Gönlüm senden, senden vazgeçmeyecek.
Doug Jones
occasionally subtle
h

gracie abrams

bliss lane
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
YOU ARE THE REASON
Mike Driver

Love Begins

Andulka
𓃗
he wasn't even looking at me and he found me

tannertan36
almost home
Not today Justin
No title available
The Bowery Presents
Cosmic Funnies

Product Placement
noise dept.
seen from Singapore
seen from Philippines

seen from Germany

seen from United States
seen from Jordan

seen from Malaysia
seen from Türkiye

seen from Germany

seen from Russia
seen from United States

seen from United States
seen from Montenegro
seen from Netherlands

seen from France
seen from India
seen from Kenya

seen from United States

seen from United States
seen from France
seen from United States
@acemigolge
Gönlüm senden, senden vazgeçmeyecek.
OHAAAA SEN UZUN ANONİMSİNNNN
Sanırım artık pek önemi yok..
Dün gece sesimi sana emanet etmek istedim, sabah sessizliğini bana bıraktın.
Biliyor musun? Ölüm, bedenden önce seste başlıyor galiba. Daha ölmeden eksiliyor bazı insanlar. Bir aramanın cevapsız kalışı, bir sabahın dönmeyişi..
Bir 'prova' için, bu kadar gerçek bir acı çok fazla.
"Bana düşen kabullenmek, zor da olsa dönüp gitmek."
İnsan bazen nefes alıp verirken bile ölebiliyormuş.
Ağlasa da siliyor gözlerinin yaşını,
Bir kere eğemedim bu kadının başını.
Hep sonlarla mı örülüdür hayat? Solar mı tüm çiçekler, biter mi en güçlü sevgiler, hep ölür mü insanlar? Neden yarım kalır hayatlar, neden yıkılır hayaller? Bedel ödemeden gülümsemek neden imkânsızdır mesela? Neden mümkün değildir göğsünde geceler saklamayan aydınlıklar görmek?
Daima korkar insan. Kurduğu her hayalin bir parça eksik kalmasından, sevdiklerini eksik hayallere mecbur etmekten, ağlamaktan, "iyi değilim" demekten, gitmekten ve hatta geride kalan olmaktan.
Belki de en çok bu yüzden tutunmak gerekir kaybetmekten korktuklarımıza. Bir gün sonunun geleceğini bilerek, her saniyesini bir ömür gibi yaşayarak sevmek gerekir. En çok, korkularımız için cesur olmak gerekir.
Neden aptalsın?
Birinin samimiyetine söylediklerinin gerçekliğini sorgulamaya asla gerek duymayacak kadar güvendiğim için, "Bana yapmaz" dediğim için, rollerle dolu bir dünyaya gerçekliğimle gittiğim için.
Aptalın tekiyim ben
Suçluyum; bahar gözlerine yağmur yağmışsa, artık huzursuzsan..
Çocuklar toplanıp gittiler içimden..
Ne zaman seninle olsam, tanıdık bir kuş cıvıltısıyla uyanırdım her sabah.
Şimdiyse kırılgan mektuplar yazıyorum, hangi adrese göndereceğimi bile bilmeden..
Malumun olsun, ben sende ülkemi sevdim.
Hüzün dolu yağmurlarla taşan boynu bükük nehirleri..
Ben sende yolları sevdim.
Dallarına hiçbir kuşun konmaya bile yanaşmadığı, ağaçlarla kaplı yolları..
İkimizde acemi birer aşıktık aslında.
Ve çoğu defa, ne yapacağımızı bilmeden, serseri dolaşırdık sokaklarda..
Benim affettiğimi var say, sen kendini affet önce.
Mutluluk başka kalplerde saklı sanırdı, hep yarımdı. Yanıldı.
Yaralı bir kuş gibi uçmayı unutmuşsun,
Geceleri koynunda yalnızlık uyutmuşsun.
Dalından koparılmış, ezilmiş bir çiçeksin,
Mavi gök kadar güzel, şarap kadar gerçeksin..
Işıksız, susuz kalmış sararmış bir çiçeksin,
Ömrünü zehir gibi yalnız mı içeceksin?
"İnsan bir işten olduğu kadar bir düşten de yorgun dönebilir."
"Güneşimi kaybettim, gözlerini görmem gerek."