#zaline

[riz-uhh]

I want to be known as a young adult that has a goal and knows what's right and wrong and not a teenager that hasn't discover yet where direction to go. Thanks to my parents who taught me how to be independent and for trusting me that I know better than before. 😁

[riz-uhh]

The more one forgets himself -- by giving himself to a cause to serve or another person to love -- the more human he is.

Frankl

[riz-uhh]

By putting aside our selfish interests to serve someone or something larger than ourselves -- by devoting our lives to "giving" rather than "taking -- we are not only expressing fundamental humanity, but are also acknowledging that there is more to the good lofe than the pursuit of simple happiness.

Baumeister

[riz-uhh]

Naalala ko lang, dati nung bata-bata pa ako, sinusulat ko pa sa papel kung ano-anong 18 chever ang ipapagawa ko sa debut ko. Like 18 roses, 18 chocolate, 18 Winnie The Pooh, 18 shoes, madami yun. Kasi dun yung chance na yung ireregalo sayo eh yung request mo talaga. Tapos iniisip ko din dati kung anong isusuot ko. Pink with black na ball gown talaga ang gusto ko noon, tapos magcucurl ako ng hair, tapos basta.. Ihhhh naiiyak ako. :( Tapos meron akong escort. Wala akong boyfriend non kaya wala pa kong naiisip na escort non. Hahaha. Pero nung 16 na ako, at kami ni JC, gusto ko siya na ang escort ko sa ganoon. Gusto ko pa noon, sa hotel na may swimming pool gaganapin para pool party after. Grabe, frustrated na frustrated ako nung napagtanto ko na hindi na mangyayari yun. Kasi andito ako sa America. :'(( Kung pwede lang umuwi ako ngayon, kahit ilang araw lang, macelebrate ko lang ang birthday ko sa paraang gusto ko. Kaya lang hindi praktikal. :'( 

Nung isang araw ko pa iniiyak to, sabihin nyo nang mababaw ako pero kung pwede lang next yr na lang ako mag 18 para posible na kong makauwi. Ganito pala pakiramdam kapag hindi natupad pangarap mo, madami akong pangarap pero itong isang to ang unang hindi natupad, at sana panghuli na. Kasi awang awa ako sa sarili ko ngayon. Hindi ko talaga maitago tong nararamdaman ko, nung isang linggo pa ko nanlalambot. KApag nakakakita ako ng mga picture sa facebook ng mga debutant, ng kung gaano sila ka excited, nag cocountdown, kung gaano ka unforgettable ang 18th birthday nila. Nanlalambot talaga ako. :( Misan hindi ko din alam kung matutuwa ako pag binabati ako, kasi pag binabati ako naaalala ko na 18 na ako. Eh kasiii. Wish ko yun eh. :((( FRUSTRATED DEBUTANT.. 

Hindi ko pa nararanasan ayusan. Sa prom, sa grad ball, sa lahat ng okasyon na inaayusan ang babae. Wala . :( Bakit kaya? Siguro nga may reason kung bakit. Pero kung anu man yun, sana worth it. Kasi I feel so down and insecure. I can't lie to myself, super lungkot ko talaga. Ito na siguro yung pinakamalungkot na magiging birthday ko. Sana hindi. 

[riz-uhh]

Naalala ko lang yung sinasabi ng mga kaibigan ko na "Ang boyfriend iiwan ka din nyan, pero kami hindi" pabiro lang nila sinasabi un pero alam ko when they said it, they actually want to mean it. Pero asan sila ngayon? Si JC na nga lang eh. Hahaha. I kept in touch with them as always I can, pero sila na yung unti unting nag d-disappear appear disappear appear one half one forth one half hahaha. Labo. Parang sila yung nangibang bansa. Iilan na lang. Pag ako ang nakalimot, who you kayo. Di naman ako nagkulang sa pangangamusta, di naman ako nakakalimot, tagalog na tagalog pa nga ako oh.. Hahaha ewan. Nakakatampo pero nakakatawa na lang kayo ngayon. Share.

[riz-uhh]

Huhuhu i don't like my voice. It's not like this husky and crunchy before though. It feels like i-just-had-my-concert-last-night everyday! 😣

[riz-uhh]

I found a new friend, Filipino din sya, Ilonggo. =) nung una akala ko americanized na ugali nya. Pero hindi. As in, siya lang ang naging kaibigan ko na sobrang tino. Hindi ko alam kung mag bblend ugali namin kasi magkaibang magkaiba talaga. Ang dami kong natututunan sa kanya sa pagiging matino at independent na babae. Unang kita pa lang, nag ayaan na agad mag sleepover, and i did slept on her house. Though hirap siya mag tagalog kasi Ilonggo lang at English alam nya, we had fun. We have the same age but I feel like she's my Ate. 😮😄 and her fam? Oh my goodness they're really nice. They make me felt at home. So yeah. Happy to met them. 👍👍👍

[riz-uhh]

Bakit kailangan pa magkaroon ng krimen, patayan at sakitan? Hindi ba pwedeng magkaisa at magmahalan na lang ang lahat? Grabe kasi eh. Nasasaktan at namamatay yung mga taong walang kaalam alam kung bakit sila. Hindi nila alam na nasa tabi na pala nila yung bomba, hindi nila alam na ilang segundo na lang mwawala na sila.. :-( Sana matapos na lahat ng kaguluhan at hindi makataong kilos. Sana mawala na sa isip nila ang gumawa ng masama. Sana wala na lang sakitan na nagaganap. Maski yung pamamalo lang ng isang tao sa kapwa nya e hndi ko rin maintindihan. Sana isipin nila kung paano pag sa kanila ginawa yun? Paano kung mahal nila sa buhay ang nawala? Nakakalambot naman kasi talaga. Natatakot na kong pumunta kahit saan, wala ng safe na lugar. Hindi ko maintindihan kung bakit merong nakakagawa ng matinding kasalanan na ganon? Kung makakarequest sana ako kay God na sana magpakita sya sa ating lahat at kausapin tayo, pangaralan tayo, siguro lahat maniniwala na merong Diyos, siguro yung mga taong may plano gumawa ng masama e makokonsensya at aatras. Hays. Ewan ko. Dasal na lang tayong lahat na sana matapos na itong mga trahedya at krimen na to. Walang may gustong mawalan ng mahal sa buhay ng bigla biglaan. Sana, kung pwede lang, sana lahat ng tao mamatay na lang dahil sa KATANDAAN, hindi dahil sa biglaan. 😔😔😔 I cherish natin ang buhay na binigay nya, araw araw, pilitin natin maging masaya, sabihan natin lagi ang mga taong mahal natin na mahal natin sila o kaya iparamdam na lang kung hindi ka vocal, dahil hndi natin alam kung anong pwedeng mangyari sa isang kurap lang. Pumaligid tayo sa mga taong mahal natin araw araw. Pahalagahan ang buhay. Dahil iisa lang to, wala ng second time, wala ng replay.. Nalulungkot lang talaga ako.. 😭😔😔💔💔💔