#yesyourhighness

[belalabella]

View this post on Instagram

#DeniseTheIndependent #WayneTheDestroyer and #JacobTheMonkey wakes up at 4:30 AM today and requesting for Mommah to serve them a hot chocolate porridge. #yesyourhighness #rightaway #ilovemorningcuddleswithmybabies #dontforgetmyfurbaby #OreoWillowTheTzu

[artisnotmypassion]

Alois is @ingribeth Photography by me More soon #alois #aloistrancy #aloistrancycosplay #cosplay #cosplayer #kuroshitsuji #kuroshitsuji2 #photography #cosplayphotography #instacosplay #panamacosplay #panamá #yanatoboso #blackbutler #yesyourhighness

[ziallowepornoski-blog]

Yes, Your Highness? | Ziall (7)

Niall maszerował powoli za mężczyzną aż dotarli do jego wozu. Zielonooki co chwila spoglądał na blondyna. Sięgnął do jednej ze skrzyń i wyjął zielonkawy owoc. Wręczył go Niallowi posyłając mu uśmiech i pochylając lekko w jego kierunku. - Na imię mi Harold, ale ty możesz mi mówić Harry - powiedział mężczyzna, a blondyn zarumienił się lekko obejmując dłońmi owoc - Czy mogę poznać Twoje imię? - spytał. Niall uśmiechnął się delikatnie i potrząsnął głową wywołując u nowo poznanego mężczyzny chichot - W porządku, widać musze na to zasłużyć - przekrzywił lekko głowę prostując się i wciąż obserwując sługę króla - To gruszka, bardzo słodka. Jak ty - dodał, a Niall opuścił głowę przygryzając dolną warge. Blondyn wgryzł się w owoc, a słodki sok spływał po jego brodzie. Harry wytarł go brodę kciukiem, który po chwili znalazł się w jego buzi. Patrzyli sobie w oczy, a spojrzenie mężczyzny sprawiło, że coś ścisnęło się w brzuchu nastolatka. - Myślisz, że zasmakują królowi? - spytał Harry, a Niall kiwnął głową. Parę osób wzięło skrzynki z innymi owocami, a blondyn wziął skrzynkę z gruszkami. Wrócili do sali w której Zayn i Venna rozmawiali, a raczej kłócili się. Przestali zauważając obecność Harry'ego, Nialla i kolejne osoby. Blondyn odstawił skrzynkę, spoglądając z delikatnym uśmiechem i rumieńcem na właściciela owoców, po czym szybko wrócił na swoje miejsce przy ścianie. Zayn zauważył to wszystko i poczuł jak jego dłonie automatycznie zaciskają się wcześniej jak te Venny wcześniej. Był zazdrosny o Nialla, ale nie możliwe, by ten chciał kogoś niż król, prawda? - Niech król skosztuje - powiedział Harry, a Zayn wstał z tronu robiąc parę kroków w kierunku mężczyzny. - Niall - odezwał się nagle władca, na co chłopak natychmiast znalazł się przy jego boku - Wybierz owoc i daj mu do spróbowania - nakazał obserwując sprzedawcę, który zaśmiał się cicho. - Bezpieczeństwo przede wszystkim, dobra decyzja - powiedział mężczyzna kiwając głową. Niall podszedł do skrzynki z gruszkami i ze środka wygrzebał jedną z nich. Podał ją Harry'ego starając się nie patrzeć na czarujący uśmiech zielonookiego, by nie spłonąć znów rumieńcem, szczególnie, że tuż obok był mężczyzna, z którym sypia. Brunet ugryzł owoc patrząc w oczy służącego i przeżuł go przenosząc wzrok na króla. Zjadł całą gruszkę i wskazał na skrzynkę. - Niall - Harry wymówił jego imię, sprawiając, że po ciele młodszego przebiegł dreszcz - Wybierz teraz dla króla. Zayn zjadł jeden owoc do połowy myśląc wciąż o tym jak jego sługa zachowuje się przy obcym mężczyźnie. - Wezmę je, jutro omówimy wszystkie szczegóły. Ktoś zaprowadzi cie do komnaty, w której będziesz mógł spędzić noc - odparł król i niepatrząc więcej na nikogo, ruszył do wyjścia - Niall - warknął oczekując, że chłopak ruszy za nim i tak się stało. • Zayn zaciągnął Nialla do jego komnaty i zatrzasnął drzwi stając przed nim. Nie ukrywał wściekłości. - Co mają znaczyć te maślane oczka do tego mężczyzny? - spytał Król zaciskając dłonie w pięści. Sługa jedynie potrząsnął głową wkurzając Zayna na tyle, że ten złapał go mocno za ramię. Niall skrzywił się z bólu i starał uwolnić z uścisku. Przez chwilę przypomniał mu się sam początek, gdy dostał bat od króla. Niall w końcu wyrwał się i odszedł jak najdalej od króla. Wtedy Zayn zrozumiał co zrobił. Niepowinien robić słudze scen zazdrości, szczególnie, że sam nie był lepszy. Jednak bał się, że go straci. - Przepraszam - wyszeptał robiąc krok w kierunku Nialla i poczuł ukłucie w sercu, gdy chłopak zrobił krok w tył - Nie. Proszę, wiesz, że nie zrobię ci krzywdy.. Problem polegał na tym, że nie wiedział. Niall bał się wybuchu złości króla od kiedy bat rozciął jego plecy kilka tygodni temu. - Pozwól mi się dotknąć - poprosił cicho Zayn i podszedł do sługi, a ten nie odsunął się. Król pochylił się z delikatnym uśmiechem i pocałował czule wargi blondyna - Pamiętaj, że obiecałeś, iż mnie nie zostawisz - powiedział prosto do ucha niższego chłopaka i ucalował je delikatnie - A ten człowiek nie będzie lepszy ode mnie. Pamiętaj, że jesteś tylko mój, należysz do mnie. Niall dał się całować, a jego mniejsze dłonie zacisnęły się na koszuli Króla. Został przyciśnięty do ściany w agresywnym pełnym zazdrości pocałunku. On też czuł coś do Zayna, potrzebował go nie tylko dlatego, że on go kupił od jego rodziców. - A ja do ciebie Niall. Należę do ciebie - wyszeptał król, a blondyn poczuł łzy ściekające po jego policzkach. Miał go a jednocześnie nie miał go ani trochę. Musiał się dzielić mężczyzną swojego życia z inną kobietą. Czy może być coś gorszego? Owszem, to, że ta kobieta może być w ciąży. • - Wspaniale robi się z tobą interesy Królu - powiedział Harry następnego dnia i skłonił się nisko - Mam jednak jeszcze jedno pytanie. - Jakie? - spytał Zayn zmęczony już rozmową z tym mężczyzną. Nie spał w nocy zbyt długo, bo kłócił się ze swoją żoną o jak zwykle Nialla. - Chciałbym kupić pańskiego sługę - odparł, a blondyn rozchylił z niedowierzaniem wargi, gdy zielone oczy zatrzymały się na nim. - To nie pytanie - warknął król zaciskając dłonie na krawędziach podłokietników jego tronu. Czuł jak się w nim zagotowało. - Za ile? - spytała królowa uśmiechając się delikatnie. - Zamilcz Venno - warknął Zayn - Nie ma opcji. Niall nie jest na sprzedaż. - Królowa jest chyba chętna by go sprzedać - powiedział Harry uśmiechając się. - Królowa nie ma nic w tej sprawie do powiedzenia - odparł król wstając z tronu - Nie kupisz mojego sługi, więc skoro nasza umowa w sprawie twoich owoców, jest już zawiązana, możesz wracać do siebie - warknął na przybysza, a Niall opuścił głowę. Harry zacisnął wargi całkowicie wyzbywając się uśmiechu i kiwnął głową. - Oczywiście Wasza Wysokość - powiedział mężczyzna a w jego głowie można było usłyszeć niezadowolenie - Dziękuję za przyjęcie mnie i mojego towaru - znów ukłonił się i ruszył do wyjścia. Zanim zniknął posłał Niallowi uśmiech co jeszcze bardziej wkurzyło Króla. - Nie mam nic do powiedzenia?! - wybuchła Venna a służba wzdrygnęła się lekko. - Niall należy do mnie, więc nie masz! - Twoje rzeczy należą do mnie, bo jesteśmy małżeństwem Zayn! Blondyn poczuł się dziwnie, gdy usłyszał, że według królowej jest rzeczą. - Nie chcę się wtrącać - odezwał się Liam wchodząc do sali, a Zayn i Venna zamilkli - Ale ktoś właśnie napadł na jedną z wiosek.. Nikt nie przeżył. - Co? - zawołał król zbiegając z podestu na którym stał jego tron - Jak to?! - Wioska płonie - powiedział strażnik kręcąc głową - Najeźdźcy zniknęli i.. - Musimy wprowadzić dodatkową ochronę dla reszty naszych wiosk, na wypadek gdyby chcieli zaatakować kolejną - odparł Zayn a Liam kiwnął głową i po chwili wybiegł by zawiadomić kolejnych strażników o postanowieniu króla - A naszą rozmowę skończymy później - warknął do swojej żony zanim wyszedł szybkim krokiem z sali tronowej. • To wszystko stało się niespodziewanie. Ktoś wtargnął do jednej z wiosk i zrabował ją zabijając wszystkich ludzi. Potem zaatakowali drugą, ale w trakcie król i armia przeszkodzili im. Jednak nie obeszło się bez rannych. Ostrze przecięło brzuch Zayna, który po udanym odparciu ataku został przewieziony do zamku. Medyk od razu zajął się rannym królem, jednak nie było to zbyt proste. - Jego życie zależy od dzisiejszej nocy - powiedział siwy mężczyzna wstając od łoża na którym leżał ranny i nieprzytomny król. Niall z trudem powstrzymywał łzy tak samo jak Królowa. Nie ważne jak wiele się kłócili, on wciąż był jej mężem i ojcem jej dziecka. - W razie.. Gdyby.. - mówił były król trzymając za rękę swoją żonę, która płakała cicho widząc syna w takim stanie - To królowa przejmie władze - powiedział ojciec Zayna potykając lekko ramienia Venny, która otworzyła szeroko oczy. - J-ja.. - wyszeptała - Nie nadaje się do tego. N-nie mogę.. To Zayn miał być królem, decydować o wszystkim. Ja miałam wyłącznie połączyć królestwa i dać mu dziecko, a wam wnuka - zapłakała chowając twarz w dłoniach i nawet Niallowi zrobiło się jej szkoda. Sługa w tej chwili chciał rzucić się i klęczeć przy łożu jego króla i czekać aż się obudzi. Potrzebował złapać jego dłoń i zobaczyć znów te piękne brązowe oczy. Ale nie mógł zrobić tego przy wszystkich. - Miejmy nadzieje, że będzie w porządku. Musimy wierzyć, że się obudzi - powiedział były król - Czuwaj przy nim, a gdyby coś było nie tak, na zewnątrz będzie strażnik, którego masz zawiadomić. Niall pokiwał głową przyjmując zadanie i gdy tylko został sam, uklęknął przy łożu króla i złapał jego dłoń. Łzy w końcu spłynęły po jego policzkach, gdy oparł głowę na ramieniu Zayna. Zasnął wykończony płakaniem siedząc przy łożu. Modlił się w myślach, by jego król się obudził i by wszystko było w porządku. • Niall poczuł lekki ucisk na swojej dłoni. Rozchylił powieki nie wiedząc co się dzieje i zobaczył, że jego dłoń jest zamknięta w tej Zayna. Uniósł głowę z ramienia króla i prawie zaczął płakać ze szczęścia widząc otwarte oczy i uśmiech władcy. Blondyn rzucił się na króla i ucałował jego wargi. - Oh Niall - wyszeptał Zayn przez pocałunek i uniósł dłoń by wpleść palce we włosy sługi, jednak syknął cicho z bólu. Blondyn spłoszył się i chciał odsunąć, ale król zatrzymał go - Nie, mniej boli, gdy mnie całujesz. Rób to dalej księżniczko. Niebieskooki uśmiechnął się delikatnie znowu zaczynając muskać delikatnie wargi jego pana. Wstał jednak szybko, gdy do komnaty weszła Venna. Królowa przystanęła na zastany przez nią widok, ale nie wiedziałem słowa na ten temat i uśmiechnęła się do swojego męża. - Tak się ciesze, że nic ci nie jest - wyszeptała siadając na skraju łoża i złapała Zayna za rękę. Byli z Niallem po przeciwnych stronach, jednak to on odsunął się na parę kroków - Nie masz pojęcia jak się martwiłam. Bałam się, że nas zostawisz. - Nas? - wydusił król, a dłoń Venny powędrowała na jej brzuch ukryty pod wieloma warstwami sukni, którą miała na sobie. - Jestem w ciąży - wyszeptała starając się powstrzymać łzy i uśmiech. Zayn uniósł kąciki ust i przyciągnął żonę do delikatnego uścisku, gdyż była po tej zranionej stronie - Wiem, że mnie nienawidzisz, że kochasz kogoś innego - powiedziała cicho prosto do ucha swojego męża, więc Niall nie mógł usłyszeć jej słów - Ale to nasze dziecko i chce żeby chociaż ono z naszej trójki było szczęśliwe. - Będzie - odparł Zayn uśmiechając się - Moje dziecko, następca tronu.. - położył dłoń na brzuchu swojej żony, gdy ta usiadła prosto ścierając szybko łzy. - Pójdę powiedzieć twoim rodzicom, że wszystko w porządku. Martwili się - powiedziała wstając szybko i równie szybko opuszczając komnatę. Zayn posłał Niallowi uśmiech i wyciągnął w jego kierunku dłoń, by zaraz znów zasmakować jego delikatnych warg. • Ponad osiem miesięcy do porodu minęło zdecydowanie zbyt szybko. Venna i Zayn nie kłócili się prawie w ogóle, król jednocześnie całkiem wydobrzał i kierował królestwem. Niall nie czuł się odsunięty, władca poświęcał mu tyle samo uwagi co brzemiennej żonie. Cała trójka wiedziała, że nienawidząc sobie nawzajem zbyt daleko nie zajdą. Więc królowa zmusiła się do polubienia i zaakceptowania kochanka męża. Chciała przede wszystkim być u boku Zayna i pomagać mu oraz dać mu potomka, by nie zawieźć swojej rodziny. A Zayn starał się nie faworyzować sługi, a gdy jego żona przestała być zazdrosna, to było dużo łatwiejsze. Venna była zamknięta w jednej z komnat z kilkoma służkami i matką Zayna, która starała pomóc jej urodzić. Król martwił się o swoją żonę i dziecko, jednak nie mógł siedzieć bez czynnie szczególnie, że poród mógł trwać godzinami. Zajął się sprawami swojego królestwa, jednak po jakimś czasie przerwano mu. Poczuł nawet dziwne ukłucie w sercu na wieść, że jego żona zmarła podczas porodu. Ruszył powoli przez długie korytarze z Niallem podążającym za nim. W jego głowie było tak wiele myśli, że nie był w stanie ich opanować więc tylko szedł by zatrzymać się pod uchylonymi drzwiami do komnaty. Wiedział, że w środku jest nieoddychająca już Venna. Znali się nie cały rok. Zrobił krok do wnętrza pomieszczenia, gdy chwile wcześniej Niall ścisnął jego dłoń pokazując, że jest wciąż z nim. Zobaczył ciało swojej żony na środku wielkiego łoża, całego we krwi. Przełknął z trudem ślinę i odwrócił wzrok od zakrytej białym materiałem buzi królowej. Jego matka podeszła do niego z mokrymi od łez policzkami w rękach trzymając maleństwo. Zayn czuł gromadzące się w oczach łzy, gdy delikatnie przejął niemowlę. - To dziewczynka, przyszła królowa - wyszeptała zduszonym głosem kobieta zerkając na wydającego ciche niezrozumiałe dźwięki niemowlaka - Venna, gdy zaczynała rodzić, wyjawiła mi imię jakie chciałaby nadać waszemu dziecko. - Jakie to imię? - spytał szeptem król nie chcąc wypuścić żadnej łzy, a jego wzrok był wciąż utkwiony w buzi dziecka. - Lilian - powiedziała, a Zayn uśmiechnął się słabo. - W porządku. Więc na imię ci moja mała Lilian - odparł całując delikatnie czułko maleństwa, które trzymał na rękach. Obrócił się i wyszedł na korytarz pokazując Niallowi swoją córeczkę. Sługa posłał uśmiech i dziecku i jego ojcu. - Ma na imię Lilian i teraz jesteś jej mamą - powiedział Król do Nialla zanim pocałował jego wargi - Obiecałeś, że zawsze przy mnie będziesz. Żona i matka mojego dziecka nie żyje, zostałeś mi tylko ty i ona. Czy teraz możesz obiecać mi i mojej córce, że zawsze z nami będziesz? - spytał, a blondyn bez zastanowienia kiwnął głową uśmiechając się delikatnie. Oczywiście, zawsze będzie dla Zayna, dla jego króla. KONIEC

[ziallowepornoski-blog]

Yes, Your Highness? | Ziall (6)

Venna stała przy karocy ściskając mocno w swoich drobnych dłoniach materiał grubego futra. Śnieg zdobił już każdą ulice i dom. Dziewczyna rozglądała się za swoim mężem trochę zagubiona. Nie znała tu nikogo prócz Zayna i ich rodziców, więc stała samotnie oczekując aż jej mąż w końcu się zjawi. Gdy miała parę lat wiedziała już, że poślubi księcia, by razem z nim władać królestwem. Była do tego przygotowywana od małego. Musiała być wierna królowi i dać mu potomka oraz dbać o swoich poddanych. Naprawdę poważnie brała swoje zadanie, więc gdy w nocy nie udało im się nawet skonsumować małżeństwa, bała się, że nawali.  Ale ona musi to wszystko osiągnąć za wszelką cenę. Rozchyliła lekko wargi widząc w końcu swojego męża w towarzystwie jego sługi. Słyszała o nim wiele, Zayn bardzo cenił tego chłopaka, lecz od paru osób słyszała iż są ze sobą blisko. Naprawdę blisko. Teraz wiedziała, że to prawda mimo iż nie szli nawet blisko siebie tylko król pierwszy, a za nim jego sługa. Jednak opuchnięte czerwone wargi blondwłosego chłopaka i zadowolony uśmiech Zayna mówiły wiele. Starała się to zignorować i uśmiechnęła się promienie do swojego męża, który objął ją ramieniem by chwile potem pomóc jej wejść do karocy. Byli w niej tylko we dwoje, znowu otoczyła ich krępująca cisza. - Twój sługa nazywa się Niall? - spytała nagle spoglądając na Zayna. Był zdziwiony pytaniem, ale kiwnął głową - Czy niekiedy i ja mogłabym go o coś poprosić? - Nie - mruknął król przenosząc wzrok na tylko do połowy odsłonięte okno. Królowa zamrugała kilka razy - Jest tylko mój. Masz wiele służek gotowych spełnić każde Twoje życzenie - dodał obdarzając ją w końcu obojętnym spojrzeniem. Zadziwiało ją to jak szybko zmienił nastrój na wzmiankę o słudze. - Jednak on jest ciągle przy twoim boku, tak samo jak i ja od teraz będę... - Powiedziałem nie. • - Czy ze mną jest coś nie tak? - spytała pewnego wieczoru Venna swojego męża, gdy kolejny raz bez skutku próbowali uprawiać seks. - Nie - wymamrotał Zayn odsuwając się od niego - To nie twoja wina.. - Oczywiście, że nie - fuknęła królowa wychodząc nago z łoża i podeszła do dzbana z którego nalała sobie szklankę wody. Odstawiła naczynie i schowała twarz w dłoniach - Zawiode ich - wyszeptała płaczliwym głosem. Król na początku zdezorientowany nie wiedział co powinien zrobić, ale w końcu zdecydował się wstać i położyć dłonie na jej szczupłych ramionach. Venna odwróciła się obejmując go mocno. Zayn zacisnął zęby myśląc o jednej rzeczy, którą wiedział, że zrani ważną dla niego osobę. - Ja.. Venno, połóż się i poczekaj na mnie - wymamrotał odsuwając się od dziewczyny i łapiąc cienki płaszcz, który zarzucił na swoje nagie ciało. Wyszedł na korytarz rozglądając się. Zignorował strażnika i ruszył do komnaty Nialla. Tak, podarował mu swoją starą sypialnie. Sługa nie chciał się na to zgodzić twierdząc, že jego miejsce jest z resztą służby, ale jedna wypowiedź Zayna przekonała go: Jestem twoim królem, masz robić co ci każe. Wszedł do pomieszczenia uśmiechając się delikatnie na widok śpiącego Nialla. Podszedł do jego łoża i pocałował go w skroń, sprawiając, że się przebudził. Blondyn spojrzał zdziwiony na króla i uśmiechnął się lekko. Zayn pochylił się nad sługą i pocałował go czule. Znalazł się nad nim, dłońmi błądząc po jego nagim ciele. Chłopak odwzajemniał pieszczoty. Zayn nagle odsunął się twardy od Nialla, który spojrzał na niego zdezorientowany, gotowy ulżyć swojemu panu. - Wybacz, że Cię obudziłem - wyszeptał idąc do drzwi ostatkami sił powstrzymując się od kontynuowania tego wszystkiego z blondynem. Wrócił do komnaty, którą dzielił ze swoją żoną i odebrał jej dziewictwo myśląc wyłącznie o Niallu. • Zayn przyglądał się śpiącej u jego boku Vennie. Seks z nią nie był taki sam jak z Niallem. Ona po prostu leżała popłakując cicho mimo wszystko starając się powstrzymać póki król nie skończył poruszać się w jej wnętrzu. A sługa uczestniczył w ich stosunku, dotykał go, całował i pokazywał jak mu się podoba nawet mimo łez ściekających po jego policzkach. Czy kiedyś przestanie porównywać swoją żonę do swojego kochanka? To pytanie obijało się w jego głowie całą noc, bo nie mógł zasnąć. Miał wyrzuty sumienia wobec Nialla, czuł jakby go zdradzał mimo iż to nie z nim łączył go związek małżeński. Blondyn przyszedł do niego rano i posłał jak zawsze czuły uśmiech. Venna jeszcze spała, gdy król podnosił się i ubierał przy pomocy sługi. Niall spoglądał na królową i zamrugał kilka razy widząc plamę krwi na prześcieradle, gdy dziewczyna skuliła się na materacu otulona kołdrą. I jakby do niego dotarło. Spojrzał z wyrzutem na swojego pana i wyszedł szybkim krokiem na korytarz. Nie mógł uwierzyć, że Zayn przyszedł do niego tylko by być w stanie kochać się ze swoją żoną. - Niall - król syknął łapiąc go za ramię i zatrzymując w miejscu - Niall, wiem, to paskudne zagranie, ale.. Nie skończył, bo został odepchnięty przez małe dłonie blondyna. Zayn przycisnął go do ściany starając się powstrzymać Nialla przed kolejnym okładaniem go pięściami. - Przestań natychmiast, jestem twoim panem i królem - powiedział twardo brązowooki mimo iż nie lubił na chłopaku wykorzystywać swojej pozycji. Blondyn natychmiast przestał się szarpać i po prostu wbił swoje niebieskie oczy w tors króla, który opinała biała koszula - Jestem nim, więc mam też obowiązki. Musze spłodzić potomka Niall - wyszeptał patrząc uważnie na buzię niższego - A przy Vennie.. Nie byłem w stanie, tylko przy tobie robie się twardy i wiem, że nie powinienem robić tego bez twojej zgody.. Inaczej mi się nie uda Niall. Wiesz, że jesteś dla mnie ważny. Potrzebuje twojej pomocy - dodał słabym głosem. Czuł się okropnie prosząc swojego go o to, ale chłopiec tylko pokiwał głową. Zayn uśmiechnął się i przycisnął wargi do tych należących do jego sługi. Żaden z nich nie wiedział, że Venna przysłuchiwała się ich rozmowie ukryta za niedomkniętymi drzwiami. • Niall zacisnął dłonie na ramionach ostatkami sił powstrzymując się od naznaczenia paznokciami skóry Zayna. Leżał pod królem kręcąc się z przyjemności, gdy on przyjemnie poruszał się w jego wnętrzu. - Brakowało mi tego - wymamrotał brązowooki wprost do ucha chłopaka pod nim. Kochali się pierwszy raz od kiedy Zayn i Venna wzięli ślub. Królowa była teraz na jakimś spotkaniu z matką jej męża. Omawiały już pokój dziecięcy, co siedemnastolatka wprawiało w zawroty głowy. Udało się mu i Vennie zrobić to raz, a ona już planuje kolor kołderki. Pchnął ostatni raz, głęboko, ocierając się o prostatę jego kochanka i dochodząc w nim. Niall wytrysnął na swój brzuch dysząc cicho i spojrzał prosto w oczy swojego króla. Zayn pochylił się i pocałował czule blondyna wysuwając się w niego. - Jesteś moim światem, moją królową - wyszeptał w skórę na jego szyi przytulając się do niego mocno. Sługa spiął się lekko. Nie mógł być ważniejszy od królestwa i królowej nawet jeżeli bardzo tego chciał. Kręcił tylko głowę pragnąc choć raz móc przemówić, by powiedzieć królowi, by nie gadał głupot. - Gdy dotykałem jej, myślałem wyłącznie o tobie. Gdy byłem w niej, porównywałem was i zawsze byłeś lepszy - powiedział Zayn zaczepiając dłonie na biodrach Nialla. Całowali się i przytulali jeszcze chwile aż król musiał iść zostawiając sługę samego w łóżku. Zayn i Venna znów przez kilka dni starali się uprawiać seks bez skutku. Aż pewnego wieczoru zirytowana królowa odepchnęła męża. - Mam go tu przyprowadzić, żebyś choć raz bez problemu mógł mnie wziąć? - spytała patrząc w zdziwione oczy Zayna. - O czym ty mówisz? - wykrztusił mimo iż dobrze wiedział, ale nie chciał przyjąć do wiadomości tego, że ona wie o Niallu. - Twojego sługę - wysyczała - Czy gdy on sprawi, że będziesz twardy, możesz już postarać się o nasze dziecko? - Nie wiem o co ci chodzi. Ale może skoro przy tobie nie jestem gotów, to czas zastanowić się nad sobą? - Król zaatakował ją słownie wychodząc z łóżka i łapiąc płaszcz, którym się otulił. Venna wpatrywała się w niego z niedowierzaniem. Jak mógł powiedzieć coś takiego? - Jeżeli do końca zimy nie będę w ciąży, powiem twojemu ojcu, że wolisz sługę ode mnie. Że wolisz mężczyznę - rzuciła wpatrując się w Zayna, który zamarł plecami do niej z dłonią na drzwiach. Zacisnął dłonie w pięści i wyszedł z komnaty. Wrzasnął i uderzył dłonią w ścianę nie przejmując się bólem, a tym, że Venna wiedziała o nim i Niallu oraz tym, że chciała to wykorzystać. • Niall chodził po wiosce rozdając jedzenie ludziom. Takie dostał zadanie od króla, ale dobrze wiedział, że chciał go wyciągnąć z zamku. Liam niósł za nim wielki kosz z jedzeniem, w rzeczywistości miał pilnować Nialla. - Wielki gest ze strony króla - powiedział strażnik podążając za blondynem, który kolejnej osobie wręczył chleb posyłając zmarźniętej kobiecie delikatny uśmiech - Wie jak zaskarbić sobie uczucia poddanych - dodał otulając kilkoletniego chłopca kocem. - Niall? - usłyszeli za sobą. Chłopak powoli odwrócił się i ujrzał swoją matkę. Wcisnął dwa bochenki chleba w ręce Liama i podbiegł do swojej rodzicielki. Przytulił ją mocno, gdy ta zaczęła płakać - Niall kochanie, tak strasznie tęskniłam. Jak on cię traktuje? Jesteś szczęśliwy? Blondyn pokiwał lekko głową wyrzucając z myśli bicz i to, że w tej chwili król zdradza go z królową albo królową z nim. To skomplikowane, więc pominięte. - Wyglądasz pięknie - powiedziała kobieta kładąc dłoń na jego policzku. Niall poczuł jak zimna jest skóra jego matki i zauważył, że ma na sobie cieniutki płaszczyk. Szybko zrzucił z ramion futro, które również dostał od króla. Założył je na swoją matkę i pocałował ją w policzek mimo iż momentalnie zadrżał - Niall, nie mogę.. - zaczęła, ale syn przerwał jej kręcąc głową i uśmiechając się - Twój tata byłby dumny, że jesteś takim mądrym i dobrym chłopcem - wyszeptała, a jej głos zadrżał niebezpiecznie. Do chłopaka dotarło, że jego ojciec zmarł. Powstrzymał łzy i tylko przytulił raz jeszcze swoją matkę by wrócić do pracy. Przed wieczorem wrócili z Liamem do zamku. Niall znalazł swojego pana w sali tronowej, gdzie rozmawiał z jakimś przybyszem. Królowa siedziała na miejscu obok Zayna, który słuchał mężczyzny. Nie wyglądał na jednego z mieszkańców tutejszych wiosk, ani jakichkolwiek wiosk. Był raczej bogaty, jego zielone oczy świeciły, a czarujący uśmiech przyprawiał damy dworu o rumieńce. Długie ciemne włosy miał zaczesane do tyłu, a szaty iście królewskie. - Więc może byłby król zainteresowany moimi ziemiami? - spytał przybysz wpatrując się w Zayna, który zatrzymał wzrok na wchodzącym do sali Niallu. Venna zacisnęła dłonie w pięści ukrywając je pod płaszczem. Nawet nieznajomy spojrzał na blondyna, który speszył się taką ilością uwagi i szybko zajął miejsce przy ścianie niedaleko tronu. - Jest zima, czy uprawy nie są teraz martwe? - spytał Zayn starając się skupić na interesach, które w tej chwili omawiał. - Zwykłe napewno - zielonooki skinął lekko głową - Ale moje ziemię są jak najbardziej żywe. Jak już mówiłem, przyjechałem z daleka, a tam zima nas nie dosięga. I jestem gotów sprzedawać królowi regularnie pyszne, pełne słońca owoce - powiedział skłaniając głowę. Zayn zastanowił się i poczuł dłoń Venny na swoim nadgarstku. - Owoce to może być miła odmiana. Dworzanie na pewno się ucieszą. Ja i twój syn się ucieszymy - wyszeptała patrząc prosto w oczy swojego męża - Poza tym, to co teraz mamy do jedzenia stąd i od moich rodziców, już się wszystkim przejadło. Mimo kłótni i wojny jakiej między sobą toczyli, ona wciąż była i będzie jego żoną o którą musiał dbać, bo niedługo będzie nosić jego dziecko. Po chwili zastanowienia spojrzał znów na przybysza. - Chciałbym najpierw spróbować tego co masz do zaoferowania - powiedział Zayn - Dam ci kilka dni, na przywiezienie.. - Oh to nie będzie konieczne Wasza wysokość, jestem przygotowany - zaśmiał się cicho mężczyzna przerywając królowi - Przywiozłem ze sobą kilka skrzynek owoców. Zaraz każe moim ludziom je przynieść, by król skosztował. Zayn kiwnął tylko głową pozwalając odejść przybyszowi. - Niall pomóż mu - mruknąła Venna, a król nie sprzeciwił się, bo wiedział, że żona teraz go sprawdza.

[ziallowepornoski-blog]

Yes, Your Highness? | Ziall (5)

Gdy tylko Mormont opuścił komnatę, Niall zaniósł się płaczem. Książę podszedł do niego szybko łapiąc w dłonie jego zapłakaną i po chwili już czerwoną buzię. - Co się stało? - spytał a blondyn jedynie zacisnął powieki - Ktoś ci zrobił krzywdę? Mormont? Niall spojrzał na Zayna wielkimi błękitnym i załzawionymi oczami. Kiwnął powoli głową, na co książę rozchylił wargi odrobinę z niedowierzaniem. Nie spodziewał się czegoś takiego po swoim opiekunie, ale wiedział też, że Niall nie ma podstaw by kłamać. - Uderzył cie? - spytał brązowooki, na co chłopiec przygryzł dolną wargę. No cóż, nie do końca uderzył. Złapał za ramię i nastraszył.. - Niall, jeżeli znów coś - urwał wzdychając - Chciałem powiedzieć żebyś mnie zawołał - wymamrotał marszcząc brwi, a na wargi sługi mimowolnie wpłynął uśmiech - Przepraszam - dodał, ale chłopak wyłącznie potrząsnął głową z uśmiechem - Nie pozwolę mu znów cie skrzywdzić - powiedział książe całując krótko wargi swojego sługi. Nie musieli czekać długo na kolejną nieprzyjemną sytuacje. Mormont ganił Nialla za upuszczenie miecza Zayna mimo iż on sam nie miał temu nic przeciwko mówiąc, że to żaden problem. - Jesteś taki bezużyteczny - wysyczał Mormont do Nialla, który był chwile od ponownego wybuchnięcia płaczem. Dłoń mężczyzny już miała się zetknąć z policzkiem blondyna, zatrzymał ją jednak czując na plecach ostrze miecza. Nie było wbite, jedynie przyciśnięte do płaszcza i pleców opiekuna na tyle, by ten się zaniepokoił.  - Czy ty właśnie zamierzałeś uderzyć mojego sługę? - zimny głos Zayna przeraził nawet Nialla. - Jest po prostu głupi. Nie umie nic zrobić dobrze... - Mormont stał wciąż plecami do księcia bojąc się, że jeden nie właściwy ruch może kosztować go życie. - Niall, odnieś mój hełm - powiedział Zayn a chłopiec z wielką ulgą uciekł od Mormonta wymijając ich oboje. Książę opuścił miecz i złapał mężczyznę za siwe włosy, których i tak nie było zbyt dużo - Wiem, że wcześniej też go skrzywdziłeś. Dotknij go raz jeszcze, a postaram się by najlżejszą karą za to było odcięcie ci rąk - warknął wprost do ucha swojego opiekuna. Na pewno żaden z nich nie oczekiwał iż książę mógłby tak odezwać się do człowieka, który w pewien sposób go wychowywał. Ale właśnie on go takiego ukształtował, a teraz chodziło o Nialla, którego Zayn nie pozwoli skrzywdzić. Mormont zaśmiał się cicho. - Nie zakochuj się w nim - mruknął, a książę wciągnął cicho powietrze do płuc - Masz swoje obowiązki. Nie chce dla ciebie źle książę, gdybyś nie miał go przy sobie, nie rozpraszałby cie. Pamiętaj, że zaraz będziesz miał żonę, a niedługo potem też potomka. Zayn stał chwile aż usłyszał za sobą kroki i wiedział, że to Niall. Zdawał sobie sprawę, że zaraz odbędzie się jego ślub. - Nie zbliżaj się do niego - powiedział tylko siedemnastolatek i puścił swojego opiekuna odwracając się szybko, upuszczając miecz i idąc przed siebie aż wyszedł poza mury zamku i zniknął im z oczu. Książę nie zakocha się w Niallu, on już go kocha. • Pierwszy śnieg spadł zaledwie dwa tygodnie potem. Zayn dobrze wiedział, że księżniczka i jej rodzice są już w drodze do królestwa. Wiedział też, że to ostatnie chwile swobody. Książe siedział w wannie, Niall delikatnie przesuwał dłońmi po jego ciele namydlając je i czyszcząc. Chłopak przebiegł dłońmi po mięśniach na brzuchu Zayna i przygryzł mocno dolną wargę widząc w wodzie męskość jego pana. - Możesz go dotknąć - powiedział książę obserwując jak Niall rumieni się mocno - No dalej - zaśmiał się cicho. Potrzebował by oderwać się na moment od szarej rzeczywistości. Nawet takie małe żarciki, sprawiały, że zapominał o tym, że zaraz obejmie tron. Niall za to sprawiał, że Zayn nie myślał o dziewczynie, którą lada moment poślubi. Sługa wsunął dłoń pod wodę obejmując dłonią, twardniejącego penisa księcia. Zacisnął palce i otrzymał ciche syknięcie. - Nie tak mocno księżniczko - mruknął Zayn, a Niall poluzował uścisk. Książę przymknął powieki i odchylił głowę wzdychając cicho. Nagle poczuł jak sługa zabiera dłoń. Zayn zgromił wzrokiem blondyna - Zacząłeś to skończ - powiedział jednak chłopak nie wyglądał na przekonanego - Rozbierz się i wejdź do wanny by ponieść konsekwencje tego co robisz - odparł mimo iż Niall sam z siebie nie dotykał by księcia. Ale służący nie wyglądał jakby miał coś przeciwko. Niebieskooki szybko pozbył się ubrań i wszedł do małej wanny siadając okrakiem na udach księcia. Nawet nie musiał być rozciągany, robili to zaledwie parę godzin temu. Po chwili Niall całował delikatnie wargi księcia poruszając się na jego męskości. Sapał cicho naprzeciw oddechowi Zayna i zaciskał delikatnie dłonie na jego ramionach czując przyjemność. - Dalej, wiem, że dasz rade - wyszeptał książę, gdy blondyn zaczął zwalniać. Na te słowa chłopak zaczął ujeżdżać Zayna sprawiając, że ten krzyczał, a woda wylewała się z wanny. Doszli szybko i mocno przytulając się. Nagle usłyszeli famfary, konie i ze smutkiem odsunęli się od siebie wiedząc kto właśnie przybył. Księżniczka Venna, która jutro stanie się królową i żoną Zayna. • Ślub był piękny, koronacja również. Biała suknia księżniczki Venny ścieliła drogę do ołtarza, jej szczupłe dłonie były zamknięte w tych Zayna, który uśmiechał się delikatnie. Nie była wybranką jego serca, ale jednak spędzą ze sobą życie. Brązowe włosy dziewczyny opadały swobodnie na jej szczupłą twarz, na jej wargach też gościł delikatny uśmiech. Oboje byli przerażeni nadchodzącymi obowiązkami, ale świetnie to ukrywali. Duża korona spoczęła na głowie Zayna, a on ścisnął mocniej dłoń Venny, której korona została założona chwile później. Wzrok, teraz już, króla, powędrował do tej jednej osoby stojącej w pierwszym rzędzie tłumu. Niall był ubrany w piękny, jasny, odświętny strój wykonany na zamówienie specjalnie na tą okazję. Sługa nie był uśmiechnięty jak reszta poddanych, wpatrywał się z nieukrywanym smutkiem na złączone dłonie Króla i królowej. Zayn chciał posłać mu uspokajający uśmiech, ale nie mógł tego zrobić. Uczta trwała do wieczora, przynajmniej tak Zayn słyszał. W połowie nowi król i królowa udali się do ich wspólnej komnaty, w celu skonsumowania ich małżeństwa. Najbardziej jednak krępujące w tym wszystkim był Niall pomagający mu pozbyć się stroju. Inna służka pozbawiała Vennę ślubnej sukni. Dłonie blondyna nie były czułe jak zawsze, wydawał się chcieć jak najszybciej rozebrać Zayna i ulotnić z sypialni. Król spojrzał na swoją królową, gdy zostali sami. Panowała niezręczna cisza, stali po przeciwnych stronach łoża całkiem nadzy. Zayn powoli przesunął wzrokiem po szczupłym ciele Venny myśląc, że jest naprawdę piękna, ale nie widział w niej tego piękna co w Niallu. To ona zrobiła pierwszy krok i weszła na wielkie łoże kładąc się na wznak. Rozsunęła lekko uda wbijając wzrok w sufit. Król wszedł wchodząc na nią jednak przesuwając wargami po jej szyi i wystających obojczykach, zauważył coś dziwnego. Spojrzał w dół spoglądając na swoją męskość, która nie była twarda. Nawet nie potrafił się zmusić by tak się stało. - Przepraszam - wyszeptał Zayn spoglądając nieśmiało w oczy Venny, która uśmiechnęła się niezręcznie. - W porządku - odpowiedziała może nawet trochę się ciesząc, że nie straci tej nocy dziewictwa. Król pochylił się i delikatnie musnął jej wargi zanim położył się na drugiej połowie łóżka plecami do swojej żony. A co jeżeli nie potrafił kochać się już z nikim innym niż z Niallem? • Niall wstał rano i po ubraniu się, ruszył do komnaty Zayna. To znaczy Zayna i Venny. Nadal go to bolało, łzy cisnęły się mu do oczu na myśl o tym, że mężczyzna, którego kochał, teraz miał żonę. Wszedł bez pukania do komnaty z zamiarem przyszykowania ubrań dla księcia. Ujrzał wielkie łoże na którym Zayn spał z Venną po przeciwnych stronach. To wywołało u niego delikatny uśmiech, jednak szybko oderwał wzrok od pary i podszedł do dużej misy, w której miał przynieść wodę. Usłyszał ciche ziewnięcie i zobaczył siadającą królową. Venna przetarła oczy spoglądając na Nialla ze zmarszczonymi brwiami. Szybko jednak przypomniała sobie, że blondyn jest sługą Zayna, a nie kimś obcym. Uśmiechnęła się lekko i ponownie ułożyła swoje nagie ciało na łóżku, tym razem bliżej króla. Gdyby on miał okazję spać z Zaynem na pewno nie spałby tak daleko, co najmniej byłby wtulony w jego tors. Zresztą wiele nocy przespał w ten sposób. Przyniósł wodę i już miał powoli starać się obudzić księcia, gdy komnaty wpadła matka Zayna i rodzicielka Venny sprawiając, że Niall otworzył szeroko przerażone oczy. - Możesz iść, my dzisiaj naszykujemy ich - powiedziała była królowa jego dworu, więc blondyn posłusznie usunął się. Problem polegał na tym, że nie miał co ze sobą zrobić. Zawsze był u boku Zayna, nie miał wolnej chwili prócz ranka gdy wstawał by zaraz iść do księcia, czy wieczoru gdy skonany od niego wracał, lub nie. Więc po prostu Niall stanął pod drzwiami i po prawie godzinie z komnaty wyszła cała czwórka. Blondynowi zaparło dech na widok wytwornego stroju Zayna. Gdy król go zauważył, posłał mu delikatny uśmiech by zaraz wrócić do rozmowy z matką jego żony. Sługa ruszył powoli za wszystkimi aż dotarli do wielkiej jadalni. Wtedy zajął miejsce przy ścianie obok służących czekających na jakiekolwiek skinienie od swoich władców. - Venno, Zaynie, jak Wam minęła noc? - spytał były król, a ojciec obecnego. Siedemnastolatek spiął się nieznacznie i zerknął na swoją żonę by za moment złapać ją za rękę leżącą na stole. - Zaczęliśmy się już powoli starać o wasze wnuki - skłamał król uśmiechając się do swojego ojca, a matki zaklaskały radośnie. Venna spojrzała na niego dziwnie, jednak zaraz naciągnęła uśmiech na buzię. Oboje nie chcieli zawieść swoich rodziców. Jednak Niall nie wiedział, że to kłamstwo. A jego serduszko zakłuło. • - Macie wielkie szczęście, że się lubicie - powiedział podczas posiłku ojciec Zayna, a Venna i sam Zayn spojrzeli na niego zdziwieni - Rzadko zdarza się, by aranżowane małżeństwa były szczęśliwe. - To prawda - wtrąciła matka Venny. Wszycy dorośli wydawali się szczerze szczęśliwi, że zjednoczenie ich królestw poszło pomyślnie. - Twój ojciec mnie przerażał, był dużo starszy - powiedziała matka Zayna - Potem jednak, irytował mnie. Jednak teraz kocham go całym sercem - złapała męża za rękę posyłając mu czuły uśmiech. - Ona też mnie wkurzała. Nie myśl że nie - zaśmiał się ojciec Zayna - A wy jesteście już przyjaciółmi, będzie Wam łatwiej - dodał, a Venna i Zayn spojrzeli na siebie z uśmiechem tym razem nie wymuszonym. Wiedzieli, że muszą się lubić, choć nikt nie mówi o kochaniu.  - Dzisiaj pojedziecie do wszystkich naszych wiosk by pokazać poddanym, kto jest nowym królem i królową - powiedziała matka Zayna, a nastolatkowie posłusznie pokiwali głowami.  Gdy zjedli, a konie zostały osiodłane, karoca stała naszykowana, Niall zdał sobie sprawę jak mało czasu teraz będzie miał na niego Zayn. Jeżeli w ogóle jakikolwiek znajdzie. Teraz będzie dbał o królestwo, takie wyjazdy będą co chwila. Wszyscy szykowali się do wyjazdu, ale Niall nie mógł odnaleźć wzrokiem swojego pana. Do czasu aż nie został zaciągnięty w ciemny zakamarek, gdzie rzadko kto zaglądał. - Witaj - wyszeptał król przyciskając swojego sługę do ściany. Uśmiech błąkał się na jego wargach, gdy przycisnął je do tych należących do blondyna - Myślałem o tobie. N-Niall? - patrzył na niego zdezorientowany, kiedy niższy próbował odepchnąć go od siebie - O co ci- - Zayn? Za chwile odjeżdżamy - usłyszał wołanie i poznał głos swojej żony. Niall zacisnął oczy i usta na ten dźwięk. - Niall, jeżeli chodzi ci o Vennę, to po pierwsze, nic nie zrobię z tym ze jesteś zazdrosny, bo to moja żona. Ale jeżeli jesteś zły o to co usłyszałeś przy śniadaniu, bo podejrzewam, że właśnie o to chodzi, przed tym wszystkim byłeś jeszcze miły. Nie kochałem się z nią jeszcze - powiedział cicho a blondyn spojrzał na niego zdziwiony - Nie mogłem.. Znaczy.. Ugh. Po prostu nie podołałem zadaniu - wymamrotał patrząc w bok. Niall zacisnął wargi, by się nie uśmiechać i tylko stanął na palcach całując krótko wargi swojego króla.

[ziallowepornoski-blog]

Yes, Your Highness? | Ziall (4)

Zayn siedział na miejscu po lewej stronie króla w sali tronowej. Ciągle spoglądał na stojącego obok Mormonta, w odległości paru metrów Nialla. Na twarz księcia wkradł się uśmiech na sam widok tym zarumienionych policzków i opuchniętych od mocnych pocałunków ust. Zanim wyszli z komnaty może trochę spędzili na całowaniu się całkowicie mając gdzieś spotkanie z jego przyszłą żoną. Jednak nie spóźnili się, a Zayn nagle przeniósł wzrok na wejście do sali, gdy drzwi otworzyły się gwałtownie. Wszyscy się skłonili, na widok króla i królowej innego kraju, wkraczających do pomieszczenia. Za nimi książę mógł dostrzec niewysoką dziewczynę w granatowej sukni. Nie wiedzieć czemu, uważał, że wygląda uroczo taka mała w takiej wielkiej sukni. Zayn wątpił w to, że jest ona w jego wieku, raczej dużo młodsza. - Król i Królowa, oraz księżniczka Venna - zawołał ktoś, a ojciec Zayna wstał pochylając głowę, gdy tamci się mu pokłonili. Taki sam gest wykonał książę spoglądając w oczy księżniczki. - Oto przyszła królowa, Venna - ogłosił król i wyciągnął w kierunku dziewczyny dłoń. Królewna spojrzała niepewnie na swoich rodziców, którzy zachęcili ją lekkim skinienem. Ciemne włosy były związane, ale kosmyki wciąż błąkały się na jej twarzy. Znalazła swoje miejscu u boku Zayna, który posłał jej lekki uśmiech widząc przerażenie kryjące się w jej wielkich brązowych oczach. Uniósł ramię sugerując jej by za nie złapała, a gdy to zrobiła, książę zerknął za siebie gdzie zauważył Nialla. Blondyn przypatrywał się w dziwny sposób jemu i księżniczce, ale zmienił wyraz twarzy zdając sobie sprawę, że Zayn go obserwuje. - Połączenie dwóch królestw nastąpi wraz ze ślubem księcia Zayna i królewny Venny, gdy przejmą oni korony. Wraz z pierwszym śniegiem, księżniczka przybędzie znów do nas, by związać się z księciem i całkowicie oddać się jemu i królestwu - powiedział ojciec Zayna do swoich poddanych, a sam nastolatek zacisnął lekko wargi. Obawiał się przejęcia korony, bał się, że nie podoła zadaniu - Król i Królowa wraz z córką zostaną tu na jakiś czas na omawianie sojuszu. Całe przedstawienie się skończyło, a Venna z Zaynem ruszyli na przechadzke po zamku, gdzie mieli się trochę poznać. Uważał, że księżniczka jest urocza i wciąż odrobinę niepewna. Miał nadzieję, że dogadają się jako małżeństwo tak dobrze jak teraz. I mimo iż królewna była piękna to w głowie Zayna był tylko Niall. • Niall czekał w komnacie Zayna, jak kazał mu to zrobić książę po zakończeniu spotkania z jego przyszłą żoną. Na wargach Zayna był wielki uśmiech, gdy wchodził do komnaty po dwóch godzinach. Zamknął drzwi i spojrzał prosto w oczy sługi. - Zagadałem się z Venną. Urocza z niej dziewczyna - powiedział książę idąc w kierunku łoża na którym siedział Niall. Gdy złapał twarz blondyna w ręce, zapewne chcąc złączyć ich wargi, sługa odwrócił głowę - Ej, co się stało? - spytał Zayn, ale kiedy znów spróbował, Niall wstał i chciał odejść - Przestań, o co ci chodzi? Blondyn zaczął się szarpać w ramionach Zayna. Książę przycisnął go do ściany patrząc ze zmarszczonymi brwiami na Nialla, który patrzył się wszędzie, byleby nie na twarz Zayna. Przyszły król ścisnął mocniej ramiona sługi i potrząsnął nim lekko, sprawiając, że blondyn wbił w niego swoje niebieskie oczy. - Czemu się tak zachowujesz? Jeszcze niedawno oddawałeś pocałunki albo sam mnie całować - warknął książę nie będąc złym. Ale po prostu nie rozumiał zachowania chłopaka. Po chwili jednak coś do niego dotarło i poluzował uścisk na ramionach blondyna - Jesteś zazdrosny o księżniczkę? - spytał, a Niall otworzył szerzej oczy i szybko spuścił wzrok na klatkę piersiową Zayna, co książę uznał, za potwierdzenie tezy. Zaśmiał się cicho układając jedną z dłoni na policzku sługi - Nie musisz - wymruczał głaszcząc tą delikatną jasną skórę - To ciebie pragnę. Ona.. Musze ją wziąć za żonę - powiedział wzdychając cicho - Tego wymaga ode mnie ojciec i lud. Spłodzimy potomka, następcę tronu. Ale nie musze mieć tylko jej. Możesz być i ty - wyszeptał patrząc jak Niall oddaje się temu delikatnemu dotykowi i przymyka powieki - Nie możesz jednak oczekiwać, że będziesz tylko ty - dodał, a na buzi blondyna pojawił się grymas, bo dobrze o tym wiedział. Był sługą, ale i tak czuł nieprzyjemne ukłucie w sercu, gdy miał świadomość, że książę jest z królewną. Spędził z nią dwie godziny na rozmowie, jeżeli tylko rozmowie, gdy zaledwie godzinę przed tym, Zayn atakował wargi Nialla czułymi, niekiedy władczymi pocałunkami. - Podaruj mi jeden pocałunek, a pójdę spać. Nie zasnę bez tego, a ty będziesz czekać ze mną aż mnie zmoży - powiedział książę starając się ukryć uśmiech, by jego mały niewinny podstęp się powiódł. Niall na myśl o kolejnych godzinach spędzonych na czekaniu aż książę zaśnie, wspiął się na palce całując krótko wargi Zayna. Na tym się jednak nie skoczyło. Ciemnowłosy wykorzystał okazję i pogłębił pocałunek penetrując wnętrze buzi sługi językiem. Oderwał się od niego po chwili i z zadowolonym uśmiechem obserwował, jak Niall oblewa się gorącym rumieńcem, który wciąż znaczył jego policzki podczas rozbierania księcia i szykowania go do snu. • Parę dni później Niall obudził się w książęcym łożu. Przestraszony sługa obrócił się w bok by ujrzeć pogrążonego wciąż we śnie Księcia. Siedemnastolatek zakrył swoje nagie ciało rozglądając się w amoku po komnacie. Przecież w każdej chwili ktoś mógł tu wejść i zobaczyć ich. Nie powinien był zasypiać w łożu Zayna. Oni nawet nie powinni uprawiać w nim seksu. Jednak wczoraj całkowicie opadł z sił po całym wieczorze spędzonym na kochaniu się z księciem. Wciąż cały się lepił od potu, który pozostał po wczorajszym wysiłku. - Śpij - usłyszał mruknięcie księcia. Blondyn spojrzał na niego z szeroko otwartymi oczami. Zayn westchnął głośno i zwrócił wzrok w kierunku okna - Jest jeszcze noc Niall. A jeżeli martwisz się o to co inni pomyślą.. Dziwniejsze będzie jak wyjdziesz właśnie teraz niż to, że nie wyszedłeś w ogóle z tej komnaty. Chłopiec przez chwile zastanowił się nad słowami księcia i po prostu osunął się znów pod kołdrę. Odpowiedziało mu zadowolone mruknięcie Zayna. Już prawie zasnął ponownie, gdy poczuł ramię księcia owijające się wokół jego brzucha. Zamarł autentycznie przerażony i zastanawiał się, czy książę powinien się tak wobec niego zachowywać. Oraz czy powinien również go przytulić czy coś w tym stylu. Ale po prostu leżał w ciepłych objęciach księcia zmuszając się do zamknięcia oczu, które zmęczone w końcu same się przymknęły. • Sługa nie spał zbyt długo. Zaledwie dwie godziny później poczuł jak uścisk wokół jego brzucha się poluzował, a palce Zayna zaczęły sunąć po jego podbrzuszu. Niall rozchylił powieki i zobaczył księcia wpatrującego się w niego. Blondyn uniósł brwi spoglądając na brązowookiego pytająco. - Chciałbym wiedzieć co myślisz. Żałuję, że nie możesz mówić. Chociaż może gdybyś nie był niemową, mógłbyś mi się sprzeciwiać. Niall pokręcił głową, a na jego wargach pojawił się delikatny uśmiech, gdy przykrył dłoń Zayna tą swoją wciąż spoczywającą na jego podbrzuszu. Oczywiście, że chłopak też chciałby umieć mówić. Miał wiele do powiedzenia Zaynowi. Między innymi też to, że nie powinien tu być. Nie powinien być traktowany przez niego jak ktoś kim nie był, bo był tylko służącym. I na pewno nie powinien spać w łożu u boku księcia.   - Jesteś idealny - wyszeptał. Na co Niall ponownie zaprzeczył. Zayn westchnął tylko i przytulił się do niebieskookiego kładąc głowę na jego brzuchu - Gdybym mógł zamieniłbym cie i to ty byłbyś moją księżniczką, a nie Venna - powiedział cicho wpatrując się w ciemną ścianę komnaty. Niall myślał o tym jak dziecinny jest książę. To nie możliwe by sługa, będący no tabena mężczyzną, był z królem. Mógł być jego kochankiem, ale nie mężem.  - Ale mój ojciec wymaga ode mnie małżeństwa z Venną. Bym przejął królestwo, dał mu wnuka. Nie mogę tego przeskoczyć i nawet gdybym chciał czy próbował, nie mógłbym mieć ciebie w ten sposób w jaki bym chciał - wyszeptał Zayn zaciskając mocno powieki i tym samym dłonie wokół tali Nialla - Nie jestem gotowy by być królem - sługa mógł usłyszeć jak siedemnastolatkowi drży głos - Nie chce nim być. To znaczy.. Nie wiem czy sobie poradzę - westchnął załamany. Blondyn na początku nie wiedział co powinien zrobić, ale po chwili osunął sie trochę na łóżku i przytulił księcia mocno. Zayn odetchnął cicho chowając twarz w szyi swojego sługi. - Nie zostawisz mnie, prawda? - spytał Zayn cichym i smutnym głosem - Nawet jeżeli będę miał żonę i dziecko i będę tym przeklętym królem? Proszę, obiecaj, że ze mną będziesz. Spojrzał błagalnie na blondyna, który nie widząc innej opcji po prostu pokiwał głową uśmiechając się i całując krótko, ale czule wargi księcia. • Zaynowi naprawdę podobało mu się budzenie u boku Nialla. Przebudził się, gdy słońce zaglądało w okna świecąc im w twarz. Książę spojrzał z delikatnym uśmiechem na wciąż śpiącego chłopaka zwiniętego w kulkę u jego boku. Słuchał przez chwile jego spokojnego oddechu, dopóki chłopiec jakby czując na sobie spojrzenie, przebudził się. - Dzień dobry królewno - wyszeptał Zayn, a Niall spłonął rumieńcem chowając twarz w dłoniach. Książę zaśmiał się głośno. Wyszli powoli z łoża i dokładnie w tym momencie drzwi do komnaty się otworzyły. Niall stał przerażony, całkiem nagi dalej od drzwi jednak natychmiast doszedł go wyrażający wyłącznie niedowierzanie, wzrok Mormonta. - Książę - wydusił opiekun - Od dawna powinieneś być na lekcji. - Byłem zajęty - powiedział Zayn uśmiechając się. A gdy Mormont zmrużył lekko oczy, to książę poruszył znacząco brwiami. - Chcesz mi powiedzieć, że.. - Ćwiczyłam dla księżniczki. Jeśli wiesz co mam na myśli - Książę zaśmiał się, a Niall poczułby się urażony, gdyby nie znał prawdy. Zayn musiał kłamać by nas nie wydać, choć oczywistym było, że uprawiali seks. - Niall, ubierz się. Pomożesz mi przynieść zbroje dla księcia - głos Mormonta był przerażająco spokojny. A sługa był przerażony na myśl o byciu samym z tym mężczyzną. Sługa szybko się ubrał i zerknął na księcia, który tylko kiwnął zachęcająco głową. Wyszedł z Mormontem na korytarz, a gdy drzwi zostały zamknięte, mężczyzna przycisnął go boleśnie za ramię do ściany. Niall rozchylił wargi w bezgłośnym bólu i spojrzał przestraszony ja opiekuna księcia. - Ile razy trzeba ci powtarzać, byś trzymał się od księcia z daleka? - warknął Mormont - A teraz jeszcze wskakujesz mu do łoża? Postaram się byś czyścił stajnie a już nigdy więcej nie spotkał się z księciem - wysyczał. Niall patrzył z załzawionymi oczami na Mormonta, który popchnął go lekko by ten ruszył z nim. Bez słowa przynieśli zbroje księcia do jego komnaty, a sługa wciąż był smutny przez to, co powiedział mu Mormont. Jemu naprawdę zależało na Zaynie, nie chciał go stracić.

[ziallowepornoski-blog]

Yes, Your Highness? | Ziall (3)

Książę chwile stał w swojej komnacie po tym jak Niall z niej wybiegł. Czuł wyrzuty sumienia, ale wiedział, że nie może iść za nim i go przeprosić. Każdy by go wyśmiał, że przyszły król przeprasza sługę. Zayn wyszedł na korytarz i ruszył w kierunku komnaty jego rodziców. Wiedział, że jego ojciec jest jeszcze z doradzcami i spędzi z nimi jeszcze dużo czasu. Zapukał do drzwi aż usłyszał delikatny głos jego matki zezwalający ma wejście. Zobaczył jego matkę siedzącą przed kominkiem, a służka czesała jej długie ciemne włosy. - Synu - odezwała się uśmiechając się czule. Podszedł do niej i wyjął służącej z dłoni grzebień. Zaczął przeczesywać czarne kosmyki - Czy coś się stało? - spytała, a Zayn zacisnął wargi. - Chciałem z tobą porozmawiać - powiedział zerkając znacząco na służącą, która za zgodą królowej wyszła z komnaty zostawiając matkę i syna razem - Czy.. Ojciec często karze służących? - spytał powoli przebiegając grzebieniem po włosach królowej mimo iż jej włosy były idealnie rozczesane. - Jeżeli na to zasłużą - odpowiedziała. - Ma po tym wyrzuty sumienia? Jego mama złapała go za nadgarstek i obróciła lekko jego stronę. - Do czego dążysz? - Królowa wstała odbierając grzebień od syna i położyła go na miejsce czyli na toaletce. - Ukarałem mojego nowego służącego. Dałem mu jeden bat, za to, że odszedł bez mojej zgody. I teraz mam takie potworne wyrzuty sumienia - wyszeptał nastolatek chowając twarz w dłoniach. Takie wyznanie nie przeszło by przy ojcu, pewnie dostałby od niego za bycie miękkim. Jednak przy matce mógł taki być. Kobieta podeszła do syna odciągając jego dłonie od twarzy i uśmiechnęła się lekko. - Nie martw się tym. Zayn, będziesz królem, twoi poddani muszą wiedzieć kim ty jesteś i kim oni. Ja oczywiście, nie jestem za przemocą, ale zdaje sobie sprawę, że ona wciąż jest. Myślę, że przywykniesz do tego kochanie - powiedziała głaszcząc go po policzku - Cieszę się, że masz ludzkie uczucia - zaśmiała się cicho - Idź spać, nie przejmuj się. On jest tylko twoim sługą. Zayn pokiwał lekko głową i pocałował mamę w policzek zanim wyszedł z jej komnaty kierując się do tej jego. • Następny ranek był trudny dla Nialla, wciąż odczuwał ból z rany na jego plecach, nawet jeżeli Morei oczyściła ją ponownie, gdy się obudził. W dodatku musiał znów stanąć twarzą w twarz z księciem. Wszedł do komnaty Zayna i przystanął spoglądając na chrapiącego chłopaka owiniętego w pościel. Było coraz chłodniej, temperatura obniżała się z każdym dniem coraz bardziej. Lada chwila zacznie padać śnieg. Co ciekawsze, mimo takiej pogody książę wciąż spał nago, a policzki Nialla znów się zaczerwieniły, gdy przekręcił się na bok odsłaniając cześć swojego ciała. Blondyn otrząsnął się i zaczął wykonywać swoją pracę, czyli przygotowywać wszystko na przebudzenie się Zayna. Stał w rogu pokoju, gdy książę obudził się długo po skończeniu przez niego pracy. Brunet usiadł na łóżku i przetarł oczy, a gdy natrafił wrokiem na swojego służącego, uśmiechnął się delikatnie. - Dzień dobry - powiedział, ale Niall wyłącznie opuścił wzrok na swoje stopy. Zayn zacisnął wargi po czym wyszedł z pościeli. Blondyn pomógł mu się ubrać - Jak twoje plecy? - spytał. Służący spojrzał mu przelotnie w oczy po czym wrócił do układania koszuli na ciele jego pana. Książę złapał go za ramię i odwrócił plecami do siebie, następnie podwinął koszule Nialla. Poczuł jak ściska go w sercu i przebiegł palcami po opatrunkach, na co służący odsunął się. - Zareagowałem zbyt pochopnie, jednak chciałem byś wiedział, by trzymać się moich zasad - powiedział cicho książę łapiąc Nialla za nadgarstek. Nagle drzwi od komnaty otworzyły się, a Mormont spojrzał na Zayna i Nialla. Oczy blondyna rozszerzyły się na widok opiekuna księcia i miał ochotę się rozpłakać. To przez niego jego plecy były przedzielone na pół raną, po której na zawsze zostanie blizna. - Książę - odezwał się Mormont, a w jego głosie usłyszeć można było wyraźne niezadowolenie - Twój ojciec kazał ci przekazać, że jedziecie na polowanie - powiedział mężczyzna. - W porządku - Zayn kiwnął głową - Niall, naszykuj się - powiedział do swojego służącego, na co ten w odpowiedzi kiwnął wyłącznie głową wciąż spoglądając na Mormonta jakby bojąc się, że on coś mu zrobi. - Umie jeździć konno? - spytał mężczyzna, a blondyn pokręcił głową - Więc może.. - Wystarczy, że będzie szedł. Przecież to zwykle polowanie, wątpię by ojcu chciało by się gnać za zwierzyną - mruknął książę, a Mormont kiwnął tylko głową zanim wyszedł z komnaty. Zayn spojrzał na Nialla uśmiechając się lekko - Jeździmy z ojcem co jakiś czas na polowania, rodzaj tradycji. Polujemy i naszą zdobycz oddajemy wioskom. Czują się wtedy bezpieczniej, poddani wiedzą, że zawsze mogą na nas liczyć i że nie pozwolimy im zginąć - opowiedział Zayn, a jego służący uśmiechnął się słabo przypominając sobie jakie to święto było, gdy to akurat jego wioska dostała to co król upolował. Książę poczuł się lepiej widząc uśmiech, nawet taki mały, na twarzy skrzywdzonego Nialla. • Książę wyszedł w towarzystwie swojego służącego na zewnątrz. Kątem oka zauważył jak Niall drży. Rzeczywiście, na dworze było zimno, ale Zayn nie odczuwał tego przez gruby płaszcz narzucony na jego ramiona. Gdy Mormont podszedł do nich, książę złapał za materiał płaszcza jego opiekuna. - Przynieś płaszcz - powiedział, a gdy mężczyzna chciał zaprotestować, Zayn zmrużył oczy. Mormont westchnął i po paru minutach wrócił z grubym materiałem. Książę narzucił płaszcz na zmarźniętego Nialla, który spojrzał na czarnowłosego. Zayn jedynie uśmiechnął się delikatnie do swojego służącego i podszedł do przyprowadzonego właśnie konia. Blondyn opuścił głowę z małym rumieńcem i otulił się bardziej płaszczem, a na jego wargi wkradł się mały uśmieszek. Jednak gdy uniósł wzrok napotkał nieprzyjemne spojrzenie Mormonta. Ruszył szybko w kierunku siedzącego na koniu księcia. Niall pokłonił się przed królem, gdy ten pojawił się na zewnątrz. Szedł za księciem jadącym na koniu, uśmiechając się do siebie jak głupi. Nawet został odrobinę w tyle, gdy Zayn wraz z ojcem dostrzegli jakiegoś jelenia.  - Czyżbyś zapomniał co ci mówiłem o relacjach z księciem? - warknął Mormont pojawiając się na koniu tuż obok Nialla. Blondyn uniósł wzrok, a jego humor od razu się zepsuł - Uważaj, bo postaram się byś nie był jego sługą - powiedział z wyższością i siedemnastolatek naprawdę chciał się odgryźć, ale nawet nie mógł. Gdy pierwsze krople deszczu spadły na nos Nialla, król ogłosił koniec polowania nawet jeżeli złapali zaledwie kilka królików i jednego małego jelenia. To było dość mało, ale służący był w stanie zrozumieć decyzję, kiedy usłyszał grzmot. Wrócił do zamku cali mokrzy od deszczu, a Niall ruszył wraz z wesołym księciem do jego komnaty. Szybko zdejmował z Zayna mokre ubrania, by się nie przeziębił. Całkiem nagi, odwrócił się do swojego sługi i wpatrywał się w niego chwile. - Też jesteś cały mokry - powiedział łapiąc za przemoczony materiał koszuli Nialla - Rozbierz się. Chłopak zamrugał kilka razy przypatrując się swojemu panu z niedowierzaniem, ale zdecydował się wykonać polecenie nie chcąc by na jego plecach pojawiła się kolejna rana. Książę odwrócił się i zamarł widząc całkiem nagiego Nialla. Rozchylił wargi, a nogi same poprowadziły go w kierunku blondyna, tak samo jak dłonie same złapały jego biodra a usta naparły na drżące wargi sługi. • Zayn podłębił pocałunek wsuwając język w rozchylone wargi oniemiałego Nialla. Żaden z nich by się do tego nie przyznał, ale dla obu był to pierwszy pocałunek. - Oddaj mi się - wyszeptał książę w wargi sługi. Dobrze wiedział, że mógł wziąć go bez pytania, ale nie chciał już krzywdzić tego chłopaka - Teraz, w tym łożu, podczas burzy. Dłonie Zayna błądziły po jasnej skórze chłopaka, gdy ten w tej chwili nawet nie wiedział jak się oddycha. Więc tylko pokiwał głową pozwalając wciąż się całować i dotykać. Nie wiedział nawet do końca na co się zgadza. Był tylko sługą i nawet nie miał co oczekiwać czegokolwiek od księcia niż zaspokojenia swoich potrzeb. Niall położył się na łóżku, razem z księciem wciąż pieszczącym jego wargi i ciało. Aż wstyd przyznać, ale podobało mu się to. Im obu. Rozbrzmiał grzmot, a blondyn skrzywił się przez pościel drażniącą jego wciąż świeżą ranę. Zayn widząc to podniósł go sadzając na swoich udach. Nawet jeżeli ten rodzaj uprawiania seksu był niepoprawny i nieprzystający na księcia a przyszłego króla, to chciał by to było przyjemne dla nich obu. Nawet jeżeli to sługa będzie dominował. Zayn chciał wsunąć się we wnętrze chłopaka, jednak widząc na jego twarzy ból, poślinił palce odnalazł nimi wejście Nialla. Obserwując twarz blondyna wsunął w niego palec z fascynacją widząc jak jego twarz zmienia się całkowicie. Wargi rozchyliły się w bez dzwięcznych jękach, powieki miał przymknięte. Drugi palec znalazł się w Niallu, a książę stał się niecierpliwy. Wyjął palce z ciasnego wnętrza chłopaka i wszedł w niego agresywnie. Po policzkach Nialla spłynęły łzy, gdy duża męskość księcia znalazła się w nim cała. Oparł dłonie na ramionach Zayna i pomimo bólu zaczął unosić biodra chcąc zadowolić księcia. Wiele razy widział jak robią to kobiety w burdelach, ale sam nigdy tego nie doświadczył. Chłopak kilka razy poruszał biodrami, słyszał jęki księcia i nawet sam odnalazł w tym przyjemność. Włożył w to całego siebie w poruszanie się na biodrach Zayna chcąc doprowadzić i siebie i jego na szczyt. Wiedział, że jutro będzie cierpiał, już bolało go to i owo, ale nie przejmował się tym. Nagle doszedł na brzuch księcia, czując jak w jego wnętrzu rozlewa się nasienie Zayna. Zmęczony opadł na ciało brązowookiego bojąc się na niego spojrzeć. Uznał jednak, że jako sługa, nie powinien liczyć czy zmuszać księcia do czegokolwiek po stosunku, więc krzywiąc się, gdy członek Zayna wysunął się z jego wnętrza, zszedł z łoża. Ubrał się szybko znów ignorując to, że powinien naszykować swojego pana do spania, uciekł na korytarz starając się uspokoić, gdy zdezorientowany książę był wciąż otumaniony orgazmem. • Zayn zadziwiał fakt, że Niall potrafił następnego dnia udawać, iż nic wczoraj nie zaszło. Pomógł mu się ubrać, przyniósł śniadanie, ale nawet nie spojrzał mu w oczy. Gdy wyszli na plac by udać się na lekcje, dotarł do ich uszu dźwięk famfarów. Książę spojrzał zdezorientowany na sługę, który jedynie wzruszył ramionami rozglądając się zdziwiony. - Tutaj jesteś! - usłyszeli wołanie Mormonta - Natychmiast idź się przebierz i do sali tronowej. Twój służący też - zwrócił się z lekkim zniesmaczeniem do Nialla. - Ale co się dzieje? - spytał Zayn patrząc na odchodzącego opiekuna, z którym spędzał ostatnio coraz mniej czasu. Żadnemu z nich to nie przeszkadzało. Książę irytował belfra, belfer irytował księcia. Im mniej się widzieli, tym lepiej. - Poznasz dziś swoją przyszłą żonę - powiedział Mormont, a wargi Zayna rozchyliły się ze zdziwienia. Niall otworzył szeroko oczy patrząc na oddalające się plecy Mormonta, a potem na księcia. - J-ja.. - zaczął książę chcąc to jakoś wytłumaczyć, ale Niall wyłącznie pokręcił głową i wskazał dłonią wejście do zamku. Mieli iść się przebrać. I to nie tak, że Niall nie wiedział o tym, że książę ma już narzeczoną. Każdy w tym kraju wiedział o układzie między dwoma królewskimi rodzinami. Służący nie mógł mieć tego za złe księciu, to jego zadanie oprócz przejęcia korony. Gdy byli już w komnacie i przebierali się, wzrok Zayna uciekał na stojącego plecami do niego Nialla. Spoglądał na opatrunek, który po chwili został zakryty przez materiał koszuli, która została przyszykowana dla niego i pozostawiona w komnacie chwile przed tym jak do niej weszli. Książę podszedł do niego i ułożył dłonie na jego biodrach całując kark chłopaka, czując, że nie potrafi być taki obojętny wobec sługi i tego co się wczoraj pomiędzy nimi stało. Niall zrobił krok do przodu i odwrócił się do Zayna kręcąc głową. To było złe. On był sługą, poza tym za chwilę książę miał poznać swoją przyszłą żonę. Wczorajszy incydent miał być pierwszym i ostatnim. Jednak nie taki plan miał książę. Szczególnie, że przyciągnął do siebie jasnowłosą głowę kładąc dłoń na jego karku i miażdżył ich wargi w agresywnym pocałunku, któremu Niall wkrótce się oddał.

[ziallowepornoski-blog]

Yes, Your Highness? | Ziall (2)

Pierwsze co Zayn zobaczył po obudzeniu, to jasnowłosy chłopak krzątający się po jego komnacie.

Niall postawił na szafce obok łoża wielką misę napełnioną wodą. Książę obserwował chłopaka wciąż nie oznajmiając, że już nie śpi.

Zauważył nowe ubrania chłopaka i czy to źle, że pomyślał o zdjęciu ich z niego?

- Jak ci się spało? - spytał Zayn podnosząc się do pozycji siedzącej. Blondyn wzdrygnął się lekko zaskoczony tym, że książę już nie śpi. Kiwnął jedynie głową robiąc kilka kroków w tył.

Ciemnowłosy odrzucił kołdrę i wyszedł z wielkiego łoża, a Niall podał mu koszule, pomagając mu ją ubrać tak jak resztę ciuchów.

Książę usiadł na krześle przy małym stole nieopodal okien. Złapał w dłoń jabłko i wgryzł się w nie. Obserwował jak jego służący ścieli jego łoże, z którego dopiero co wyszedł. Fascynowało go z jakim skupieniem nastolatek wykonywał swoje zadanie.

- Podejdź - powiedział nagle książę po przeżuciu kęsa owocu. Niall przerwał układanie poduszek i wolnym krokiem podszedł do Zayna. 

Blondyn zatrzymał się tuż przy krześle, na którym siedział przyszły król. Zayn miał go na wyciągnięcie ręki i wykorzystał to.

Położył dłoń na udzie chłopaka zerknąć w górę na jego reakcje. Brak jakiejkolwiek rodzaju sprzeciwu, zachęciło Zayna. Patrzył jak jego własna dłoń sunie wyżej aż złapał między palce sznureczek od spodni Nialla. Odwiązał je i słyszał jak blondyn wciąga powietrze.

Książę uśmiechnął się pod nosem i położył dłoń po wewnętrznej stronie nagiego uda chłopaka. Sunął powoli chłodnymi palcami po jasnej skórze Nialla i zauważył na niej gęsią skórkę.

Służący nagle złapał swoje spodnie i po wciągnięciu ich cofnął się parę kroków. Bał się złości księcia, ale nie potrafił stać bezczynnie gdy był obmacywany.

Jednak Zayn wyłącznie zaśmiał się głośno ani trochę zły i kolejny raz ugryzł trzymany wciąż przez siebie owoc.

Niall ze spuszczoną głową wrócił do swojej pracy, a gdy skończył ścielić łoże, stanął w rogu pokoju wiedząc, że nie może wyjść z komnaty. A bardzo chciał być w tej chwili jak najdalej od księcia.

•

Niall obserwował każdy ruch Zayna, gdy ten ćwiczył walkę wręcz. Przełykał z trudem ślinę widząc jak materiał, który książę ma na sobie przylega do mięśni, z każdym wymachem miecza. Jednak kiedy brązowooki spoglądał w kierunku swojego służącego, ten spuszczał wzrok udając, że wcale się nie gapił.

Zayn na zbyt długą chwile zatrzymał spojrzenie na Niallu, bo drewniany miecz uderzył w tył jego pleców. Spojrzał z wyrzutem na swojego nauczyciela, który zmrużył oczy.

- Skoncentruj się - warknął mężczyzna w średnim wieku po czym spojrzał na blondyna - Przynieś wodę.

Nastolatek kiwnął głową. Odchodząc słyszał sprzeciw księcia do nauczyciela, jednak ten powiedział zaledwie jedno słowo, które uciszyło przyszłego władcę.

Niall wpadł na Mormonta, nie wiedząc, że ten obserwował ich od rana. Złapał nastolatka za ramię ciągnąc go w ustronne miejsce.

- Nie gapisz się na swojego pana - warknął opiekun księcia wprost do ucha służącego, który przymknął lekko powieki czując palce wbijające się wciąż w jego ramię - W jego obecności trzymasz głowę opuszczoną, nie zwracasz na siebie jego uwagi.

Chłopak pokiwał szybko głową w obawie o zmiażdzenie kości.

- Zrób sobie przerwę. Pomóż komuś w zamku. Zabieram księcia do lasu, a wątpię byś umiał jeździć na koniu. Chyba, że chcesz biec za nami? - Mormont zmrużył oczy, ale Niall potrząsnął głową - W porządku.

Chłopak wycofał się i powoli wkroczył do zamku. Kręcił się chwilę aż skończył pomagając Morei w kuchni.

•

Po skończonej lekcji Zayn rozejrzał się po placu w poszukiwaniu swojego służącego. Nie zauważył go nigdzie, ale dostrzegł swojego opiekuna, który po chwili wręczył mu wodę.

- Nie widziałeś Nialla? - spytał książę po upiciu sporego łyku.

- Chyba gdzieś sobie tak po prostu poszedł - Mormont wzruszył ramionami.

- Miał iść po wodę i zaraz wracać - powiedział cicho siedemnastolatek ponownie omiatając wzrokiem wszystko wokół.

Trudno było mu uwierzyć, że jego nowy sługa tak po prostu się ulotnił. Przecież mówił mu wyraźnie, że ma być cały czas u jego boku.

- Może on się po prostu nie nadaje do służenia ci, książę - zasugerował Mormont odbierając wodę od Zayna, który spojrzał na opiekuna w dziwny sposób.

- Sprawuje się dobrze.

- Właśnie ci uciekł - starszy wywrócił oczami, a Zayn opuścił głowę - Zastanów się nad tym czy ten chłopak powinien ci służyć, skoro jest nieodpowiedzialny. A teraz odpocznij chwile, Król prosił cie do siebie. Potem masz jeszcze lekcje.

Książę wracał powolnym krokiem do swojej komnaty. Był wyczerpany tym dniem i nauką rzeczy, które wydawały mu się niepotrzebne. Na co mu wiedza, o byłych władcach innych krain? Przecież w przyszłość przyda mu się wyłącznie walka na miecze i znajomość obecnych króli, gdy już sam zasiądzie na tronie.

Wszedł do swojej sypialni i zatrzymał się w pół kroku widząc Nialla stojącego w rogu pokoju.

Zayn jak gdyby nigdy nic zamknął drzwi kierując się do naszykowanego juz do spania łoża. Przystanął przy nim i kucnął wyciągając rzecz owiniętą w materiał.

- Czego z “nie oddalaj się ode mnie” nie zrozumiałeś? - spytał książę właściwie nie oczekując odpowiedzi. Nie dostałby jej od niemego chłopaka. Wyprostował się spoglądając na służącego stojącego z opuszczoną głową - Zawiodłeś mnie.

Niall na te słowa uniósł głowę i rozchylił wargi, z których nie wydostał się żaden dźwięk. Chciał się wytłumaczyć, że to Mormont kazał mu iść i nie miał pojęcia o tym, że książę o tym nie wie. Ale nie mógł.

- Rozbierz się i uklęknij - powiedział chłodnym głosem Zayn odwijając materiał, który skrywał bicz, na którego widok oczy Nialla zaszły łzami.

•

- Kilkaset lat temu bat był jedną z najczęstszych i najlekkszych kar stosowanych, na winnych - powiedział książę wpatrując się w służącego, który nie wykonał żadnego ruchu mimo rzuconego wcześniej rozkazu - Dam ci tylko jeden bat, jeżeli w tej chwili zrobisz to co kazałem - wysyczał Zayn, a oczy Nialla napełniły się łzami.

Bardzo powoli zaczął się rozbierać wpatrując się w ziemię, na którą skapywały jego pojedyńcze łzy.

Spojrzał w oczy księcia i rozchylił wargi, na co ten jedynie pokręcił głową.

- Ciesz się, że nie możesz mówić. Nie chce słuchać twoich kłamstw, za które mógłbym obciąć ci język - warknął książę.

W rzeczywistości nie był takim człowiekiem, przed paroma miesiącami nawet nie pomyślał o użyciu bata, który dostał na piętnaste urodziny. Jednak jego ojciec uświadomił mu, że winnych musi karać by jakoś wykreować swój autorytet i nie dopuszczać do zdrad.

Patrzył jak chłopak klęka do niego plecami i miał idealny widok na jego szczupłe ciało, był nawet przez chwilę gotów ustąpić. Ale w jego głowie pojawił się głos i zawiedziona twarz jego ojca, gdy mówił, że jest słaby.

Zacisnął wargi i zarzucił batem, który przejechał po nagich plecach blondyna raniąc je. Nastolatek upadł na ziemię rozchylając wargi w niemym krzyku, a jego łzy się nasiliły. Leżał na podłodze łkając bezgłośnie.

Zayn skrzywił się lekko i odrzucił bat. Chciał pomóc wstać siedemnastolatkowi, jednak starał się pozostać przy swojej roli. Poza tym był pewien, że chłopak od razu odepchnie jego dłoń.

- Przy następnym akcie twojej niesubordynacji, będę musiał wyciągnąć gorsze konsekwencje - powiedział niskim i zachrypniętym głosem książę patrząc jak strużki krwi spływają z rany po plecach jego sługi.

Blondyn złapał swoje ubrania i podniósł się z kolan biegnąc do drzwi, za którymi znikł.

Zayn wpatrywał się w korytarz na który uciekł Niall aż schował twarz w dłonie powtarzając sobie w głowie, że tak postępują królowie i nie może pobłażać czy przepraszać służby jeżeli zasłużyli na ukaranie.

•

Zbliżał się wieczór, więc Liam od ponad godziny był już na nogach zaczynając swoją warte. Był strażnikiem, czasami musiał w nocy przejść się po zamku, ale zwykle pilnował drzwi od komnat króla.

Maszerował po korytarzach aż zobaczył czyjąś postać siedzącą skuloną, skrytą w cieniu. Zmarszczył brwi.

- Kto tam jest? - spytał i zrobił kilka kroków aż zobaczył znajomą jasną czuprynę - Niall? Niall, co się stało?

Uklęknął przy płaczącym blondynie i dotknął jego nagiego ramienia. Nastolatek wzdrygnął się chowając twarz bardziej w kolanach, które przyciśnięte miał do klatki piersiowej.

Liam zerknął na plecy Nialla i zamarł widząc, że są pokryte krwią.

- Potrzebujesz pomocy, musisz wstać - powiedział cicho strażnik ze ściśniętym gardłem.

W tej chwili nie myślał, że zawala swoją pracę, miał zaraz wrócić na warte, ale nie byłby w stanie normalnie funkcjonować ze świadomością, że zostawił go w tym stanie bez pomocy.

Zakrył nagiego chłopaka ubraniem, które leżało tuż obok.

Zaprowadził blondyna do Morei. To ona tak opiekowała się wszystkimi ludźmi, którzy zajmowali się zamkiem i rodziną królewską. Sama pracowała w kuchni. I mimo iż jej znajomość z Niallem nie zaczęła się zbyt kolorowo, teraz serce jej się łamało, gdy najpierw zobaczyła go w takim stanie i potem jak płakał coraz bardziej, gdy oczyszczała jego ranę.

Kobieta założyła opatrunek na cienką, podłużną ranę biegnącą przez całe plecy nastolatka.

- To książę? - spytał Liam pomagając Niallowi się ubrać. Chłopiec kiwnął słabo głową - To zasłużona kara? - teraz blondyn zaprzeczył - Przykro mi - pogłaskał go lekko po ramieniu - Odpocznij trochę, Morei obudzi cie na kolacje. Poproszę kogoś by cię zastąpił.

Niall uśmiechnął się słabo i ułożył na łóżku.

- Ale.. Niall, wiesz o tym, że mimo to musisz służyć księciu? Pomimo tej kary wciąż jesteś jego. I musisz go szanować..

Nastolatek pokiwał głową zdając sobie z tego sprawę. Naprawdę chciał już nigdy więcej nie zobaczyć Zayna, ale on go kupił i Niall wciąż był na każde jego wezwanie.