elamsibirkackonu

[umudsuz]

Sessiz bir veda ediyorum sana...

[geceleregel]

Şu anda isterdim ki; bir sahilde oturayım, denizi izlerken yalnız başıma hıçkıra hıçkıra ağlayayım. Ağlarken oracıkta uyuya kalayım. 

[sarbasa]

Ben kendimden vazgeçtim artık sevmek yada sevilmemek umrumda değil. ben kendimle beraber birçok şeyi siktir ettim. 

[umudsuz]

Bana ait yazı. Keyifli okumalar...

Bazen en derin okyanuslarda boğulurken bulursun kendini...

Bazen en şiddetli fırtınalar kopar şehrinde. Bazen yaprak kımıldamaz kalbinde...

Bazen vazgeçtiğini zannedersin, beklemekten yorulursun. Bir ses fısıldar kulağına "sabret" diye...

Bazen ne yaparsan yap olmuyorken, bir bakarsın hiçbir şey yapmadan oluverir...

Bazen bulutlara el sallar umutların...

Bazen bir mucize beklersin. Bazense en büyük mucize sensin...

Yazdıklarımızdan değil, susarak; yazıp yazıp sildiklerimizden bahsedelim...

[vebittik]

Eğer yaraya yara bandı görevi görürsen yara iyileşince insanlar ilk önce yara bandından kurtulurmuş. 

[umudsuz]

Bütün çabanın boşa olduğunu fark ettiğin an üzerine çöken bir sessizlik anı var, tam o anda değişiyorsun...

[umudsuz]

[umudsuz]

“Alınmadım diyorsun ama sabaha kadar uyuyamıyorsun.”

[miyavmiyimneyim-deactivated2023]

Kimse durduk yere tahammülsüz olmuyor

[umudsuz]

[umudsuz]

Zorlandım...

Çok zorlandım. Dibi gördüm. Hiç ışık olmayan sokaklarda gezdim. Umudun olmadığı havayı soğudum. Uçurumların kıyısında dolaştım. Hüznün, özlemin, acının olduğu zamanlarda yaşadım.

Düştüm...

Uzunca bir süre gözlerimi açamadım. Tepki veremedim. Durdum ve her şeyi sadece dinledim. Sonra suskunluğumun içindeki çığlıkla birlikte gözlerimi açtım.

Kalktım...

Her şeyi geride bırakacağıma söz vererek yürümeye başladım. Geçmişin ağır yükünü omuzlarımdan bıraktım. Çok geç kaldım belki ama daha geç olmasına izin vermeden kendimin farkına vardım. Şimdi tüm yaşadıklarıma teşekkür ediyorum. Çünkü onlar sayesinde bugün dünden daha güçlüyüm. Bir daha düşmem diyemem belki ama bir daha düştüğümde daha kısa sürede kalkacağıma eminim...