Withme2

“I hope for nothing. I fear nothing. I am free.” Nikos Kazantzakis

[krhtikosbobmarley]

"Στείλε όταν φτάσεις, δεν έφτασε ποτέ

εκδίκηση θα πάρουμε για σενανε μικρέ"

57 μπαλόνια για 57 νεκρούς

Τεμπη 1/3/2023, πορεία στην Πάτρα

[mple-selhnhh]

“Είμαι απ’ τη χώρα των δημοσίων εγκληματιών και των νεκρών μαθητών σε μια στροφή των Τεμπών.”

Στοίχημα - Ελλάς Ελλήνων

Η ιστορία επαναλαμβάνεται 20 χρόνια μετά…

[come-coca-cola]

[withme2]

[infinity-was-here--filakia-deac]

Κόρε. Ύδρο. - Όχι πια έρωτες

[hatin]

via weheartit

[oinopnevmati-braki]

| Πλαζ, Πάτρα |

[abstract---mind-blog]

[futureagriculturesblog]

« Κι αν ακόμη τον γεμίσετε με όλα τα γήινα αγαθά,

τον πνίξετε μέσα στην ευτυχία,

τον εφοδιάσετε με τέτοια οικονομική άνεση που δεν θα χρειάζεται να κάνει τίποτα παρά να κοιμάται και να τρώει ότι του κάνει κέφι

και να ασχολείται με την διαιώνιση της ανθρωπότητας

Αυτός ο άνθρωπος, κινούμενος από την αχαριστία του, θα σκαρώσει κάποια βρωμοδουλειά, θα ρισκάρει τα πάντα.

Ο άνθρωπος πάλι θα έκανε του κεφαλιού του και θα σκάρωνε κάτι αποκλειστικά και μόνο από αχαριστία. Μόνο και μόνο για να περάσει το δικό του.

Ακόμα και στην περίπτωση που δεν θα’χει τα μέσα, θα επινοήσει, το χάος, τη καταστροφή, τα χίλια όσα μαρτύρια, για να γίνει το δικό του!

Φιόντορ Ντοστογιέφσκι - Υπόγειο

[moan-s]

[galinia-selhnh]

- Γιάννης Ρίτσος.

[romantika-katastrofiki]

[romantika-katastrofiki]

[romantika-katastrofiki]

Τα βουνά περνάω και τις θάλασσες περνώ κάποιον αγαπάω. Δύο ευχές κρατάω και δύο τάματα κρατώ, περπατώ και πάω. Κάποιος είπε πως η αγάπη σε ένα αστέρι κατοικεί, αύριο βράδυ θα είμαι εκεί.

[romantika-katastrofiki]

Κι όπως θα λιώνει μες στα μάτια σου η βροχή

ουράνια τόξα θα γεννάει το φιλί,

να ξημερώνει κι η ζωή μου να μπορεί

να ζει για σένα.

[erwta-mou]

Αυτό το “μόνη μου έπρεπε” είναι κάτι, πώς να το πω, που με ατιμάζει.

Κι αν σου γράφω έτσι που σου γράφω, δεν είναι για να με καταλάβεις, αλλά για να με νιώσεις λίγο πιο κοντά σου όπως, αν ήταν βολετό να σε χαϊδέψω.

Τίποτε άλλο..

[withme2]

Δε μπορείς να φανταστείς τι τρομερό συναίσθημα είναι αυτό,να εξαφανίζεται ο άλλος από τη μια στιγμή στην άλλη από τη ζωή σου.Είναι σαν ένας ξαφνικός θάνατος,

αλλά δεν έχεις ούτε σώμα να πενθήσεις,ούτε δικαιοδοσία,ούτε φοράς μαύρα,ούτε συγγενείς και φίλοι σε συλλυπούνται.Είναι μια βουβή κηδεία που πρέπει να την υποστείς με αξιοπρέπεια,αλλά πως να το κάνεις αυτό;Πως να πας παρακάτω;

- Τα καλύτερά μας χρόνια (2021-)