Ben yaralarımı saramadım, sakladım.
Show & Tell
The Stonewall Inn
Today's Document

❣ Chile in a Photography ❣

roma★

titsay

pixel skylines
I'd rather be in outer space 🛸
Monterey Bay Aquarium
Game of Thrones Daily
Mike Driver
No title available
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
Interview Vampire Daily

Origami Around
EXPECTATIONS
No title available
ojovivo
tumblr dot com
Fai_Ryy
seen from Spain
seen from United States
seen from Colombia

seen from United States

seen from South Korea

seen from Malaysia

seen from Bangladesh
seen from Brazil

seen from Croatia

seen from Singapore

seen from Australia

seen from France
seen from United States
seen from Italy
seen from Bolivia
seen from United States
seen from Iraq

seen from South Korea

seen from Singapore

seen from United Arab Emirates
@xxsuhedaxxx
Ben yaralarımı saramadım, sakladım.
İçine ata ata, için çürüdü, biliyorum, içine atma, diyeceğim ama biliyorum atacaksın, çünkü anlamazlar, çünkü yaşamamışlar, biliyorum.
En güçlü olanı oynuyorum, ama en zayıf benim.
takipçi satın al
Ufacık bir sevinçle nasıl havalara uçup minicik bir düşünceyle kendimi nasıl yerden yere vurduğumu anlatamıyorum. Herkesten nasıl kaçmaya çalıştığımı, zaman ve mekandan nasıl koptuğumu, koskoca evrende kendime nasıl yer bulamadığımı anlatacak söz bulamıyorum. İyi bir insan olmak için nasıl tüm ruhumla uğraştığımı ama tüm dünyanın yükünü, suçlarını ve yanlışlarını sırtlanmışçasına her sabah kendimi yataktan çekip çıkardığımı da anlatamıyorum. Kendimi neden hiçbir güzelliğe değer görmediğimi de. Bu buz gibi yalnızlık ve kor gibi korkuyu tarif edemiyorum.
İnsan biraz olsun akıllanmaz mı büyümez mi er geç?
Büyürmüş..
Belki bir gün kalbimizi yormayan birinin denk geliriz.
Çocukken içime kapanıktım. Diğer çocuklar ise neşeli konuşkandılar. Kendimi onlardan üstün hissediyordum. Ama beni kendilerinden aşağı görüyorlardı, böylece kıskançlaştım. Bütün dünyayı sevmeye hazırdım. Hiçbiri beni anlamadı. Ben de nefret etmeyi öğrendim.
Anılar anlatılınca acıtır.
Seni düşünüyorum. Önce nefesim kesilir gibi oluyor. Hafiften gözlerim doluyor. Ama ağlamıyorum. En azından gözlerim akmıyor eskisi gibi. Seni çok özlüyorum. Ama ses çıkaramıyorum. Çünkü biliyorum ölümün geri dönüşü yok ağlasam da gelmiyorsun. Bağırsam da duymuyorsun. Ama bil senin kızın seni çok özlüyor baba...
En son gerçekten nezaman içten içe mutlu oldum bilmiyorum ama şunu biliyorum ki hiç bir zaman mutluluk gözyaşlarım olmadı mutlulugun tanımı benim için yok olmadıda mutluluk küçükken hayallerimin gerçekleşmesiydi şimdiyse daha büyük hayallerimin gerçekleşmesi tek bir farkla ozamanlar arkamdan yürürken hayallerimi gerçekleştiren bir babam vardı şimdiyse yok hayatta yok ama kalbimde hep var belki biraz eksigim ama hala ayaktayım belki biraz yıkıgım içten içe ama dışardan dimdik bir kadınım çünkü ben çok güçlüyüm çünkü babam benim üzülmeme dayanamazdı yıkılmama kıyamazdı oyuzden güçlüyüm ve her zaman güçlü kalıcam..
üç günlük sandığım savaşta yıllarca sensiz kaldım.
Saatlerce boşluğa baktıran derdi, kime nasıl anlatacaksın ki?
Geçip giden hayatımızın bize verdikleri yanında bizden aldıkları ne çok... '
"Saatlerce ağladıktan sonra,
Duvara duygusuzca bakma hissini ben size nasıl anlatayım ki? "
seni özlediğimi düşündükçe gücünü yitirmiş bir derebeyi gibi yalnız hissediyorum kendimi.