[neuromaencer]

[liikehoneyy-deactivated20210411]

[woutervandevoorde]

home

[robotcosmonaut]

[poetryconcrete]

[urbanxdivinity]

[ouilavie-deactivated20191107]

[takeuchiitsuka]

#5014

[jorisvandecatseye]

[nakedly]

Maybe sometimes, we are the ones breaking our own hearts. We walk into a situation, get attached to someone all by choice. And then we let them break our hearts, because we’re the ones who gave them the opportunity to.

tuesday night thoughts (via nakedly)

[filmaticbby]

Enter the Void (2009) dir. Gaspar Noé

[different-landscapes]

[simpleisnewluxury]

[titiatris]

26.12.2017 01:21

10 sene sonrasını düşün. Nerede, ne yapıyor olacağız acaba? Çevremizdeki insanlar aynı mı sence? Peki ya bulunduğumuz semt? Her gün o sokaktan geçiyor muyuz yine? Kaç kere taşıt değiştiriyoruz olmamız gereken yere ulaşmak için? Acaba tek yapmamız gereken pedala basmak mı yol almak için? Uykusuz muyuz hala yoksa artık alıştık mı? Varmadan önce kahvaltı etmeye vaktimiz var mı yoksa çoktan geç mi kaldık? Yine aceleyle ince mi giyindik yoksa terledik mi? Peki sence bugün yetişebilir miyiz oraya? Yetişmemize gerek var mı diyeyim yada? Koşmalı mıydık yoksa pek de önemli değil miydi zaten? Acaba gerek var mıydı buraya kadar gelmeye? Yoksa hala uyuyor muyuz? Ya saat daha erkense? Riske atmaya değer mi? Belki de saat çoktan geçmiştir. Belki de çoktan halletmişizdir işimizi. Belki de halledicek bir işimiz bile yoktur. En önemlisi de, bilmek istiyor muyuz? Bilmiyorum. Sorun da bu sanırım, anlarsın ya.

[titiatris]

17.12.2017 04:30

Bugünü hatırlamalıyım. Bugün aldığım riskleri farkettiğimin tarihidir. Sonsuz bir duygunun vücudumun sularını tekrar ısıttığını hissediyorum. İçimde karşı koymak için inanılması güç bir istek var. Ancak kalbimin arzuları mantığıma ağır basıyor. İpin ucunda hep aşina olduğum anları her ne kadar net görsem de bu riski almak istiyorum. Bugün hayatımın geri kalanının ilk günü aynı zamanda. Oynadığım kumarların sonuçlarını kabullenmeye söz verdiğim ilk gün. Sorumluluklarımı çekip aldığım ilk sefer. Bugün eksik olduğum her an doluyor. Eksik olan her uzvum yeniden filizleniyor. Çiçeklerin ellerimden ve boynumdan yükseldiğini hissedebiliyorum. Soluklanmakta dahi zorlandığım anların hepsi benim için en havadarı artık. Aldığım nefesi vermek benim için bir zevk bugün. Belki bu girdiğim en zor bahislerden biri ve belki de şansım ölü bir adamın günlerinden daha azdır. Ne varki artık önemi yok. Şimdiye kadar vücudumun derinliklerinde anlamsız voltalar atan sularım şu andan itibaren kaynamaya başladı ve sanırım, artık demlenme vakti geldi.

[1010ll]

[titiatris]