#zondagsrust

[eltjedoddema]

Zunnege dag

[herentwee]

Wedstrijdverslag Apeliotes H2 - Wijchen H2: zondagsrust?

Het was vroeg. Erg vroeg. De muziek galmde uit de wekkerradio, het was 7:30. Even de telefoon erbij pakken. Ja hoor, op Whatsapp waren de eerste atleten van ‘het tweede’ al druk in de weer: de tegenstander van die dag stond blijkbaar bovenaan; geen Goedemorgen Nederland op tv, maar Hour of Power; of een krat bier genoeg was om op de bank te beginnen; en ‘Poepen om 7:31 = heerlijk’. Met veel pijn en moeite lukte het om op te staan. Daarna snel en op tijd een lichte ochtendmaaltijd naar binnen gewerkt, die mogelijke steken in de zij tegen zou gaan.

Deze ochtend hadden wij niet alleen een wedstrijd tegen de nummer één, wij hadden ook een heuse fotoshoot. Gehuld in de haute couture van Apeliotes stonden wij als echte mannequins te shinen in de ochtendzon. De beste poses werden uit de kast gehaald, met fabuleuze looks op ons gezicht en hier en daar een duckface. Wij hebben het resultaat nog niet mogen aanschouwen, maar waarschijnlijk zien wij eruit als een stel Chinezen die verblind zijn door de felle ochtendzon. Intussen was de tegenpartij al gearriveerd, alsmede de entourage aan echtgenotes en blèrende koters.

Om 9:15 was het gedaan met de zondagsrust. De Duitse yell van ons team galmde tussen de gebouwen van Sterrenbosch en het RSC door. Game on, het was gedaan met de Zondagsheiliging! De Zondagsheiliging is een christelijke traditie die stelt dat de zondag als rustdag geschapen is. Daarom is deze rust dan heilig. In Nederland wordt deze rustdag geregeld in onder andere de Zondagswet. Zo luidt artikel 4 van de Zondagswet als volgt: "Het is verboden op zondag voor 13 uur openbare vermakelijkheden te houden, daartoe gelegenheid te geven of daaraan deel te nemen." Verderop in de wet wordt deze strikte regel enigszins genuanceerd, maar toen de wedstrijd eenmaal op gang was, werden wij toch gestraft voor deze Zondagsheiligschennis. Wij kwamen al snel op een 0-1 achterstand. Hierna kreeg Wijchen een penantie, waar zij dankbaar gebruik van maakte door onze keeper te poorten. Maar wij kwamen terug! Na een eigen goal van de tegenpartij die voortkwam uit een backhand van Wouter C., deed Wouter C. het na de rust nog eens over, maar nu zonder hulp van Wijchen. De wedstrijd kon alle kanten op gaan, Heren 2 deed niet onder aan deze kampioenschapleider. Ondanks een goal van Roel, gescoord uit een strafcorner, trok Wijchen aan het langste einde. 3-4.

Door middel van de geruststellende gedachte dat er 24 broodjes kroket onderweg waren, begonnen wij omstreeks 11 uur vol goede moed aan de derde helft. Hier deden wij zeker niet onder aan Wijchen, dus dat verzachtte de pijn van dit nipte verlies nog een beetje.