[0000749]

Frida Kahlo anlatıyor; "Çok karışığım. Bir yanım olabildiğince huzursuz ve yorgun. Diğer yanım mucizelere ve düşlerin gerçek olabileceğine halen inanıyor ve heyecanını koruyor. Bu iki yan arasında ben, eziliyorum."

[0000749]

bazen o kadar diliyorum ki ölümü

[0000749]

kıyamıyorum burayı silmeye. ama buradan devam edemeyeceğim kadar da ergenliğimi kapsıyor... imdat imdat imdat

[0000749]

kurtulamıyorum bu döngüden. lanet gibi. ruhumu çürütüyor. bedenim yaşamaya devam ettikçe acılarım dinmiyor. ben artık yarını merak etmiyorum.

[denqesiz]

uyusam.

[denqesiz]

canımın içi, böyle şeyler yalnızca romanlarda olur.

[0000749]

aylar sonra yine kürkçü dükkanındayım, canım blogum

[0000749]

belli aralıklarla "bu sefer farklı olur" sanıyorum

[0000749]

tarihe düşsün, aylar yıllar sonra hoslandığım herif, senin gibi kalbin amk. hiçbir beklentim yoktu zaten olsaydı ne fark edecekmis ki .d

[0000749]

bilmekle, bildiğini görmek çok bambaşka, asla aynı acı da değiller

[0000749]

duygularımın hemen fiziksellesmesi asiri yorucu. üzülüyorum, üzüntüm geçiyor titremem geçmiyor. konuşamıyorum cevap veremiyorum tartışma sırasında o an söyleyemediğim her şeyin boğazımı suan ağrıtması ne alaka mesela suannn

[melodiden]

[0000749]

"Apâşikarsın ama gizlisin, can içindesin ama candan münezzehsin."

[0000749]

kimseden nefret edemiyorum, en ufak iyilikte yaptıkları kötülükleri unutuyorum diye kızıyordum kendime. sonra fark ettim ki içi çirkin insanlar zaten hayatlarını kendi elleriyle mahvediyor

[0000749]

[ayyolunuzolsun]

[endlessblackclouds]