One Nice Bug Per Day
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
Kiana Khansmith
if i look back, i am lost
❣ Chile in a Photography ❣
titsay
Origami Around
EXPECTATIONS
izzy's playlists!
cherry valley forever
Stranger Things
YOU ARE THE REASON
I'd rather be in outer space 🛸
Sweet Seals For You, Always
Jules of Nature
Keni
Kaledo Art
No title available
blake kathryn
d e v o n
seen from Germany
seen from United States
seen from United Kingdom
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Germany
seen from United Arab Emirates
seen from United States
seen from United Kingdom
seen from Brazil
seen from United States
seen from United States
seen from Iraq
seen from Türkiye
seen from New Zealand
seen from Finland
seen from United States
seen from Germany
seen from Canada
@willpg
En zelfs met schrijven lukt het niet
Om het gewoon duidelijk te verwoorden
Er niet om heen te draaien
Een metafoor te zoeken
Of het poëtisch te laten klinken
De drang om het te verstoppen onder elk mom
Is hier net zo groot, misschien zelfs erger
Alsof ik een spiegel ophoud
Maar een waar ik doorheen kan kijken
In plaats van tegen
Ik zie mijn woorden
Maar negeer ze, verwaarloos ze, veracht ze
Wat een ironie
Hypocrisie
Ik zeg het
Maar doe het toch
En wat misschien nog wel verwarrender is
Is dat ik beide ja en nee ben
Beide zijn zo goed te verantwoorden
Dat ik nu voor het eerst snap dat er geen "juist" is
Het idee van
Goed of slecht
Ja of nee
Licht of donker
Is vals, een leugen
Ik wist dat het bestond, ontkende het niet
Maar het meemaken is verwarrender dan gedacht
Ik snap, of begrijp eigenlijk, dat het allemaal vaag is
Het grijze gebied, alles is goed te praten
Alles is te verantwoorden
Maar hoe maak je dan nog keuzes
Als de objectiviteit geen punt meer is
De grond waarop je je baseert wegvalt
Als alles grijs is
Wat is dit dan
Wat ben ik dan
Mijn hart is nog steeds de ocean
Maar mijn hoofd is nu gezonken
Het is niet langer het vlot wat daar vaarde
Weliswaar onbestuurbaar, maar toch
Nee
Nu is het dat stuk hout
Dat wat je aantreft op het strand langs de kust
Een teken van een vergeten en verloren strijd
Want dat is het
De illusie van controle is nu ook verdwenen
De realisatie is daar, geen ontkomen aan de golven
Maar de verwarring is er des te meer
Zo veel vragen, maar geen antwoorden meer
En haar uitgestoken hand
Is zij die van een redder of een sirene
Zij weet het zeker
Maar ik weet daarom niks
En er is wel de angst
Om weer te worden meegesleurd door de zee
Zonder te kunnen sturen, zonder te weten waarheen
De hoogte van de golf, de diepte van het water kunnen inschatten
Om weer te verdwalen, verdwijnen, vergeten
-
Gooi ik dan niet liever de deur dicht, het anker uit?
Kiezen voor baden in het ondiepe
Wetend wat er komen zal
En in staat zijn te kiezen of ik de zee wil voelen
Of op tijd weg te kunnen lopen van een golf
-
Meegevoerd worden door de zee.
Het risico op verdrinken
Staand blijven op het strand.
Het bestaan van nu
The “stare” before the kiss.
music hits different when you got someone in mind
De verleden tijd zonder de tijd te herinneren
De toekomstige tijd zonder te weten waar heen
De Nederlandse taal die het niet omschrijft
En mijn gevoelens die overal en nergens zijn
Het leven is een speeltuin
Ik wil er heen gaan
Geen gevoelens of emotieloos zijn
Maar alles geven in het welzijn
