Μόνο μείνε εδώ για λίγο, μόνο λίγο
Θα φέρω τον κόσμο τούμπα για να σε δω
trying on a metaphor
we're not kids anymore.
h
DEAR READER
Alisa U Zemlji Chuda
RMH
Jules of Nature
d e v o n
Three Goblin Art

⁂
hello vonnie

祝日 / Permanent Vacation

if i look back, i am lost
YOU ARE THE REASON
No title available
Game of Thrones Daily
art blog(derogatory)
Monterey Bay Aquarium
cherry valley forever
TVSTRANGERTHINGS

seen from Malaysia

seen from Hong Kong SAR China
seen from United States
seen from Italy
seen from United States

seen from United Kingdom

seen from Singapore

seen from Indonesia

seen from Brazil
seen from Malaysia

seen from United States
seen from Türkiye

seen from Canada

seen from Malaysia

seen from Philippines
seen from Türkiye
seen from United States
seen from Germany
seen from Singapore

seen from Singapore
@apaisiodoxhh
Μόνο μείνε εδώ για λίγο, μόνο λίγο
Θα φέρω τον κόσμο τούμπα για να σε δω
Δεν είσαι λίγη ίσως είσαι παραπάνω απ' όσο μπορώ να διαχειριστώ
Γι' αυτό φοβάμαι δεν ξέρω τι να σε κάνω
Και όλο τρέχω από τον εαυτό μου να κρυφτώ
Αν με χωράει η αγκαλιά σου δίνω τη ψυχή μου και ακούω τις ανάγκες σου
Σε βλέπω από τα μάτια μου εγώ, όχι από των άλλων
Μπορώ να αγαπώ και τα λάθη σου
Είπα να μείνω να δώσω μα μου την έκανες
Πονάει η προδοσία όχι το κέρατο
Αγαπώ πολύ γι' αυτόν τον κόσμο
Γι' αυτό φοβάμαι τους γύρω να μην πληγώσω
Δεν αγαπώ καθόλου αυτόν τον κόσμο
Δεν θέλω να επεμβαίνεις στα όρια μου
Όσοι μ' αγαπάν σέβονται τη μοναξιά μου
Κανέναν δεν της θυμίζω γιατί προσπαθώ να γίνω όσα ποτέ της δεν είχε
Χωρίς κάποιους είμαστε άδειοι! Μαζί μ' αυτούς φτιάξαμε κάτι που μας κάνει να είμαστε κάποιοι στις ζωές εκείνων που μας έχουν όσο τους έχουμε ανάγκη.
Θα σε θυμηθούν μόλις νιώσουν ότι τους ξέχασες κι ας φύγαν πρώτοι εκείνοι όταν κοιτούσες τον καθρέφτη ενώ ήσουν εσύ που έσπαγες
Ο χρόνος είναι μπάσταρδος κυκλοθυμικός
άλλοτε δεν περνάει άλλοτε τρέχει σαν τρελός
@lost-ost
Ένα σκληρό χαμόγελο στο πρόσωπο του κόσμου.
Με κούρασε πολύ το πρόσωπο του κόσμου.
Η πιο σαγηνευτική καμπύλη εκείνη που όπως γελά σχηματίζεται πάνω στα δυο της χείλη
Ο χώρος στην ζωή μου ελάχιστος κι όσοι φύγαν απ' αυτή φύγαν μόνιμα.
Κλείσαν οι πόρτες κι οι πόρτες μου απ' έξω πια δεν έχουν πόμολα.
Ό,τι λες στην πένα το γράφει.
Σκέπτεσαι, θυμάσαι, νομίζεις, αγαπάς, υπαγορεύεις.
Μερικά τα αποσιωπάς.
Όχι πως είσαι υποκριτής αλλά
λιγάκι σα να ντρέπεσαι που είναι τόσο λίγα
και σα να κομματιάζεσαι τόσα πολλά που είναι.
-Κική Δημουλά
Για μας αυτό ποτέ δεν ήταν μόνο μουσική
Τις νύχτες που λυγίζαμε αυτή ήταν πάντα εκεί
Μας έδινε πνοή, μας έδινε φωνή
Μας έκανε να νιώθουμε λίγο πιο δυνατοί
Κοίτα που κόλλησες και απόψε ξερό μου κεφάλι
Ότι καλό και να σου πω γυρίζεις απ'την άλλη
Θα την βρούμε την άκρη, αν όχι λέω χαλάλι
Φορά πλατύ χαμόγελο και πετά το μπουκάλι
Όλα μοιάζουν δύσκολα και μάταια, λέω κουράστηκα
Θέλω να φωνάξω οτι χάθηκα
Μ'ακούς;
Ζούμε περίεργους αγχώδης καιρούς