Edit Lab

Everything should be poetic

[the-editlab]

Κανείς μας δεν θέλει να το παραδεχτεί αλλά θέλουμε πολύ αυτόν του οποίου η απουσία μας κάνει καλύτερους. ε.

[the-editlab]

Και ήταν εκείνη η στιγμή που με φώναξα Ναι, εγώ εμένα Κι όπως γύρισα να με κοιτάξω, Τρόμαξα.

Μη νομίζεις και ο τρόμος μια κάποια δικαιολογία είναι για τον χρόνο που έχασα. Να σ αγαπώ και να σε θέλω.

Και ήταν εκείνη η στιγμή που με φυλάκισα Σε άλλη όμως φυλακή. Για κάγκελα δεν είχε πια την αγκαλιά ή τα φιλιά σου. Παρά ένα απέραντο γαλάζιο αυτό του καθαρού ουρανού γεμάτο υπόσχεση για Ζωή.

Και ήταν η στιγμή που με φώναξα, με κοίταξα και χωρίς τρόμο πια, παρά μόνο για τον χρόνο που περνά, Μου χαμογέλασα κι ανάσανα ξανά.

ε.πλέσσα

[the-editlab]

αύγουστος.

Η μυρωδιά σου /το κατακαλόκαιρο. /Αλάτι κι άρωμα, /μεθύσι ατέλειωτο. Σ' αυτή τη μυρωδιά /όλες οι αναμνήσεις της αιχμαλωσίας μας./ Φίλα με. ε.

[the-editlab]

-Θα μας έβρει κάνας έρωτας ξαφνικά και θα τρέχουμε. -Δεν ξέρω για σένα, αλλά εγώ δεν θα τρέξω για να φύγω. Θα τρέξω να βγω μπροστά και να μ' έβρει γρηγορότερα. [Σ' ένα χωριό κάποιον Φλεβάρη]. ε.

[the-editlab]

Nobody hates writers more than writers do. #theeditlab

[the-editlab]

δεν πρέπει να ανησυχεί η νέα γενιά για το χάος που έχει στην ψυχή και το νου. το κίνητρο λείπει. αυτό φταίει. Βρες το κίνητρο που θες. Κανείς δεν είπε πως είναι εύκολο, αν αυτό σε παρηγορεί για λίγο ακόμα.

ε. πλέσσα

[the-editlab]

Τρέχα.

δώσε και λίγη από την εμπιστοσύνη σου στα νέα ξεκινήματα. σε φρέσκες ιδέες. ανθρώπους που γνωρίζεις για πρώτη φορά. άνοιξε τους ορίζοντές σου. μπαίνει καινούριος μήνας. τρέχα να προλάβεις τον απολογισμό της χρονιάς που θα περάσει σε ελάχιστο καιρό από τώρα. άντε.

ε. πλέσσα

[the-editlab]

Αν ποτέ συναντήσεις τον εαυτό σου σε λάθος ιστορία, φύγε. Ένας φίλος με ρώτησε κάποιο καλοκαίρι “τι κάνεις ασυναίσθητα όταν διαβάζεις ένα βιβλίο;” “Αλλάζω σελίδα”, του απάντησα αυθόρμητα. “Τι κάνεις;”, ξαναρωτά. “Αλλάζω σελίδα”. “Ωραία, γιατί δεν το κάνεις και στη ζωή σου;”.

…..

ε. πλέσσα

[the-editlab]

[the-editlab]

όλα πνίγηκαν πλην εμού. Α και κάτι ακόμα. το τραύμα μ' άφησε πληγή για να χω να σε θυμάμαι. μην χάσει την αιωνιότητα η θύμησή σου. ε. πλέσσα (πτυχιακή εργασία Κυριακής Παναγιωτάκη. Για τις πληγές στο σώμα και την ψυχή. Για την πληγή ενός ατυχήματος, μιας τυχαίας συνάντησης, ενός έρωτα, μιας απώλειας. Για την πληγή που κουβαλάς. Εγώ, εσύ. Εμείς.)

[the-editlab]

Αν σας αρέσουν οι αυτοβιογραφίες... Ένα "τύπου" αυτοβιογραφικό-κι όμως μυθιστόρημα- με τον αγαπητό λόγο του Βασίλη Αλεξάκη.

[the-editlab]

γράψε ντε.

[the-editlab]

Είναι καιρός να σε ερωτευτείς. Κι όσο ο έρωτας προχωράει στο δρόμο του -ξέρει αυτός- κάπου εκεί θα σε αγαπήσεις. Κι ύστερα στο διάολο όλοι κι όλα.

ε. πλέσσα

[the-editlab]

Και τι φταίω εγώ που κάθε αναστεναγμός έχει τ’ όνομά σου; Αν θες κάπου να ρίξεις ευθύνη, έχεις τα λόγια σου, τα φιλιά, τις αγκαλιές σου. Έχεις τα μάτια σου.

ε. πλέσσα

[the-editlab]

[the-editlab]

δεν το καταλαβαίνεις; όταν αφήνεις το όνειρό σου, πεθαίνεις λίγο λίγο. τότε, θα έπρεπε να μουν ήδη νεκρή. ή απλά δεν σ’ έχω αφήσει ακόμη, όνειρο.

ε. πλέσσα

[the-editlab]

Στο όνομα της τέχνης θα σου γράψω ένα ποίημα όλο μίσος

ύστερα έρωτας θα πάει να κάτσει πάνω του. Νεανικός κι αχόρταγος.

και μόλις κουραστεί να κι ο στίχος ο αδιάφορος.

ε. πλέσσα