Pół żartem, pół serio

Każdy z nas ma w sobie troche Britney z 2007 i młodego Krzysztofa Krawczyka. Chcemy podbijać świat, od Las Vegas po Krym i pięknie żyć. Tylko czasem zapominamy, że SASKA ma 30% i golimy łeb na łyso.

[uuuunnm]

Kochani, czy wy czasem też czujecie sie jak na wybiegu? Szczególnie wracając z lewiatana, trzymając siate pełną buł po 39gr

brawurowo

[uuuunnm]

Możemy robić wielkie rzeczy i rzeźbić w mydle..

Zastanawiałeś się kiedyś drogi czytelniku czym tak naprawde jest wolność? Cudownym darem, który otrzymujemy w dniu narodzin? Taryfą ulgową u rodziców i powroty z imprez po 23? A może wolność to nic innego jak świadomy wybór, kolejnej koszulki w sklepie? Interpretujemy to na milion sposobów. Wchodzimy w czasochłonne dyskusje, bronimy swoich racji. Uważamy się za wolnych ludzi w dobie 21 wieku. Wolnych i świadomych swoich praw. Ale czy przypadkiem nasza wolność nie kończy się na słowie ‘’prawa’’? Jesteśmy ograniczani od najmłodszych lat życia. Najpierw w celach czysto dydaktycznych. Rodzice próbują wpoić nam powszechnie obowiązujące wzorce behawioralne. Pokazują jak odróżniać dobro od zła, przyjaciół od wrogów. W nasze głowy wszczepione zostają schematy, które należą do ogółu. A akceptacja ich jest brakiem wolności, przynajmniej w ujęciu przystosowawczym. Każde nasze zachowanie wychodzące poza ściśle określoną tabele, zostać może odebrane negatywnie. Z natury boimy się bodźców, które wywołują w nas dyskomfort. Zatem jeżeli nasze zachowanie zostaje powszechnie uznane za dziwne, staramy się go unikać w przyszłości. Lecz czy to co dziwne, zawsze jest niepoprawne? Czym tak naprawde jest cała ta dziwność? Ubraniem pomarańczowej koszulki? Pomalowaniem ust na czarno? A może bezinteresowną pomocą, bo przecież nasz świat kładzie nacisk wyłącznie na zysk? Nie mamy prawa nikogo oceniać, od tego jest Magda Gessler.