and one day, we met✨

„და როცა ქარიშხალი ჩადგება, ვერ გაიხსენებ, როგორ გადარჩი. იმასაც კი ვერ დაიჯერებ, რომ ქარიშხალი ჩადგა. მაგრამ ერთი რამ კი იქნება ცხადი. გრიგალს თავს რომ დააღწევ, ისევ ის აღარ იქნები. აი, რა არის ქარიშხლის აზრი.“🎐

[st-pam]

[yourhandsaremine]

“ღამის სამი საათი იქნებოდა, მობილურმა დარეკა, დავხედე და მეგობარი იყო. არ ვუპასუხე, ხელში მეკავა და ვუყურებდი სანამ გათიშა. ცუდ ხასიათზე ვიყავი, რაღაცნაირად აღრენილი და უგუნებო. ის იყო მობილური უნდა დამედო, წერილი მომივიდა, ის მეგობარი იწერებოდა, ვინც მირეკავდა, ზარს როცა ნახავ, არ ინერვიულო ასე გვიან რომ დაგირეკე, ყველაფერი წესრიგშია, უბრალოდ შენი მოკითხვა მინდოდაო. წავიკითხე და პასუხი ვეღარ გავეცი, ისეთნაირად დავიჭმუჭნე, დავწვრილდი და დავპატარავდი, რომ დავემსგავსე პატარა წერტილს, მაგრამ მკაფიოს, ძალიან შემრცხვა საკუთარი არ ვიცი რისი, მაგრამ შემრცხვა, ძალიან შემრცხვა. ეს ყველაფერი ნამდვილად მოხდა, სიტყვასიტყვით როგორც წერია, მინდოდა ლამაზად დამეწერა, მაგრამ მე ისევ გულის ტკენა ვარჩიე, მოლბობას გულის.”

—

[angstyindie-blog]

Found Here

[cannnahanna]

Amsterdam Vibes

[babycayzzle]

[onlycouples]

[mareamo]

[nyedis-deactivated20200314]

•დილა•

როცა ჩემს შეყვარებულს ჩემს გვერდით ძინავს ყველაფერი იყინება გარშემო, მარტო ჩვენ ორნი ვართ მილიონიან ქალაქში, აღარც დაბინძურებული ჰაერი გვაწუხებს, აღარც მანქანების ხმაური,არც მშენებარე კორპუსიდან დაღლილი მუშების სიცილი,და თქვენ წარმოიდგინეთ აღარც მშენებარე კორპუსები…ვუყურებთ ერთამეთს და ვიძირებით,მე მის ყავისფერ-ის კი ჩემს მწვანე, თვალებში. ის ჩემთვის არსებობს, მე კი მისთვის.

[dg2k]

[love]

via weheartit

[inaisukina]

prisoners of their own minds

[xrysafenia]

[mellch-deactivated20210119]

“სხეულის უჯრედები მთლიანად, ასი პროცენტით ყოველთვიურად ახლდება. ჩვენ ერთთავად ვიცვლებით. აი, ახლაც კი! - და მან თვალებთან ძალიან ახლოს მომიტანა ნატიფი ხელის მტევანი, - ყველაფერი, რაც ჩემ შესახებ იცი, შენი საკუთარი მოგონებებია. მეტი არაფერი!”

- ჰარუკი მურაკამი, ნადირობა ცხვარზე

[culturenotviolenceee-deactivate]

მენატრება ჯიმ, მენატრება… მენატრება ხმა რომელიც განსაკუთრებული იყო,მენატრება მისი სითბო, რომელიც მხოლოდ მას ჰქონდა…და მენატრება ის, მთელი წარსულით, მენატრება მისი თბილი თმის სურნელი და მისი კანი, მენატრება მთელი მონატრებით. ჯიმ, გესმის ჩემი?

[yourhandsaremine]

[yourhandsaremine]

ობობის ქსელში ვარ გახვეული და ვერ გამოვდივარ გარეთ, ხელსაც არავინ მიშვერს დასახმარებლად. პირიქით ყველა მაკვირდება,ყველა მეწინააღმდეგება,ყველა ცდილობს,რომ აქ დავრჩე სამუდამოდ. ყველა ადამიანს ყავს გვერდით მეორე ვინც გაჭირვების დროს დაეხმარებაო,ვინც მის გამო ყველაფერს გააკეთებსო,ვისაც ყველაზე მეტად უყვარსო და მზდაა მისთვის სიცოცხლე გაწიროსო,მაგრამ მე ვერ ვგრძნობ ვერავისგან. რატომ ვარ მარტო? ვდგავარ ჩიხში, რომელსაც არ აქვს ბოლო და ვერ ვაღწევ აქედან. ჩიხში,სადაც სულ მარტო ვარ, მივრბივარ, მაგრამ ვერ გავიქეცი ბოლომდე ვერ მივაღწიე. ალბათ ბოლოში დიდი უფსკრულია,სადაც გადავარდები და დამთავრდება ჩემი არსებობა ერთ დიდ ბურთში,რომელსაც დედამიწა ჰქვია,მაგრამ ჩემი აზრით, სწორედ ეს ბურთია ის,რასაც ადამიანები ჯოჯოხეთს ეძახიან და უფსკრულის შემდეგ გველოდება სამოთხე. იქ უფრო კარგია ყველაფერი, მჯერა, ვიცი, ვგრძნობ. სიცოცხლის დამთავრების შემდეგ არის ბედნიერება. ბედნიერებას მაშინ ვიპოვი,როდესაც ჩიხის ბოლოში გავალ და უფაკრულში გადავეშვები. აბლაბუდიდან გამომიშვით, გამათავისუფლეთ ჯოჯოხეთიდან, მე მინდა ვნახო სამოთხე და ვპოვო ბედნიერება. მაინც გავაღწევ, მაინც გავალ ჩიხის ბოლოს და მაინც დავინახავ ყველაფერს ნათელ ფერებში. გვირაბის ბოლოს ყოველთვისაა სინათლე და გავაგრძელებ მის ძიებას. აბლაბუდიდან მაინც გამოვალ, არ გავჩერდები. დავლეწავ ყველა ბარიერს, რომ ვიპოვო შვება. რადგან მოვევლინე ამ ქვეყნად, მეიმედება,რომ ბედნიერება მეც მელოდება.

[yourhandsaremine]

თქვენ იცით მარტოობა რა არის? იცით ? მგონი არა. აქამდე მეც არ ვიცოდი.მარტოობა ყოველთვის სახლში მარტო ყოფნა მეგონა. და რომ გიხარია რასაც გინდა იმას გააკეთებ.მაგრამ მხოლოდ ახლა მივხვდი,რომ მარტოობა სულ სხვა არის. აქამდე ვიღაც მიყვარდა,დიდი ხანი. მერე ერთად აღარ ვიყავით მაგრამ მაინც მიყვარდა და თავს მარტო არ ვგრძნობდი. ვიღაც მიყვარდა და მაგიტომ. ახლა? ახლა მგონია რომ ჩემს გარშემო ადამიანები გაქრენენ, სადღაც წავიდნენ. ვერავის ვეღარ ვხედავ. და არავისთან ლაპარაკი არ მინდა. სიყვარულმა დამტოვა და წავიდა ჩემგან. ამიტომ დავრჩი მარტო… დამტოვა ბრმა,ყრუ, უგულო… და მარტო. ეს ის გრძნობაა როცა ხვდები თუ რატომ იშლებიან ჭკუიდან სხვები,ნეტავ ისევ მიყვარდეს,თუნდაც მარტო ვიყო… გული ძალიან მტკივა ,ვერაფრით ვშველი ჩემს თავს. ადამიანებო ეს არის საშინელება და ეს არის მარტოობაა,ეს არის სიგიჟე…