5 yaşındayım tek derdim kahvenin önündeki parkta arkadaşlarım ile biraz daha oynamak.
8 yaşındayım annem gittiğimiz misafirlik için giydirdiği eteği bacaklarım görünmesin diye çekiştirirken ne olduğunu anlamaya çalışıyorum.
10 yaşındayım en büyük sıkıntım matematikten düşük almam.
12 yaşındayım babam artık etek giymeme veya dışarıda dondurma yememe izin vermiyor.
14 yaşındayım annem ve babam kendimden 6 yaş küçük erkek kardeşime hizmet etmemi istiyorlar. Nedeni kız olmam.
16 yaşındayım amcaların bana bakışları değişiyor ve bana bakmalarından rahatsız oluyorum.
17 yaşındayım Kanımın en deli olduğu zamanlar ama yaz ayında bile olsak akşam 6’da evde olmak zorundayım. Nedeni kız olmam.
18 yaşındayım Babam üniversiteye başka şehre gitmeme izin vermiyor. Neymiş kız başıma oralarda ne yaparmışım? Abim İngiltere’de okuyor ama diyemiyorum.
20 yaşındayım sunum ödevimi yarına yetiştirebilmek için kırtasiyeye akşam saat 9’da vakit geç diye tek başıma gidemeyip gece saat 11’e kadar babamın işten gelmesini bekliyorum. Nedeni kız olmam.
22 yaşındayım yarın olan sınavımdan iyi not alabilmek için sabaha kadar kütüphanede çalışıp üstümü değiştirmek için gittiğim ev yolunda tecavüze uğrayarak öldürülüyorum.
Öldürülürken aklımda olan tek düşünce arkamdan insanların ne diyecekleri? “O saatte dışarı da ne işi var?” diyeceklerdir. Anneciğim sınavıma çalışıyordum biliyorsun doktor olmak istiyorum daha doğrusu istiyordum. Uzun kollu bir kazak ile bir pantolon vardı üzerimde. Açık demezlerdi ama vücut hatları belli oluyor derlerdi. Babacığım bu aralar sınavlarım çok yoğun evde temiz ne varsa onu giyip çıktım. Kasten bir şey yapmadım. Lütfen kızma. Bağırmadı derlerdi veya ne bileyim o da istiyordu. Sevgili abiciğim yemin ederim ben bir şey yapmadım. İstemedim, bağırdım. Sesimi kıstılar. Abiciğim inanmayacaksın ama ben öldüm. Beni öldürdüler. Canımı yaka yaka. Canımdan can söke söke.
annaxmalina
yousharknotpass
areudirty
pixelskylines
andulkaphoto
gummygunk
2087
