Bu hikâyenin sonu biz hasta ruhlar için belliydi.
Kayıp | Halime Ünal
The Stonewall Inn
ojovivo
hello vonnie

Andulka
Monterey Bay Aquarium

gracie abrams

shark vs the universe
macklin celebrini has autism

Origami Around
$LAYYYTER

ellievsbear
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ

Product Placement
Game of Thrones Daily
trying on a metaphor
No title available

No title available

❣ Chile in a Photography ❣

roma★
One Nice Bug Per Day

seen from Germany

seen from Türkiye
seen from United States
seen from Netherlands

seen from France
seen from United States

seen from Italy
seen from United States
seen from Iraq

seen from United Kingdom
seen from Indonesia

seen from Germany

seen from United States

seen from Tunisia
seen from Philippines
seen from Jordan
seen from Slovenia

seen from United States
seen from Bangladesh
seen from Bangladesh
@aczkelime
Bu hikâyenin sonu biz hasta ruhlar için belliydi.
Kayıp | Halime Ünal
Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum, kapama gözlerini…
Ölmek,
Her şey gibi, bir sanattır,
Bu konuda yoktur üstüme.
Biliyor musun, kafamın içini görebilseydin eğer, bambaşka gözlerle bakardın bana.
Kayıp | Halime Ünal
Şu anda yaşıyor muyum ya da hiç yaşadım mı diye merak ettiğim gecelerden biri.
Neden edebiyat? Yeryüzüne dayanabilmek için.
hayat ben doğmadan sona ermiş gibi.
Tanrı kadar yalnızdım, Azrail kadar ölmeyi istiyordum.
Kayıp | Halime Ünal
Gece-gündüz kendi kendine ördüğün o daracık, karanlık hapishanende yaşıyorsun.
…Ne çirkin, gövdemde ince bir zırh yara kabuklarından
Derken hüzün!
Eninde sonunda beni mahvedecek şeyleri arzuluyorum ben…
Şunu öğrenmelisin: Sen hiçbir işe yaramaz değilsin. Seni senden çalan toplumdur.
Kendimi rahat bırakırsam, içime dönüp düşünürsem eğer, aklımı kaçırırım.
Ben bu muyum? Değilim. İçimde bir sürü “ben”ler kaynaşıyor. Kendimi hangisine bağlayacağımı şaşırıyorum…
Şu andan başka hiçbir şey gerçek değil ama ben yüzyılların ağırlığı altında boğulduğumu hissediyorum.
Evime döneceğim, hiç sahip olmadığım evime ya da hatırlayamayacağım kadar uzaklardaki evime; çünkü oradayken aslında kendimi hiçbir zaman, asla evimde hissetmedim.
Ay ışığıyla aydınlanmış gökyüzü de
Gönül sayfam gibi
Firar ettim rahat bir uykudan
Uykuya değişmem hayalini