[quotemadness]

The hours between 12am and 6am have a funny habit of making you feel like you’re either on top of the world, or under it.

Beau Taplin (via quotemadness)

[apologeticccc-blog]

THE PHILIPPINES A CENTURY HENCE

The Philippines a Century Hence does not only portray the Philippines as a mere country with its people. What was written wasn’t just in a piece of paper but it was a reality happening that has changed the Philippines and made its own history.  A part of this history were foreign countries who held the Philippines on its hands over a period of time.

The Philippines, during the colonization has drastically lost a number of inhabitants trying to save lives of her people. The peril grew bigger for her and for her people as each day passes. But the domination of different countries does not only meant weakness for the Philippines but it has created a new ray of hope to look upon by the Filipinos because it meant fighting for their motherland who had sheltered and the one who will never turn its back on them.

 Being held by the foreigners were the darkest days of the Philippines that gave it a chance to seek light and change and strive to be freed. After a long time of suffering, the battle finally came to an end and the Philippines regained its independence and stood even stronger than ever.

[apologeticccc-blog]

An Paglarga

“Sige na, sige na!”

         Amo ito it akon pirmi nababatian pagpukrat pala tak mga mata. Makusog ini nga ginguguliat hit parapan-dispatsar nga naghuhulat ha gawas han duso-duso. Ini na gihap nga boses it napukaw ha akon kada aga kun diri ako napupukaw hit akon Iroy.       Pagkikita ko hit sirak nga nasulod na ha akon hang-awan kay dayun ako nga nabuhat tikang haak higdaan.

“Tara na!”

         Mga pulong nga nasulod ha upat nga iskina hit amon payag. Tikang haak higdaan nadiretso ako ha may barel para magwisik-wisik hit tubig nga tumugnaw han pagbisita han gabi. Waray na ak iba nga ginhimo, diretso ha pagliwan para diri mabayaan han sarakyan. Sigurado man gud ako na diri la ako it nagdadagmit kay madali nga nauubos it purukanan.

“Malarga na!”

         Dungan haak pagsira han purtahan kay dayun nga ginupay ngan nagtikang pagpidal an drayber. Makusog ako nga kumuruo hin “Anay!,” waray lain nga kanunay ginpalingkod ak han akon mga igkasi purok. Karagtatawa ngan paglipay it mababatian tikang ha sarakyan. Ini na man gud an amon ginkahiraan tikang han katikangan basi mangadto han am sapit na purok.

[apologeticccc-blog]

Panahon na naman ng SONA,

State of the Nation Address ika nga.

Hango sa LIMANG salita:

State of the Nation Address, SONA.

Pero kung ako ang tatanungin,

Ang SONA ay hango lamang sa TATLONG salita:

SO, ANO NA?

 SO, ANO NA? Ang kalagayan ng aking inang bayan?

SONA.

 Katawa tawa man sa inyong pandinig, ngunit ang tatlong salitang 'to ay nagtataglay ng matinding pagka-inip.

 Pagka-inip.

Sa paulit ulit na pag bibigay tiwala natin sa mga maling pinuno.

Pagka-inip.

Sa paulit ulit na kanilang panloloko.

Pagka-inip.

Sa paulit ulit na pang-uuto.

Naiinip na rin ba kayo?

 Kaya ngayon sana'y baguhin na natin ang pananaw natin tungkol sa SONA,

At sabay sabay natin itanong sa kanila:

 SO, ANO NA?