tükendim artık anlaşılmamaktan.
Uzak.

JBB: An Artblog!
taylor price

No title available
hello vonnie

ellievsbear

pixel skylines
No title available

Discoholic 🪩
h
Misplaced Lens Cap
Keni

blake kathryn

shark vs the universe
I'd rather be in outer space 🛸

titsay
NASA
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
Xuebing Du

❣ Chile in a Photography ❣

Product Placement

seen from United States
seen from United States

seen from United Kingdom
seen from Sweden

seen from Israel
seen from Brazil

seen from United States
seen from United States

seen from Australia
seen from Türkiye

seen from Germany
seen from United States

seen from United States
seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from Malaysia

seen from United States
seen from Malaysia
@timarhane
tükendim artık anlaşılmamaktan.
Uzak.
Kaburgalarımın arası acıyor.
Uzak.
KOKUN!
Kaçmak en kolayıydı. Kaçmadım. Her şeyle savaşmaya çalıştım.
uzak
KOKUN!
Kaburgalarımın arasındaki o tarifsiz yangın.
Uzak
Binlerce intiharın başrol oyuncusuyum
sıcacık kanın, karlı bir kasım sabahı sıcak bir küvvetin içinde damarlarıma hızla doluşunun tatlı hissizliği var. kılcal damarlarımın içerisindeki sıvı basıncını hissedebiliyorum.
alnımın ortasından burnumun iki deliğine sızan ve burnumun deliklerinden taşan eğri bir ağrı beni iki büklüm bırakıyor. burnumda garip ve iç açıları burnumun direğini dik kesen bir yanma var.
her gece rüyamda binlerce intiharın başrol oyuncusuyum. avcumda cam kırıkları, kaygan tenime tek tek saplanan parçalar ve damarlarmdan fışkıran kanın verdiği boşluk hissine eşlik eden nahoş göz kararması.
kendimde değilim. başımın içerisinde başlar, kollarımın içinde okyanuslar, dilimin ucunda kılıçtan keskin bıçaklar olduğunu hissediyorum.
köşe başı bir yalnızlıkta öldüresiye dayak yemiş gibiyim. gözlerimde ağırlık var. açamıyorum. her yanım ağrıyor. tüm bu yoğun patolojik zihinsel süreçler, içsel bir yakınmadan çok fizyolojik bir ıstırap şeklinde çıkıyor.
her şeyin bitmesine sanki çok az kaldı. senelerin nasıl böyle hızlı geçtiğine hiç aklım ermiyor. bir rüyadan uyanıp diğerine dalmış gibiyim.
yerinde bıraktığım hiçbir binayı, yerinde bıraktığım hiçbir ağacı ve sokak tabelasını bulamıyorum. yine de hala yerinde duran ağrı ve manevi felaketler var.
parmaklarımın arasındaki mevsimler ve hisler artık tedavülde yok. hiçbiri yaşanmıyor. haziranın kokusu yok, sabah kahvaltılarının tadı yok, terleyen avuç içlerimin ardında derin bir merak ve heyecan yok. havalimanına çok sık uğramıyorum, anahat trenlerinin tarifleri değişmiş, artık ayak uyduramıyorum. kuytu bir yalnızlığın içinde bitkisel hayata girmiş ve ölümüne ramak kala uyanmış bir yoğun bakım hastası gibiyim.
insan teninin, deri bir koltuğa oturunca duyduğu saydam bir bağ vardır. parmaklarımın arasındaki hatıralarla tam olarak buna benzer bir bağ var. onlarca hatıranın cansız olduğuna inanasım gelmiyor. benim inanmam ya da inamamam hiçbir gerçeği değiştirmiyor, farkındayım. sadece yorgunum.
Sarılmak istiyorum. Ait olmak istiyorum.
Uzak.
Halim kalmadı.