A Z A V A T H

Życie piękne, Śmierć piękniejsza. Wgłąb. Wdół. Wczerń. Chcę wierzyć, że lepiej tworzyć cokolwiek, niż nie tworzyć nic, nawet jeśli fizyczne utrwalenie jest przyczyną wstydu i niezadowolenia.

[a-zavath]

Potrzebuję marginesu niezadowolenia i bezwładu. Pustej przestrzeni. Mam dość pojedynczych slów, surowych uwiecznień i uproszczonych zarysów, które być może nie doczekają się mojego powrotu. Podważam sens klatki, w której się umieściłam za każdym razem, gdy zaczynam się dusić, nawet jeśli mam świadomość przejściowości tego stanu. Frustracja. Jestem sfrustrowana.

[a-zavath]

Nasze tendencje na przełomie lat w przedziwny sposób się odwróciły. Wszystko za sprawą tego, że Ty coraz bardziej chcesz uciec, a ja coraz bardziej chcę zostać. Czasem nie jestem w stanie patrzeć w to krzywe zwierciadło. Czuję niechęć do tego, jak panicznie starasz się zagłuszyć samego siebie, instrumentalnie wykorzystując do tego innych. Stajesz się coraz bardziej zależny, łakomy i zdesperowany. Twój wektor poznania jeszcze nigdy nie był tak sztywno przeciwny rzeczom wgłąb. W nadmiarze spotkań nie masz możliwości posłuchać z uwagą wnętrza, wykształcić wrażliwości na jego dyskretne, zalane lękiem sygnały i wypełnić go realnym sensem, czy choćby celowością. Popełniasz analogicznie błędy, mimo że byłeś ich nadrzędnym krytykiem. W całej swojej wyrozumiałości, nie umiem i nie chcę zgubić swojego pożałowania. Musisz wysłuchać tej pogardy i wstydu. Musisz rozsypać się w proch. Nie ma innej drogi.

[a-zavath]

Mimowolnie podtrzymuję Twój mit, gdy prześmiewczo stwierdzam, że perwersja spoczęła w poświęconej ziemi. Nie opuszcza mnie jednak rozbawienie i gorzka fascynacja okolicznościami Twojego pożegnania. Po tym, jak świadoma skażenia pielęgnowałaś przez lata tożsamość antytezy, ostatecznie wbrew swojej woli zostałaś wciśnięta drewnianą, pokutną skrzynię. Donośne błogosławieństwo miało za nic to, za kogo się uważałaś. A ja doskonale wiem, że nie miałabyś za nic sprzecznego z Tobą błogosławieństwa.

[a-zavath]

Jestem naprawdę podekscytowana tym, co może wyniknąć z Waszego połączenia. Jak rzadko w tej materii, przepełniło mnie dobre przeczucie. Potencjał można już na ten moment opisać w latach, a po chwili przekroczy on pełną dekadę. Unikam jednak przedwczesnych manifestacji - wiem przecież, że moje słowa mogą obłożyć klątwą Twój przekorny umysł. Tym lepiej, że nie zwykłeś czytać moich wynurzeń w tej przestrzeni. Jestem pewna, że do tego wrócimy w odpowiednim momencie.

...czy to nie byłoby prześmieszne i zarazem tragiczne, gdybyś dopiero z moim błogosławieństwem był w stanie zdobyć upragnioną miłość?

[a-zavath]

Kwiecień 2026.

[a-zavath]

Cenię sobie naczynia, w które mogę wlać choć trochę swojej zaciekłości. Które mogę potraktować z ognistą kompulsją. Których treść jest zależna tylko ode mnie i od których jednocześnie nie mogę się oderwać.

Napięcie generujące się miedzy tymi sprzecznościami jest upajające.

[a-zavath]

Kwiecień 2026.

[a-zavath]

Nasza kultura jest tak przeżarta najpodlejszymi rodzajami marketingu, że niektórzy nie są już w stanie odróżnić form ekspresji od najzwyklejszej kampanii narracyjnej. Nie zauważą ich odmiennej jakości, choćby mieli do czynienia z dwiema najbardziej odległymi od siebie reprezentacjami tych konstruktów, a co dopiero, jeśli granice projektu zostaną celowo rozmyte, choćby po fakcie. Rozpoznanie jakości nie jest szczególnie skomplikowane nawet w przypadku form pozornie pośrednich, ale wymaga fatygi. A tej fatydze naprawdę niewiele sprzyja.

[a-zavath]

Dlaczego? Ślepota miłości? Wątpię. A nawet nie chcę w to wierzyć.

Lęk przed uwikłaniem i drenażem? Potrzeba reglamentacji? Utożsamienie trwania z deklaracją? Estetyka niknięcia? Prawdopodobnie...

Nie będę tego już więcej racjonalizowała. Nie będę też tego kompensowała, ujmując przypuszczalnym powodom, czy przede wszystkim Tobie. Spotkam się z żalem, smutkiem i zawodem. I będę tęskniła.

[a-zavath]

Yrrh-Vael, maj 2026.

[a-zavath]

God, as we understand him, is very much human project(ion). God in this sense is created in the image of man. And I don't think people are capable of thinking about him otherwise. We should define him only via negativa, also because God exceeds human cognition. But we are unable to move away from the naturalistic mode of definition, where the definiens usually does not carry a negation before its content when it tries to explain the definiendum. We would cease to be human if we stopped, even instinctively, projecting our own traits onto God. Fortunately, we have explained all these similarities away with the seemingly humble claim that it is we who were created in his image. This allows us a shameless identification with the concept, hidden under a thin veil of devotion.

[a-zavath]

To co nas utrzymuje w poczuciu stałości to jedynie tożsamość jakościowa i kontynuacja każdego "wczoraj".

[a-zavath]

Znowu jestem w punkcie beznadziejnego odroczenia. To najbardziej przykry aspekt ostatnich zmian. Gdy myślę o tym dłużej... Jedyny przykry.

[a-zavath]

Śniłam o Was. Pomyślałam: "Nie pragnę już takiej miłości dla siebie, ale chcę konserwować Wasze uczucie. Nie dlatego, że jest ono dobre, a dlatego, że jest piękne.", po czym pomogłam Wam uciec. Poczułam się bliżej idei Boga niż kiedykolwiek w swoim życiu.

[a-zavath]

𒀭

Żałuję końca tej, która była mi bliska i śmieję się z końca z tej, która stała się mi wroga. Mimo upływu lat i naszej wzajemnej niechęci wracałaś do mnie jak przedziwny powidok - tylko dlatego, że odegrałyśmy w swoich życiach tak znaczącą rolę. Od dłuższego czasu mam głęboko w poważaniu Twoją kpinę i nienawiść, a przynajmniej nie przeszkadza mi ona w zachowaniu sentymentu. W rozpadlinach mojej pamięci nadal jesteśmy radośnie pretensjonalne. Przeszłość to jedyny wymiar, który nie zgładził naszego konceptu. Zapoczątkowałaś, co prawda w złej intencji, zabawną tradycję, którą postaram się zachować. W pewnym sensie jest mi Cię szkoda... Może gdybyś odeszła tak, jak planowałaś, czyli te kilka lat temu, z własnej ręki, Twoja śmierć nie byłaby tak żałosna. Uznaję, że odeszłaś na dobre i musisz mi wybaczyć, że będę się nieco z tego śmiała.

[a-zavath]

Nie byłabym zdziwiona, gdybyś to wszystko zmyśliła, bo zawsze lubiłaś pisać bajki, ale uszanuję Twoją wolę i Twoje ciało pozostanie dla mnie martwe. Nie mogłabym nie zrozumieć, gdybym dowiedziała się, że wolisz żyć "pośmiertnie" jako koncept.

[a-zavath]

Sekcja zwłok (ponownie, rekonfiguracja), październik 2025. Bóg nie umarł, Jezus gnije. Druga celebracja wisielcza.

[a-zavath]

Sekcja zwłok, październik 2025.