Δεν ξέρω αν σε αγάπησα ποτέ. Το μόνο που ξέρω είναι ότι αν τώρα μου έλεγες έλα να φύγουμε…εγώ έφευγα, χωρίς δεύτερη σκέψη.
Α. Π (via arkasyl18120)
Alisa U Zemlji Chuda
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ

JBB: An Artblog!
DEAR READER
Game of Thrones Daily
No title available
No title available

izzy's playlists!
"I'm Dorothy Gale from Kansas"

pixel skylines
dirt enthusiast
Three Goblin Art
Sweet Seals For You, Always

Discoholic 🪩
Cosmic Funnies
occasionally subtle

tannertan36

PR's Tumblrdome
hello vonnie
🪼

seen from Australia

seen from United Kingdom

seen from Australia

seen from Malaysia

seen from Indonesia
seen from Indonesia
seen from Canada
seen from United States
seen from Netherlands
seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from Malaysia

seen from Ireland

seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia

seen from United States
seen from Germany

seen from Malaysia
@alwaysaprincess-28
Δεν ξέρω αν σε αγάπησα ποτέ. Το μόνο που ξέρω είναι ότι αν τώρα μου έλεγες έλα να φύγουμε…εγώ έφευγα, χωρίς δεύτερη σκέψη.
Α. Π (via arkasyl18120)
Έχει πιο όμορφη ψυχή κι απο το καλύτερο ηλιοβασίλεμα που θα δεις ποτέ στη ζωή σου.
(via suicidal--alien)
Και θα μου λείπεις γάμησέ τα αν έχω πιει…
αν οχι, θα το κανω εγω να τυχει
Ξέρω πως μ’ έχεις για εγωιστή μα άκου ο εγωιστής τι θα σου πει, συγγνώμη για τα λάθη μου, αγάπη μου για όλα μια συγγνώμη σου ζητώ..
Συγγνώμη για όλα αγάπη μου, συγγνώμη που δεν σε εκτίμησα, συγγνώμη που δεν σου συμπεριφέρθηκα έτσι. Τελικά, δυςτυχώς μόνο όταν χάνεις κάτι καταλαμβαίνεις την αξία του. Μακαρί να είσαι καλά και ευτυχισμένος μάτια μου
Ελεήστε τον δύστυχο μαθητή
Ο μαθητής Α.Β. λιποθύμησε από το άγχος χθες Η μαθήτρια Α.Β. που μένει δίπλα ξέσπασε σε λυγμούς γιατί δεν μπορούσε να αποστηθίσει όλη την ύλη της. Ο μαθητής Α.Β. αυτοκτόνησε λίγο πριν από τις εξετάσεις του. Η μαθήτρια Α.Β. πήρε 4 στα Μαθηματικά, γιατί υποχρεώθηκε να απαντήσει προφορικά λόγω της δυσλεξίας της. Ο μαθητής Α.Β. έκανε εμετό μετά από έξι καφέδες το ίδιο βράδυ. Η μαθήτρια Α.Β. απέκτησε οξεία σκολίωση μετά από πανελλήνιες.
Οι μαθητές έχασαν το χαμόγελό τους. Τα πρόσωπά τους κρύβονται πίσω από τα βαριά βιβλία τους, και τα χείλη τους ταξιδεύουν μονόχνοτα πάνω από μια κούπα καφέ.
Μπράβο μαλάκες. Μπράβο! Θαυμάζω το σύστημα σας! Πόσα παιδιά πρέπει ακόμη να χάσουν το χαμόγελο από τα χείλη τους για να πειστείτε ότι δεν μπορούμε άλλο; Πόσοι ακόμη έφηβοι πρέπει να καταρρεύσουν από την εξάντληση στις 2 το βράδυ επειδή η άσκηση 3γ στην άλγεβρα δεν λύνεται ή τα ανώμαλα στα αρχαία δεν απομνημονεύονται; Πόσοι ακόμη μαθητές θα πρέπει να ουρλιάξουν και να χτυπήσουν τις γροθιές τους στο θρανίο τους κλαίγοντας γιατί δεν μπορούν να διαβάσουν για ένα ακόμη βράδυ;
Εσύ, ναι εσύ που το διαβάζεις αυτό τώρα, δεν θα έπρεπε να διαβάζεις; Κι εγώ το ίδιο. Θα έπρεπε να μάθω να γράφω έκθεση. Θα έπρεπε να μάθω να γράφω έκθεση σαν φερέφωνο. Σαν τον τύπο ανθρώπου που θέλει η κοινωνία.
Αν όμως όχι, αν είσαι ένας από αυτούς τους ανθρώπους που είναι υπεύθυνοι για το μέλλον μου, που θα βάλουν τα θέματα στις δικές μου πανελλήνιες, συνέχισε να διαβάζεις. Οι νεώτεροι υποστηρίξτε με, ξέρετε για τι θα μιλήσω παρακάτω…
Στο δημοτικό έπαιρνα Α’’ στην έκθεση λόγω της φαντασίας μου. Τον βαθμό μου στόλιζαν αυτοκολλητάκια με δελφίνια και κουκουβάγιες και όταν γύρισα σπίτι για να τον δείξω στη μητέρα μου εκείνη ξετρελένονταν από τη χαρά της.
Πάτησα το πόδι μου στο γυμνάσιο και ξαφνικά η έκθεσή μου αξίζει 14. Γιατί κύριε εκπαιδευτικέ; - ρωτάω ανυποψίαστη και τσεκάρω την κόλλα μου μια τελευταία φορά. -Χρησιμοποίησα σωστή δομή, δεν έκανα ορθογραφικά, και έγραψα μέσα στο όριο λέξεων. Γιατί δεν αξίζω ένα 18; Η απάντηση δεν ήρθε ποτέ, τα ερωτήματα ήταν ρητορικά. Βλέποντας όμως τους κολλητούς μου να γράφουν πανελλήνιες ο ένας μετά τον άλλο και να εξαφανίζονται, οι τίτλοι του έργου έλαμψαν μπροστά στα μάτια μου και θέλησα να κλάψω. Πραγματικά το ήθελα πολύ. Τα μαθήματα, τα θεωρητικά μαθήματα σταμάτησαν να εκφράζουν την αγάπη του ατόμου για την ποίηση, την λατρεία του κάθε ατόμου για την έκφραση του δικού του “είμαι”. Τα παιδιά έμαθαν να γράφουν αυτά που οι καθηγητές θέλουν να ακούσουν. Οι διαφορετικές απόψεις μηδενίζονται, και τα παιδιά που τολμάνε να σηκώσουν δειλά το χέρι τους για να εκφράσουν το δικό τους κοσμοείδωλο παραγκονιάζονται, και η ταμπέλα του κακού μαθητή κρεμιέται από το λαιμό τους για να τους πνίξει.
Τα παιδιά της γενιάς μας έμαθαν να κλείνουν τα μάτια τους, έμαθαν να μην μιλάνε, να μην αντιδρούν. Για αυτό όταν θα μπει ο επόμενος καθηγητής και τους ζητήσει να φτιάξουν κάτι χρησιμοποιώντας την φαντασία τους, εκείνοι τον κοιτάνε με αδειανά γυάλινα μάτια. Ήμαστε η γενιά που μας άρπαξαν την φαντασία μέσα από τα χέρια, ήμαστε η γενιά που από την δευτέρα δημοτικού κάνει φροντιστήρια, ήμαστε η γενιά που εκείνο το βράδυ ξέσπασε στα χέρια ενός καλού φίλου γιατί ο καθηγητής μας πέταξε έξω από το μάθημα καθώς δεν συμφωνήσαμε στον ορισμό της τέλειας πολιτείας.
‘Ήμαστε νέοι όμως, ήμαστε ελεύθεροι. Κάθε στιγμή που μπορούμε, ξεφεύγουμε, ονειρευόμαστε, φανταζόμαστε τον εαυτό μας μακριά από αυτό το μέρος. Τότε όμως ο καθηγητής θα μας προσγειώσει στην πραγματικότητα ανοίγοντας το βιβλίο της Ιστορίας κατεύθυνσης και θα μας ζητήσει να αναλύσουμε την πηγή που μας δόθηκε. Τα παιδιά έχουν τα μυαλά τους αλλού!- θα γκρινιάξει το βράδυ σπίτι του στη γυναίκα του. -δεν προσέχουν, προτιμούν να κοιτάξουν έξω από το παράθυρο και να σκεφτούν τα δικά τους!
Πολλοί θα ρωτήσουν τώρα; και ποιος τα σκέφτεται αυτά; Τα παιδιά στις μέρες μας το μόνο που θέλουν είναι ο καινούριος δίσκος της Minaj και το νέο iPhone.
Μην ανησυχείτε κύριε εκπαιδευτικέ, το τέλος δεν έρχεται όταν πέφτουν οι τίτλοι.
Η ταινία της ζωής μας έχει λίγο ακόμα ;D
Best motivation
Όσες αποστάσεις κι αν σας χωρίζουν, όσες πικρές κουβέντες κι αν έχεις ανταλλάξει, όσες απογοητεύσεις και να γεύτηκες, ένα «έλα, σε χρειάζομαι» είναι αρκετό να μηδενιστούν όλα. Τότε απλά παίρνεις την καρδιά σου και τρέχεις.
(via waiting-for-peter-pan)
Θα αρχίσω να γίνομαι πιο κοινωνική. Θα βρίζω περισσότερους.
(via magissaa)
Antalya Araba Kiralama
I only see my goals, I don’t believe in failure, because I know the smallest voices can make it major.
Lukas Graham // 7 Years (via dryyoureyes-startbelieving)
indie/personal blog
They told me that if you repeat something over and over, that it will lose it’s meaning. So I stayed up a hundred nights, whispering your name until my voice was raw, hoping that tonight would be the night I’d stop loving you.
a.r.s (via assume)
Εγώ σου φώναζα “για ‘σένα θα πέθαινα” κι εσύ απαντούσες πως για 'σένα πέθανα.
Όταν μου λείπεις γράφω.. (via dream-big-do-bigger)