23.00

râviyân-ı ahbar ve nâkilan-ı âsâr, kah hayret-ü minnet, kah ibret-ü nefret ile rivayet ve hikayet edilir ki.. her gün 23.00'da.. biraz olsun vakti geçirirsek de affola..

[23-00]

“Zamanında, ona ilk kez dokunduğumda ruhumu tutup silkeleyen koku, bir genç kız kokusuydu. O anda yadırgadığım koku ise, genç kızlık hatıralarını anımsatmakla birlikte dönüşümünü tamamlamış bir kadına aitti. Neydi bu kokuyu dönüştüren? Belki ben, belki başkaları... İnsan biraz da hikâyesi gibi kokuyordu...” http://kaptanhayalbaz.blogspot.com.tr/2014/09/hatrlanmayan-zamanlardan-viii.html?spref=tw&m=1

[23-00]

...

kendi içinde bir düzeni var

kalbimin.

[23-00]

Üç alıntı birden var, uzun zaman sonra, bu gece. İlkin Ercan Kesal ardından Didem Madak ve son olarak naçizane benim bir öykümden. İyi okumalar. "Kasabanın epeyce dışındaki bir taş ocağından mermer çıkartıyorlar. Kayaları parçalamak için dinamit kullanılıyor. Yanlış yere konulan bir dinamit lokumu ya da kısa tutulmuş bir fitil. Taşların altında bir işçi kalmış. Diğeri hafif sıyrıklarla kurtulmuş. Savcı bey ve malum ekiple gittiğimizde işçiyi kayaların altından çıkarmış, bir kenara koymuşlar. Savcı yaralı kurtulan işçiyle konuşuyor. Otopsi teknisyenim makası eline almış işçinin pantolonunu kesmeye sıvanırken, arkadaşı savcının yanından ayrılıp yanımıza geliyor. "Abi, kesmesen olur mu pantolonu? Oğlu var kendi boyunda. Ona veririz. O giyer." 'Olay yeri zaptı' cümlesi size neyi hatırlatır bundan sonra. Çok yıllar önce, mecburi hizmet için gittiğiniz herhangi bir kasabada, sıradan bir öğleden sonra, her zaman yazdığınız adli raporlardan birisini mi, yoksa arkadaşının yanı başında yatan ölüsünden pantolonunu kurtarmaya çalışan işçi tevekkülünü mü?" -Ercan Kesal, Peri Gazozu, s.126; 'Kelimelerin ruhu vardır' - İletişim, 2013. "ŞİİR İTHAF LİSTESİ: Zeyna'nın büyük mavi gözlerindeki çapağa, Eski dünya düzenine, Camel paketlerine, Bay Keltoş'un keline, Camların çok kirlendiğini düşünen kadına, Boşver, yağmur yağacak diye camları silmekten vazgeçen kadına, Vazgeçmeye, Ve hatta yaşasın vazgeçenlere, Adımın göz anlamına gelmesinin bir rastlantı olup olmadığı hususlarına Rastlantının olup olmayacağına dair dini meselelere, Yazgısına küfredenlere, Onu koynunda besleyenlere, Raif Bey'in Zeyna'nın tüylerinden sıkılıp Beni ve Zeyna'nın tüylerini silkelemesine, Kuyruk acılarına, Ve sonunda ben gibi kuyruksuz kalanlara, Kuyruksuz kaldığı için bir daha kuyruk acısı duymayacak olanlara, Duysa da fark etmeyecek olanlara, Acı eşiğinin olmadığını söyleyen Emily Dickinson'a, Dilimin ucunda, dilimin ucunda deyip hatırlayamadıklarımıza, Ve hatta dilimizin ucuna ..." -Didem Madak, Pulbiber Mahallesi, s. 41-42. - Metis, 2013. "Oturup konuşmaksızın uzakları seyrediyoruz. Sonra sırt üstü yatıyorum. Laura da başını karnıma koyup uzanıyor. Gözlerimi gökyüzüne bırakıyorum. Orada bir uçurtma gibi süzülüyorlar. Latin Amerika’da insanlar birbirine sevgi sözcüğü olarak ‘gökyüzüm’ diyorlar. Bu seslenişi hep kıskanmışımdır. Bizim bunun kadar güzel bir sevgi sözcüğümüz yok sanki. Bunu Laura’ya söylüyorum, gülüyor. Nasıl olmaz, diyor. Sen hep bana ‘canim’ diyorsun. Ne demek canim, diye soruyor. Bir an düşünüyorum. Öldüğünde kaybettiğin şey, diyorum. Sonra da hemen düzeltiyorum, kaybettiğinde artık yaşayamayacağın şey. ..." -Mustafa Kara, Yağmur Ardı. Seferden dönüşümün 23.00'ü olsun arkadaşlar. Herkes tam mı?

[23-00]

"Her şeyini alıp gidecek değilsin ya? Mesela, evden çıkarken şemsiyeni unuttuğunda, benim erkekliğime laf ettirmez centilmenliğimle elimde şemsiye nefes nefese geri geldiğimde, şefkatle gülümseyip ıslak yanağıma minik bir öpücük konduruşunu bırakabilirsin. Böylece ben de arada bir yıldızlı pekiyi almış çocuk gibi sevinebilirim. Yani öyle yapıyormuşum sen öyle diyordun." bir akşam arkadaşlarımla İkinci Yeni’deki atışmalar üzerine konuşulan bir oturumdan çıkmıştık. her akşam aynı saatte alıntı paylaşma fikri ilk defa o akşam aklıma geldi. sonrasında buradaydık, bir dokuz aydır.. yakında sefere çıkacağım. alıntı yazmak mümkün olmayacak. fakat blog açık kalmaya devam edecek. arayan aradığını bulsun diye. onun dışında iletişim kurabilmek için benim şahsi blog’um: http://kaptanhayalbaz.blogspot.com/ ve twitter hesabım: @mustafakara_ bu son 23.00’tü. bizden bu kadar. eyvallah.

23.00 Editör, Her şeyini alıp gidecek değilsin ya.

[23-00]

Bir nefes kadar yakın ama dokunması imkânsız olduğunda, tam giderayak, bir kadının birden bire güzelleşivermesi, başkomiser bunun da bir nevi cinayet olduğunu anladı. Bahar gittikten sonra şöyle bir çevresine göz attı. Aylar sonra ilk defa evi bok götürdüğünün ayrımına vardı.

Emrah Serbes, Son Hafriyat, s. 109. - İletişim, 2012.

[23-00]

Diyebilirsin ki, bir insanı, fotoğraflarından ve hakkındaki haberlerden ne kadar tanıyabilirsin? Haklısın.. Belki de çok az.. O zaman şöyle demeliyim: Seni az tanıyorum.. AZ.. Sen de fark ettin mi? Az dediğin, küçücük bir kelime. Sadece A ve Z.. Sadece iki harf.. Ama aralarında koca bir alfabe var.. O alfabeyle yazılmış on binlerce kelime ve yüz binlerce cümle var.. Sana söylemek isteyip de yazamadığım sözler bile o iki harfin arasında.. Biri başlangıç, diğeri son.. Ama sanki birbirleri için yaratılmışlar.. Yan yana gelip de birlikte okunmak için.. Aralarındaki her harfi teker teker aşıp birbirlerine kavuşmuş gibiler.. Senin ve benim gibi..

Hakan Günday, Az, s. 349. - Doğan, 2012.

[23-00]

Aşk sağlığı enstitüsünün bültenine göre bir yıl içinde sadece 12.716 muhallebicide buluşma 7008 durakta buluşma (bunun 1825’i gerçekleşmemiş) 1462 çeşit açık yer gezintisi ve yalnız 612 sinema locası olayı tespit edilmiş. Buna gizli aşkları da ekleyin.(bültende Selim’in adına rastlanmadığı için, bunu gizli aşk olayları arasında düşünebiliriz.) Gizli aşk sayısının da muhtemel hesaplara göre 4600 kadar olduğu tahmin ediliyor. Emniyetin tespit ettiğine göre de 126.800 bakıp da iç geçirme 44.000 otobüs ya da dolmuşta hafif temas 4.200 de peşinden gidip de vazgeçme, 850 eve kadar izleme ve 15700 uzaktan aşık olma ve sadece (bu sayı kesin) 814 ümitsiz aşk olayı tespit edilmiş. Bu arada park bekçileri 82000 kadar çifti düdük çalarak, tabanca çekerek ve benzeri tehditlerle korkutmuş.

Oğuz Atay, Tutunamayanlar, s. 451. - İletişim, 2008.

[23-00]

Şu anda, sana güzel bir söz söyleyebilmek için, on bin kitap okumuş olmayı isterdim,” dedi: “Gene de az gelişmiş bir cümle kurmadan içim rahat etmeyecek: seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda.

Oğuz Atay, Tutunamayanlar. - İletişim, 2008.

[23-00]

ya bir dinden bir dine geçerkenki ustalığın o çılgın surelerle dilinde tanımlar gibi cennet diye tenimi... kimsenin anısı kimsede kalmaz, korkma! sen buna bir dini tüketmek de diyebilirsin ya bir mucize daha göster o zaman o benden beden alıp da kutsal bir uyumla yaşattığın hani 'bir şey vardı başlangıçta' hatırla!

Nur Saka, Yıl 1900 Sevgili, s. 14. - Artshop, 2008.

[23-00]

Bir varlığa sahip olma gerekliliği bir kere uçup gitmeye görsün, nesneler duygusal değerini yitirirler. Birkaç özel eşyam var: kendisine biçilen hayata, önceden görülemeyenin yasaklı olduğu dünyaya daha o zaman inanmaz inanmaz bakan güzel bakışımın olduğu bazı çocukluk ve gençlik fotoğraflarım. Bu mutsuz düz çizgi, eğrisi çıplak gözle görünen denize bakıldığında yok olur gider. Belki de bu sebepten geniş su kütlelerine ve gökyüzüne bu kadar bağımlıyım. Babam bir düz çizgiydi, annemse bir eğri.

Antoni Casas Ros, Almadovar Teoremi.

[23-00]

Elbette içimde, bilmediğim bir yerde, bana ancak bu kadın gibi bağlanabilecek zavallıları seçmeye beni iten bir küçük hesaplılık var. Bunu inkâr etmiyorum. Fakat muhterem efendim, sorarım size: Ebedi aşk nedir? İkimizin de ‘yapacak hiçbir şeyi olmamak’tan başka ortak özelliklerimizin bulunması mıdır?

Oğuz Atay, Korkuyu Beklerken, s. 109. - İletişim, 2012.

[23-00]

''Ne diyordum?'' ''Tanrı'nın evreni yaratmaya çalışırken havaya uçtuğunu söylüyordun.'' ''Evet. Evren bir deneydi. Tanrı'nın bir deneyi. Ancak her şey yolunda gitmedi. Tanrı patladı ve parçaları her yere yayıldı. Buna Big Bang adı verildi. Bizim yapmamız gereken, her şeyi birleştirmek. Her şeyi ve kendimizi bir araya getirmek. O zaman Tanrı yeniden tek parça olacak. Şimdiki zayıflığımız bundan kaynaklanıyor. İyiliğin ne olduğunu biliyoruz ama iyi olamıyoruz. Çünkü içimizde Tanrı'nın sadece küçük bir parçasını taşıyoruz. İyilik ve kötülük çelişkisi buradan geliyor. Gücümüzün asla yetemeyeceği hayallerimiz var: erdem, yüksek değerler, sonsuz kardeşlik, insanlık barışı gibi. Ama birleşmediğimiz sürece ne yazık ki hiçbiri gerçekleşmeyecek.''

Hakan Günday, Malafa, s. 159. - Doğan, 2010.

[23-00]

Gençlik! Babalarının çektiği acıları anımsa. Şimdi senin yararlandığın özgürlüğü elde etmek için onların kazanmak zorunda kaldıkları korkunç savaşları düşün. Bugün kendini bağımsız hissediyorsan, dilediğin gibi geziyorsan, düşündüğünü basında açıklayabiliyorsan, bir kanı sahibi olabiliyor ve bunu halka duyurabiliyorsan unutma ki ataların bunun için kafalarını ve kanlarını vermişlerdir. Sen zorba bir yönetim altında dünyaya gelmedin. Her sabah göğsünde bir efendinin çizmesiyle uyanmanın ne demek olduğunu bilemezsin.

Emile Zola, Dreyfus Olayı, s. 57. - Can, 2005.

[23-00]

güllerin bedeninden dikenlerini teker teker koparırsan dikenleri kopardığın yerler teker teker kanar dikenleri kopardığın yerleri bir bahar filân sanırsan kürdistan’da ve muş - tatvan yolunda bir yer kanar muş - tatvan yolunda güllere ve devlete inanırsan eşkıyalar kanar kötü donatımlı askerler kanar sen bir yaz güzelisin, yaprakların ekşi, suda yıkanırsan portakal incinir, tütün utanır, incirler kanar bir yolda el ele gideriz, o yolda bir gün usanırsan padişahlar ve muşlar kanar, darülbedayiler kanar muş - tatvan yolunda bir gün senin akşamın ne ki orada her zaman otlar otlar ergenlikler kanar el ele gittiğimiz bir yolda sen git gide büyürsen benim içimde çok beklemiş, çok eski bir yer kanar

Turgut Uyar, Yokuş Yol’a.

[23-00]

... Ne peki Yere dökülen bir un sessizliği mi Göğe bırakılmış bir balon sessizliği mi İşini bitirmiş bir org tamircisinin Tuşlardan birine dokunacakkenki Dikkati ve tedirginliği mi. Bekler mi beni Her yanı, ama her yanı çocuklar gibi gülümseyen Bir sürü yaz gününün içinde Acaba bekler mi beni Uykularım, o sonsuz uykularım Yanmış bir limonluktaki - Ve limonlar ki her gün bir yaprak ayininde Sesini hiç eksiltmeyen - Ama bilmez miyim ben Bilmez miyim hiç Böyle sığ hayallerle oyalanmak yerine Kısacık bir zaman olmalıydı elimde Turfanda meyva gibi bir zaman Yollar yollar kateden tadı ve ekşiliği Geçerek erguvanların dönemecinden Leylakların dörtyol ağzından Yapıştırıncaya dek beni dudaklarına Acının dudaklarına ve geçmişin Bir yaban gülü yaprağı gibi beni Ama ne gezer. Korkmuyorum artık solmaktan Solmaktan ve solgunluktan Gelmişim nerelerden böyle Kurumuş bir dere yatağı gibi Ya da pek kurumamış da Baygın, hasta ya da cançekişen Çırparaktan yüzgeçlerimi dip sularında Ya da yer tahtaları, muşamba, örtük perdelerin kasvetini Yorgun düşerek taşımaktan Ve ne çıkar ayırmasam kendimi Suların büyük içkilere kavuştuğu koylardan. ...

Edip Cansever, Ben Ruhi Bey Nasılım.

[laplacenseytani-deactivated2014]

Keşke yalnız bunun için sevseydim seni.

[23-00]

Cemal Süreya, 20 Şiir.

[23-00]

Kurtuluş Parkı'nda yaprak dökümü... Hava açık... Yıldızlar yere yakın... Taş atsak bir ikisini düşürebiliriz. "Neden olmaz," diye soruyorum. "Mutsuz oluruz," diyorsun. "Herkes mutlu olacak diye bir kural yok, biz de mutsuz olalım."

Emrah Serbes, Hikayem Paramparça, 42. - İletişim, 2012.