Alora🌷

🕊️ “between the stars and sentences, I exist.”

[thisiszarif]

Yıldızın Kızı

Geceye sordu: “Ben kimim?” diye, Yıldız sustu, rüzgâr cevap verdi gizlice. “Sen,” dedi, “kağıda düşen ilk gözyaşısın, Ama aynı zamanda satırları silip yeniden yazansın.

[thisiszarif]

Bir elinde kalem, diğerinde yara, Yine de başını dik tutar her sabaha. Dertleri sırtında taş gibi taşır, Ama kimse bilmez, içinde nasıl bir şiir taşır.

[thisiszarif]

Söylemedi belki hiçbir zaman, Ama yıldızlar ona fısıldadı durmadan: "Sen bizden biri değil misin zaten? Parlamayı seçtin, sessizken bile derinden."

[thisiszarif]

Bazen gül, bazen diken gibi keskin, Ama her hâlinde, zarif ve derin. Kimi zaman kendine bile küser, Ama o bile fark etmez: Kalbi hâlâ güler.

[thisiszarif]

Şimdi kendi masalını yazıyor usulca, Ne prens arıyor, ne de kurtarıcı parmak uçlarında. Bir hayali var, kodlarla örülü — Göğe dokunmak istiyor… ama toprakla barış içinde yürüyerek

[thisiszarif]

Yanınca, dünya kendi alevlerinde yanar gibi olur, ama en büyük yanık, en derin yalnızlıktır—ihtiyaç duyduğun kişi orada değilken.

[thisiszarif]

"Unutulmak Özgürlüktür, Yazılmak Sonsuzluk"

Unutulmak bazen özgürlüktür; Çünkü insan, tarihe yazılırken kendini bulur, Ben ise sadece anlık yankıyım, geçici bir gölge.

Senin ateşin, benim gölgemi eritir. O yüzden yak, parılda, bırak dünya seni konuşsun. Ben? Ben sadece o anın yankısıyım, senin sonsuzluğunda kaybolurum.

[thisiszarif]

Everthing comes back