[affedemem]

nefes diye acı yutuyorum sanki

[affedemem]

özledim kendimi, eski bir dostu özler gibi.

[affedemem]

Gözyaşlarım içime akıyor sanki. Nefesim göğsümün karanlığında can çekişiyor. Her soluk, biraz daha eksiltiyor beni. Yapamıyorum.

[affedemem]

[affedemem]

Gözyaşlarım içime akıyor sanki. Nefesim göğsümün karanlığında can çekişiyor. Her soluk, biraz daha eksiltiyor beni. Yapamıyorum.

[affedemem]

[affedemem]

üşüyor titrek gözyaşlarım

[affedemem]

özledim kendimi, eski bir dostu özler gibi.

[affedemem]

nefes diye acı yutuyorum sanki

[affedemem]

ihtimallerin heyecanına tüküreyim

[affedemem]

Her zamanki gibi yine hiçbir şey yolunda değil. Yine boğazımda hayatın iki eli var. Öyle sıkıyor ki nefessiz kalıyorum. Hayal kurmak neyime ki? Peki ya ümitlenmek… Ümitlenmek benim için diri diri mezara gömülmek gibi. Uçsuz bucaksız bir okyanusun ortasında, yüzme bilmeden saatlerce çırpınmak gibi yaşamak. Ne kıyı görünüyor ne de sesimi duyacak biri var. Öylesine yoruldum ki… Artık gözlerimi kapattığımda beni hiçbir sabahın uyandırmamasını isteyecek kadar.

[affedemem]

canımın acısından nefesimin akciğerlerimde can çekiştiği günlerden birindeyim yine. karanlık bir köşede kendimi sorguluyorum. ne yaptın kızım kendine diyorum. bunların, bu yaşadıklarının, çektiğin acıların, bileklerindeki prangaların, vaveylalarının tek sebebi ve sonucu sensin. senin kendine yaptığını kimse yapamadı sana.

[affedemem]

affedemem dediğim her şeyi affettim. en büyük ihaneti ben kendime ettim.

[affedemem]

senin yüzünden üzüldüğümde bile sana gelmek istediğim için en çok kendimden nefret ediyorum. beni elinin tersiyle itmene rağmen elimi sana uzattığım için kendimden nefret ediyorum.

[affedemem]

baharlarımı çaldılar.

[affedemem]

yenilen hep senken yıkılan hep ben oldum.

[affedemem]

yetemiyorum kendime.