dirt enthusiast
Alisa U Zemlji Chuda
will byers stan first human second
he wasn't even looking at me and he found me
taylor price
Xuebing Du
Show & Tell
pixel skylines
No title available
Sade Olutola
Not today Justin
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
Sweet Seals For You, Always
DEAR READER
YOU ARE THE REASON
Mike Driver
Love Begins
Janaina Medeiros
tannertan36
Three Goblin Art
seen from France
seen from France
seen from Australia
seen from Brazil
seen from Malaysia
seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States
seen from United Kingdom
seen from Türkiye
seen from Spain
seen from Türkiye
seen from United States
seen from T1
seen from United States
seen from Singapore
seen from Malaysia
seen from Malaysia
seen from Albania
seen from United States
@2idiotsincanada
Morgen vliegen we terug naar Nederland en dus moest er als laatste avondmaal nog even een vette BBQ tent bezocht worden. Vandaag 26km gelopen in Vancouver langs het water en door natuur. Vrij weinig van 'stad' meegekregen, heerlijk.
Marc nog even de kapper ingeduwd want dat haar en die wenkbrauwen konden echt niet meer 🤣
En dan toch nog... bijna op het einde van onze trip. Kwamen ze even naast ons zwemmen op de ferry van nanaimo naar Vancouver!
Even samen een beschuitje eten op het strand van Parksville 😆
Dag 9 - schijtwijf. Ik presteerde het om op dag 3 een zonnesteek op te lopen waardoor ik 's avonds voor het eerst sinds 15+ jaar kotsend boven de wasbak hing in Canmore. En nu is het me gelukt om aan de schijt te raken, in tegenstelling tot Marc, die al 5 dagen eet maar geen afvalstoffen produceert. Afijn, dit schijtwijf trok voor de zekerheid maar een poepbruine onderbroek aan want er stond nogal wat op de planning aan hiken. Eerst naarstig op zoek naar sterke koffie om Marc zijn peristaltische beweging een handje te helpen maar dat is onmogelijk in het plaatsje Clearwater! Koffie zoooo slap, het mag eigenlijk geen koffie heten. Nou drinkt men over het algemeen geen hele sterke (filter)koffie in Canada, maar tot nu toe vinden we best pittige koffies waar we verbleven. Maar in Clearwater is de koffie zoals de plaatsnaam... clear water.
Dus 3 bakken warm water verder vertrekken we richting de Helmcken Falls Rim Trail, een trail van 8km langs de rivier die ons zo dicht als mogelijk bij de Helmcken falls zal brengen. Deze trail is echt een aanrader! Hij loopt door prachtige ongerepte groene natuur langs een rivier die eerst zachtjes ruist op de achtergrond maar naarmate deze dichterbij de waterval komt, woester en indrukwekkender wordt. En dan was daar opeens een dikke laag sneeuw waar we overheen moesten klauteren om een goede view op de top van de waterval te krijgen. Alles voor de foto, dus op mijn buik zover mogelijk over de rand voor een shot van het geweld(dad)ige water dat zich met power naar beneden stortte en een wolk van waternevel opwierp. Als er mensen aan de overkant op het makkelijk toegankelijke viewing platform hebben gestaan, zullen ze raar gekeken hebben toen ik daar zo lag. Na deze trail zijn wij ook naar het vernieuwde viewing platform gereden voor een view van iets meer afstand en ander perspectief. Inmiddels begon het licht te regenen maar met onze regenjasjes aan hebben we de Dawson Falls bezocht, geen hoge maar brede waterval.
Tijd voor meer slappe koffie en eten. Dus belandden we in het Hungry Hiker Cafe in Clearwater, waar Marc zich in een roadside diner zoals in de films waande. Hete koffie bleef komen en er was zelfs blueberry pie.
Ik opperde om de Triple Decker Falls te bezoeken en zo gingen we weer op pad. Bij de trail naar de Triple Decker Falls viel mijn oog op een bordje River Trail en aangezien ik er een neus voor heb om onmogelijke trails te kiezen, moest deze natuurlijk gecheckt worden. 3 km flink dalen op sneakers met weinig profiel en toen was het wel welletjes geweest want what goes down must go up. De kuitspiertjes zijn weer goed getraind! Tot slot MOEST ik de First Canyon Trail nog doen want daar waren we drie keer langs gereden en ik was nieuwsgierig. Dit bleek een korte maar verraderlijke en zeer smalle trail met aan beide kanten afgrond, met een uitzicht op de canyon. De teller stond op 18km inmiddels, de klok op half 6 en de beentjes op kapot. Mooie dag.
Dag 8 - ik praat niet meer met jou. Aldus Marc, die al 8 dagen straight uitgelachen wordt door mij. Ik kan niet eens normaal lopen, zegt hij, als ik weer begin te lachen. Nee, dat weet ik ook wel Marc.
Goed, dat ik Marc uitlach is niks nieuws. Maar hij doet me deze reis veel denken aan Luke uit Gilmore Girls, de evenzo chagrijnig kijkende diner eigenaar met petje achterstevoren en houthakkers hemd. En nu dan met bear spray in de broekzak en bear bell aan zijn riem, half struikelend door de Canadese wildernis. Dat gisteravond een jongetje bij ons verblijf hem vroeg 'are you a park ranger?' helpt niet mee bij dat beeld 🤣🤣🤣
Marc voelt zich duidelijk thuis hier, niet van de locals te onderscheiden.
Vandaag gaat de rit van Jasper naar Clearwater, met onderweg een stop bij Yellowhead Lake. Hier zorgen mist en laaghangende wolken voor onwerkelijke spiegelingen in het water, wauw! In Mount Robson maken we een kleine pitstop bij de Overlander Falls. Het pad ernaar toe voelt als een regenwoud, groen en rijk. In Clearwater aangekomen blijken we een uur gewonnen te hebben met dank aan het tijdsverschil en dus tijd genoeg voor de 6km round-trip hike naar de Moul Falls. En zo lukt het ons weer om ruim 15000 stappen te halen deze dag. Laat ik zo zeggen, het is nog niet gelukt om eronder te blijven, zelfs niet met de lange autoritten. Om de energie reserves aan te vullen gaan we naar de Hop n Hog smokehouse, waar ik 10 jaar geleden ook was toen ik destijds een rondreis deed in Canada. De meat platter en flight of beers waren nog net zo als toen!
Dag 7. En ja we lopen achter maar zijn BEREdruk met genieten.
Dag 2 - Groundhog day. Na een rusteloze nacht gingen we dag 2 in. We besloten onze jetlag eruit te zweten met een kleine workout in de gym van het hotel, want de vliegtuig reis zat nog behoorlijk in het lichaam. Een auto rit naar Canmore, waar we 3 nachten verblijven, stond op de planning. Onderweg deden we het wolfshonden opvangcentrum aan, maar eerst werd er gestopt bij het walmart super center voor inkopen. Daar was Marc nog nooit geweest en hij was zeer nieuwsgierig aangezien hij het alleen maar van tv series en films kende. Toen viel zijn oog op een pancake house en Maisha zag hem denken 'zal ik...' maar was hem voor en zei 'dit is je kans om zo'n echte american style pancake stack te eten'. Het was zeer moeilijk kiezen naar Marc koos uiteindelijk voor een stack van 1500 kcal, die hij bewonderenswaardig binnen een kwartier meester maakte, waarop zelfs de ober met grote ogen zei 'oh man, wow, you really conquered that stack'. Zelfs een andere klant, die zelf aardig aan de kilo's was, zei 'even I noticed the pancakes'. Daarna de walmart in waar Marc zijn 10000 stappen gehaald heeft om vervolgens naar het wolfdog sanctuary te gaan. Het was zeer mooi te zien hoe de wolfdogs liefdevol opgevangen werden en er goede informatie werd verstrekt gebaseerd op feiten in plaats van onzin zoals we dat in Nederland zo goed kunnen over de wolf. De trip ging verder naar Canmore, met nog een kleine stop bij Ghost lake om samen van de zon, het blauwe water en blije groundhogs te genieten. Het was echter allesbehalve een groundhog day! 😆
Een volgeboekte vlucht naar Calgary die al gaandeweg steeds meer passagiers kwijtraakte... het afvoeren van agressieve passagiers zorgde voor meer als een uur vertraging bij vertrek. En nog geen half uur in de lucht dreigde er nog een passagier uit te vallen. Ditmaal een vrouw die onwel werd op het toilet wat resulteerde in het slopen van de deur om haar eruit te krijgen. Onder de passagiers aanwezige artsen werden gevraagd naar voren te komen en een zuurstof fles werd aangerukt. Op de achtergrond werden de eerste warme maaltijden uitgeserveerd. Marc kreeg van dit alles vrij weinig mee want die zat ingesloten tussen twee comateuze medepassagiers en kon alleen lijdzaam terug zwaaien naar mij. Een boeking voor twee personen meer als 7 maanden geleden, 24 uur van tevoren online inchecken en ruim 3 uur voor vertrek op Schiphol aan de balie inchecken is schijnbaar onvoldoende om de betreffende twee personen naast elkaar te plaatsen. Je zou zeggen dat er uiteindelijk toch vrije ruimte was op deze vlucht, maar goed we zijn er! En vragen ons af what's next?! #ditisnogmaarhetbegin #datverzinjetochniet #wtf #Canada #travel #explore #Calgary #moe
Nog 31 dagen tot vertrek... en dus ben ik al begonnen met de voorbereidingen. Dat wil zeggen, mentale voorbereidingen op 3 weken Canada met Opa. Voor zijn 50e naar Canada, dat was zijn wens. Reizen zolang hij nog kan lopen, dat is mijn motto. En op zijn leeftijd kan het zo voorbij zijn. Dus Canada it is! We weten ook allemaal dat Marc geen held is met moderne techniek, mobiele telefonie, apps en dat soort gein dus aan dit jong blaadje de taak om deze blog bij te houden.