22. Jij ook hier?
Wonen op een camping in je eigen hometown. Wat is de kans dat je een bekende tegenkomt? Nou. Groot.
Onverwacht groot eigenlijk. Lopen we tegen die ene bekende aan die hier jaarlijks met toute la famille bijna een half jaar vertoeft in zijn eigen stacaravan. Struikelen we in de campingwinkel over die besnorde relatie die over de wereld reist met zijn fotografie-workshops. Ontmoeten we bij de wasmachines een vers gescheiden collega (ten minste dat vermoeden we want zijn vriendin is ook een ‘hé jij hier’ collega 😳) die in een Glamping-tent verblijft.
Gekleed in de betere camping-outfits, in trainingspak of op gympen. Mouwen opgestroopt. Zweet op het voorhoofd. In gebloemde boxershort. Ontbloot bovenlijf. Soms compleet met teiltje met schone vaat, theedoek losjes over de schouder. Vrijwel onherkenbaar. Dat zijn wij overigens ook. In onze korte broek en hemdje lijken we in de verste verte niet op de professionals die we doordeweeks (proberen te) zijn.
Als we elkaar dan eindelijk herkennen, levert dat hilarische situaties op. Gefronste wenkbrauwen. “Is dat niet.. ?” Eerst groeten we elkaar een beetje onwennig. Soms wil men blijkbaar niet (samen) gezien worden. Het voelt gênant. Best wel ackward (zou de puber zeggen). "Jij ook hier?” Daarna lachen we om hen. Zij om ons. Het leven hè. Drinken we een borrel met elkaar op de veranda van ons chalet. En proosten we op onverwachte ontmoetingen.














