Ya están aquí!! Se hicieron de rogar, pero ya tengo algo que presentaros el viernes!
Mike Driver
Xuebing Du
Not today Justin

No title available
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
sheepfilms

Origami Around
occasionally subtle

祝日 / Permanent Vacation
ojovivo
DEAR READER
Claire Keane
taylor price
TVSTRANGERTHINGS

Love Begins

izzy's playlists!
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
Stranger Things
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ

blake kathryn

seen from Malaysia

seen from United States
seen from United States

seen from United Kingdom

seen from Colombia

seen from Taiwan
seen from United States

seen from United States
seen from Malaysia
seen from United States

seen from Germany
seen from United States

seen from France
seen from Türkiye
seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia

seen from Malaysia
seen from United States

seen from Malaysia
@ailalelo-ailala
Ya están aquí!! Se hicieron de rogar, pero ya tengo algo que presentaros el viernes!
#oBosqueDosVeciños #Liáns #vivirenoleiros
Daquela era cando a miña nai me poñía vestidos de lunares de cores con Micky Mouse debuxado....non vexades pedazo de fashion pa estar alí na eira.
Ese intre no que, se escoitas unha vez máis a mesma historia, podes mutar nun ser perigosamente asasino.
Recordo coma se fose hoxe mismo cantas veces teño berrado co meu irmao cativo. Logo se nos pasaba, tamén é verdá. Agora de grandes,as cousas ándanche máis ou menos igualito eh.
Velaí o ven!!!
Mulleres pequenas e cervexas enormes, aínda que te agoches atópote igual!
Queimadas que queiman malos aires e traen outros novos. #sanXoán2013
Ter moi claro o que non queres nesta vida non significa necesariamente que teñas claro o que queres.
Falas cando deberas calar.
Pois iso
Hoxe nacen poucas herbas entre o cemento das aceras. E as poucas manifestacións que hai delas, arrincámolas.
De cómo esconderte dun rinoceronte na túa propia casa. Daniel Garzee
Video de ‘Landscape No.1’ realizado por Sergio Gómez.
Fotografía: Vasile Barbu
Actriz: Ingrid García
apasionante, de verdad....original, desarticulado y muy profundo.
"Todos somos muy ignorantes, lo que nos diferencia es que no ignoramos las mismas cosas"
Albert Einstein
Collimos aquel carreiro pero non sabiamos moi ben ónde iriamos parar. Aquel monte estaba escarpado mais a carón de cada coio había unha pola de árbore ben gordecha disposta a nos axudar pra subir un pouquiño máis. Nunha daquelas esbaramos ca terra porque ao estar tan mollada polos días anteriores, todo estaba brando.
Non había cabida pra os pés nalgunha das pegadas pero iso daba o mesmo. O importante era que chegásemos arriba pra poder contempla-lo todo dende o cumio. Suábamos. Moito. E os fungos a carón do carreiro íanos dicindo que se achegaba o outono. Xa había algunhas follas secas podrecendo no chan, e as formigas estaban a retirarse despois dun verán moi duro e caluroso.
Un empuxón máis, unha pegada e outra. Un sorriso cara abaixo. ¡Veña! Un pouco máis, imos. Notaba que me custaba respirar. A humidade era excesiva e cando pensábamos que chegaramos outra costiña nos dicía que non.
De repente choiva. Virei a mirada pra os meus pés. Non levaba precisamente botas de monte. Pero se cadra aquellas deportivas con buratos pra transpirar non eran o máis impermeable que podía levar. Comezaron a mollarse e semellaban dúas esponxas, pero as do supermercado. Esas que nada que as molles xa están cheas de fungo negro e mais empapadas. Incrible ¿qué máis podía acontecer?