Better an oops than a what if...
Ik zal mezelf eerst even voorstellen, mijn naam is Luba. Samen met mijn gezin woon en werk ik in Hasselt. Mijn hele studentenleven draaide rond kunst, met de droom om een kunstenaar te worden. (?)
Ik heb een Master diploma Vrije Kunsten en een Lerarenopleiding op zak. Een tijdje heb ik ook als leerkracht gewerkt en sinds enkele jaren werk ik in de Zara als verkoopster. Het is moeilijk voor mij om mezelf in een bepaalde vak te steken, zowel als leerkracht, kunstenaar, verkoopster, mama, huisvrouw, ... Is dat wel allemaal nodig?
Sinds ik mama ben geworden van onze zoon is mijn zoektocht naar mezelf nog groter en intenser geworden. Het enige wat ik nu weet is dat ik mezelf niet in een vakje wil steken en de wereld op een andere manier wil ontdekken, net zoals Noah dat doet. Alles is nieuw en alles is mogelijk.
In september van 2018 ben ik serieus tegen de lamp gelopen met een bepaalde
verwachting dat ik had. Het heeft mij pijn gedaan, maar vooral aan het denken gezet! IS DIT WAT IK WIL?! NEEEEEN.
In oktober kwamen wij te weten dat wij ons huidige woonplaats zouden moeten verlaten wegens verkoop. Mijn hart brak en ik voelde mij wanhopig. Wij zijn samen opzoek gegaan naar een nieuwe huis en kwamen onze thuis tegen!
Hoe meer ik de dingen over mij heen laat komen, hoe meer ik besef dat toeval niet bestaat! Wij volgen allemaal een bepaalde pad (onbewust) waarin we onze doelen en dromen vanzelf tegenkomen. Soms kunnen ze even op zich laten wachten en opeens zie je de zaken helder voor je. Je moet een paar keer vallen, tegen de lamp lopen. En een paar meltdowns verder kalmeren en beseffen dat het zo had moeten zijn. (In mijn geval dan toch.)
Een minimalistische levenstijl is wat mij wel aanspreekt (dat is weer zo een vakje). Wij zijn al een paar jaar zoekende naar een middenweg in onze spullen en heel ons hebben en houden. “Hebben wij dat allemaal nodig?”, is de vraag wat mij steeds vaker doet wakker liggen. Dat wil niet zeggen dat je alles moet weggooien, maar gewoon eens goed nadenken over wat je hebt en of je deze spullen zelf kan gebruiken of weggeven.
Zo zijn mijn badkamer benodigdheden drastisch gekrompen en mijn hoarding stijl in mijn kleerkast is aangepakt geweest. (Ik heb wel geen capsule kleerkast van 30 stukken ofzo, maar ik zeg nooit nooit). Ik werk in een fast fashion omgeving en eerlijk is eerlijk. Dat is echt zeer verleidelijk om altijd maar iets nieuws te willen. Dat is niet enkel met kleiding zo, maar ook met boodschappen. Ik wil gewoon bewust worden van wat ik koop, eet, smeer en gebruik.
Al een heel jaar loop ik met het idee om workshops te geven en mijn kennis en
gezelligheid te delen met anderen. Maar ons huis had er geen plaats voor, dus was ik opzoek naar een locatie en van het één kwam het ander. Onze (onverwachte) verhuis! Voorlopig heb ik een dubbel leven moeten leiden, ‘s Avonds thuis concepten bedenken. Foto’s maken, bestellingen plaatsen, lijstjes met wat ik nog allemaal moet doen. Stilletjes aan krijgt alles een vorm en een leven. En vanaf April kan ik dat eindelijk delen!
Waarom ik workshops wil geven is omdat ik ook graag een “leerkracht” ben.
Maar ik heb nog nooit volledig mijn eigen ding kunnen doen, je bent altijd gebonden aan iets waardoor je jezelf als persoon een beetje wegcijfert en vergeet wat voor jezelf heel belangrijk is.
Deze workshops zijn een essentie van wat ik ben en wat ik kan delen met anderen om samen iets leuks te maken, te doen, praten, lachen en ook om iets te bijleren. Als jullie interesse hebben zou ik zeker mijn instagram in de gaten blijven houden, want daar ga ik delen hoe, wat en wanneer. Er is ook een website in de maak maar dat kan nog even duren. Dus voorlopig gebruik ik mijn Tumblr Blog als een extraatje om mijn lange teksten en extra foto’s op te plaatsen.
Veel plezier en hopelijk tot snel
