, zonder het te merken. Op een avond bespraken we het huwelijk en kon ik geen noemenswaardige bezwaren meer noemen. ‘Zullen we het maar gewoon doen dan?’, vroeg ik. ‘Maar dan wel met een groot feest waarbij we de hele familie en alle vrienden uitnodigen.’ Voor hem had het ook wel wat kleiner gemogen, maar dat was voor mij geen optie. Als we het doen, doen we het groots. Een feest dat niemand ooit nog zou vergeten. Ga er maar aan staan. Tijdens mijn afstudeerfeestje op 1 augustus 2014 – ik studeerde journalistiek naast mijn baan als steward – vertelden we onze vrienden dat we trouwplannen hadden. De reacties waren overweldigend: we ontvingen felicitaties en lieve woorden van alle aanwezigen. In feite waren we toen al verloofd. Onze ouders en zussen waren al veel eerder gepolst en van hun zijde kwam ook geen kritiek. Daarmee leek de weg vrij om een datum te prikken. We hadden nog geen idee waaraan we waren begonnen. Ik neem jullie graag mee op deze reis naar de wittebroodsweken. Van de gastenlijst tot de honeymoon. Het idee is om het maar één keer in je leven te doen. Dan kun je de ervaring maar beter delen, zodat anderen er hun voordeel mee kunnen doen.