Birisi var evlenmek istiyor. Ve düzenini kurduğu muhitte olmak istiyor.Bozulsun istemiyor. Ve başkaları ile kıyas yapıyor.Ona dedim ki bak bu isteğin abes değil. Allahtan istersin, ayakkabı bağcığına kadar. Fakat şunu hatırla. Her şeyin emanetçisiyiz. Hiçbir şeyin sahibi değiliz. Bedenimiz dahi böyle. Makamla, muhitle, para ile vs değer kazanmazsın. Vehmi şeyler bunlar. Gelir geçer. İnsanı değerli yapan şey ahlakıdır. Kişiliğidir. Karakteridir. Bugün etrafında kalabalıklar olur yarın yalnızsın. Sevdiğimiz her şey ama her şey elimizden çıkacak bir gün. Penceremin önünde çok yakında sevdiğim iki ağaç vardı. Kestiler. Hala hatırlayınca üzülüyorum. Pamuk vardı her binadan çıkışımda tatlı sesi ile yanıma gelen, şimdi cennette. Dünya biraz da böyle bir yer. Ne kararında duruyor ki :) Allah hallerimizi en güzel hale çevirsin. Evlilikte önemli olan karşındaki ile anlaşmak, bağ kurmak, aynı değerleri paylaşıyor olmak. Muhabbet ya. Bu muhabbet işi zor. Sana kıymet vermeyen biri ile nerede olduğunun önemi yok.












