Wide Eyed Perspective @thewide-eyedwanderer - Tumblr Blog

Posts

Let the pain motivate you to keep moving forward and reach your dreams. You can still be a princess..just smile and be happy that you are surrounded by your family and friends that loves you from who you are. ✌

Awww. Thank you anon! You don't know how those words can make my day 💕

Ang hirap hirap pala mag move on. Ang hirap na kalimutan nalang lahat ng mga pinagdaanan natin, ang hirap kalimutan ng mga memories na nabuo natin. Akala kasi natin kaya natin, na tayo na hanggang dulo. Hindi pala.

Lumipas nalang lahat ng di natin namamalayan, pero kung titingin ka pabalik, ang laki na ng dipirensya.

Sa bawat pag-aaway natin, akala ko mas tumatatag tayo.

Pero napagod ka, nagsawa, at mas pinili moang lumaya kesa ang makasama ako.

Aaminin ko, na sa loob ng relasyon natin, I lost my self. My old self na minahal mo. Pero kung anoman ako ngayon, tinukungan mo kong mabuo ulit, at mas madagdagan kung ano ako dati.

Ganun din sa side mo, I always make sure na you will be the best version of yourself. Hindi naman para sakin yun kundi para sayo lang.

Ano nga bang nangyari satin? Bakit bigla tayong nagkaganito?

I saw the potential in us, na kaya natin tumagal hanggang dulo, dahil kuntento tayo sa isa’t isa. Pero everything started to be toxic. Yung dating give and take relationship, hindi na natin na-balanse. Sobrang sakit, ang bigat sa loob, dahil lagi kong iniisip na ikaw na, ikaw na sana.

Tanda mo pa ba nung pinapangarap mo palang ako? Nakita ko kung paano naglaho lahat ng yun :( kung pwede ko nga lang balikan, kahit isang beses lang, gagawin ko. Gusto ko ulit maranasan yun, kung paano ka nagpursige para mapasayo ako.

Hindi ko kailanman isusumbat sayo ang mga nagawa ko para sayo at para satin, dahil ginawa ko yun kasi gusto ko, kasi yun yung dapat kong gawin. Hindi ko hinihiling na maibalik mo at magawa mo din ang mga yun sakin, pero somehow habang tumatagal parang nauubos ako. Ang pagkakaalam ko kasi sa love, it is a commitment.

Takot na takot ako na iwan mo, takot na takot ako na dumating na yung araw na hindi mo na ko mahal. kasi buong buo na yung desisyon ko na hanggang huli, ikaw lang. at kaya kong patunayan yun sayo.

Love is sharing. Naubos ako pero pilit ko pa rin binuno, kasi mahal na mahal kita. Pero habang tumatagal, parang you are giving me less than what I deserve. Hindi naman ako yung bastang babae at alam mo yan.

Hanggang sa nangyari na yung pinaka kinatatakutan ko. Dumating na yung araw na pagod ka na at gusto mo nang lumaya. Oo, mahal mo ako pero pagod ka na sa lahat ng ito. Kaya sobrang hirap sakin na palayain ka kasi alam kong mahal mo pa din ako, pero sabi mo din na hindi ka na sigurado sa future mo, na ako yung makakasama mo. at gusto mo munang mapag-isa ngayon.

Sobrang sakit, para akong nadurog no’n. Pero mahal na mahal kita, kaya hindi ko ipinagkait yung kalayaan na gusto mo. Hindi ko pinagdamot yun dahil yun ang makakapagpasaya sayo. Sino ba naman ako para ipagdamot yun diba?

Hindi mo man ako nabigyan ng sapat na dahilan, pero sapat na dahilan na sakin yung mas pinili mo ang lumaya at mag-isa kesa ang makasama ako. Gustuhin ko man malaman yung side mo pero ayoko na din malaman yung mga dahilan kasi lalo lang masakit, at lalo lang akong mahihirapan na tanggapin.

Akala ko talaga tayo na hanggang dulo. Akala ko di ka katulad nila.

Ang hirap gumising sa umaga at matulog sa gabi na wala ka na nga pala. Ang tagal din kasi na ikaw yung lagi kong kasamat at laging nanjan. Pero kailangan kong masanay. Hindi ko tuloy alam pano maging tunay na masaya, yung hindi nagpapanggap. Yung tunay na masaya, di tulad ngayon na bigla bigla nalang akong malulungkot at iiyak. Ang hirap libangin ang sarili, kasi sa lahat ng gawin ko, sa lahat ng bagay, ikaw yung naaalala ko.

Hihintayin ko nalang na dumating yung panahon na okay na ako, nakakangiti nang hindi napipilitan, yung talagang tunay na masaya na ako. Pagdadaanan ko lang ito, at kapag binalikan ko, tatawanan ko na lang. Hindi man ako makapag move on nang mabilisan, pero dadahan dahanin ko hanggang sa maging masaya ako nang walang ibang dahilan kundi ang sarili ko.

Almost, but not quite.

Another drama post. I warned you. Pero kung basahin mo man to sana may matutunan kang aral.

Namimiss ko na kung ga’no tayo kasaya sa isa’t isa. Namimiss ko nang magkasama tayo. Namimiss ko na yung pagmumurahan at pagtatangahan natin. Namimiss ko yung mga sweet things that we do with each other; I miss us.

Looking back, ang tagal din natin magkasama. Pero parang sa paglipas ng panahon, sabay din tayong lumipas kasabay no’n.

Naaalala mo pa ba yung “slow-mo” moment kung kelan mo ako unang minahal? Naaalala mo pa ba yung daplis ng sinag ng araw sa aking mukha kung saan nabihag ka sa aking mga mata? You said, my eyes are the most goegreous eyes you have ever seen. You told me that you see the galaxy in my eyes. Naaalala mo pa ba yung mga korni mong pick-up lines na nakakapagpa ngiti sa akin? Ako nga pala si Neneng D at ikaw naman si Boy Makata. Ako nga din pala yung Angel at prinsesa mo.

Ikaw nga pala yung unang nakapagbigay sa’kin ng bouquet of roses, may kasama pang balloons, regalo mo sakin nung 16th birthday ko. Lumuhod ka sa harapan ko habang iniaabot mo sakin ang mga yun. You became very very important to me since then dahil wala pang ibang nakagawa nun sakin, kundi ikaw lang. May mga sitwasyon na hindi tayo masyadong nagkakasundo, mga pagkakataon na hindi maiwasan, pero tumupad ka sa pangako mong ako lang ang mahal mo, at napatunayan mo yun sakin nung Highschool graduation natin, lumapit ka sakin at nagtapat ka na mahal mo ako.

Ang sarap balik-balikan. Ang sarap alalahanin nang mga pangyayaring nakapagpalapit sa atin sa isa’t isa. Pero ang hirap tanggapin na wala na, at lipas na ang mga yun. Dapat nang harapin kung ano ang nasa kasalukuyan.

Sobrang saya natin sa piling ng isa’t isa. Yung tipong wala tayong paki sa ibang tao basta tayo masaya at magkasamang nagtatawanan. Hindi tayo yung normal couple na obsessed sa isa’t isa. Wala din tayong naging mga rules sa relasyon natin, malaya tayo pareho. Pero may iisang rule tayo; Bawal mang-iwan. Walang iwanan. BAWAL.

Ano nga bang nangyari sa’tin?

Tunay ang pagmamahalan natin. Kasi ang gusto natin pangmatagalan talaga. Bumuo tayo ng mga pangarap na kasama ang isa’t isa. Magkaiba man tayo ng pangarap, pero hindi nawawala yung pangarap natin na magkasama tayo.

Parang sariwa pa ang lahat para sa’kin hanggang ngayon. Tandang tanda ko pa noong napupuyat tayo at inuumaga dahil lang magkatawagan tayo. Walang may gustong magbaba ng phone eh. wala ding tigil yung mga kwento natin. Gabi-gabi yon, pero hindi tayo nagsasawang kausapin ang isa’t isa. Hindi tayo yung couple na showy kapag magkasama tayo, para nga lang daw tayong magtropa, pero may konting sweetness pa din. Nag-aaway man tayo, pero nananatili tayong matatag para sa isa’t isa. Willing tayo mag sacrifice dahil ganun naman dapat sa relasyon eh, once na mag commit ka, dapat willing ka mag sacrifice para sa taong mahal mo.

Hindi ko man mabanggit lahaaaat ng mga napagdaanan namin dito, lahat ng yun ay nasa puso at isipan ko. Ikaw lang ang nakapagbigay sa akin ng ganoong tipo ng pagmamahal, yung may paninindigan sa salita at gawa, at hindi nanghihingi ng kapalit. Ikaw lang din ang minahal ko ng ganun, dahil natuto akong magbago dahil sayo, ikaw na nga yung katapat ko.

Sabi mo din sakin na ako lang ang nakapagpabago ng pananaw mo tungkol sa pagmamahal, nabago kita ng dahil dun at ako din ang nagsilbing katapat mo. Mahal na mahal kita, hindi lumipas ang isang araw na hindi ko nasabi at naparamdam yun sayo. Wala mang forever, pero may ‘til death do us part naman.

Sayang nga lang at hindi natin natupad yun, dahil nakalimutan natin na meron ding ending. Hindi nga lang lahat, happy.

Sacrifice is essential for love.

icanrelateto

Love looks not with the eyes, but with the mind, And therefore is winged Cupid painted blind.

William Shakespeare, A Midsummer Night’s Dream (via icanrelateto)

Im so flattered hihi :) Pray ka lang kay god for guidance. Stop crying okay? Kung nandyan bf mo ayaw rin naman nun makitang umiiyak ng dahil sa kanya. Be strong ;)

Just did :) thank you again. Yes I will stop na. Hmm. Guess you're right anon :) sha sleep na. Good morning/night!

Bon nuit

Makatulog na. Mag-aasikaso pa ng shizz bukas. Good night Tumblr!

Pagsubok lang yan ni God sa inyo ;) Smile!

Sana nga. Grabe, salamat ha. I was close to tears but then nabasa ko 'to. You made my night! :) :) :) :) :)

Pagod na akong umiyak at humingi ng tawad nang paulit ulit. Pero bakit hindi ako mapagod-pagod mahalin ka?

Literally breaking down at the moment.

Nagvview lang ako ng mga tumblrs then i saw yours ;) Mukhang brokenhearted ka po eh.

Anon reveal yourself! Hahahaha lol just kidding. Uhm medyo medyo lang

Ang layo na ng naba-backread ko, saya! :D gusto ko maging active ulit. Make meaningful blogs. Motivation please!

Okay lang yan ate. Cheer up!

Oh, wow.. Thank you! At gising ka pa ha, hahahaha.

Backreading

Di ako makapaniwala na ako talaga yung naggawa ng mga blogs na bina-backread ko. Chine-check ko pa talaga kung "thewide-eyedwanderer" yung nakalagay eh. Hahaha! I should be active again! I must! I will!

thewide-eyedwanderer

Thanks, brain.

I’ll try to sleep with this thought in my mind saying, “You know what? You don’t know how lovely you are to be so stressed and all.”

Thank you God for a very lovely day.

DQP.

thewide-eyedwanderer

Life is all about memories.

And lessons. Or memories with lessons. And lessons full of memories. Memories filled with happiness and love. And love filled with happiness. Happiness that leads to sudden sadness. And sadness that’s overflowing with tears. Tears from lessons learned. And lessons learned from LIFE.

sayingimages

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

Wide Eyed Perspective