[wattyalintilari]

Üzerimizde şefkatiyle bizi ısıtan güneş çekilip batmaya başladığında düşüncelerim de güneşin batışına karıştı. Cıvıl cıvıl öten kuşlar mırıldanmayı bırakıp sıcak yuvalarında yavrularıyla vakit geçirmeye başladı. Kıyıya vuran deniz kabukları tekrar denize karıştığında kumları süpüren dalgalar etrafın pisliğini temizledi.

araftakikelebek - Kayıp Ruhlar Zinciri

[araftakikelebek]

Gözlerini kapat ve içine Derin bir nefes çek sonra gözlerini aç, işte bu dünyada bazılarının yapamadığı şey ama sen yapabiliyorsun ve istesen Bundan da vazgeçebilirsin ama elinde olmadan sürekli yapıyorum sanıyorsun, herşey senin elinde nefes almak gibi verdiğin değeri hak etmeyen birini de unutmak gibi. Nefes alışında için acıyorsa eğer canını yakan şeyi hayatından çıkart, vazgeçilmeyecek tek şey senin kalbindir ve ondan vazgeçiyorsa birisi konuşmaya değecek bir konu bile yoktur..

Teşekkür ederim... ❤️

[araftakikelebek]

Senin için kullanmadığım tumblr'ı yükledim✨

Hoş geldin güzelim❤️

[araftakikelebek]

güney marlen - kokun var bu evde

Bu mükemmel şarkı önerisi için teşekkür ederim🤍✨

[araftakikelebek]

Bundan sonra bloğun yeni sığınağım. 💖

☁️💙

[araftakikelebek]

[araftakikelebek]

Bloğun ile aşk yaşıyorum☺️☺️

Teşekkürler <3❤️

[araftakikelebek]

Sen ve bloğun aşırı mükemmelsiniz😍♥️

❤️

[araftakikelebek]

"Kaçamıyorsak bu durumdan, biz de üstüne gideriz."

Burada yaşayacağımız ona korkunç şeyden habersiz, umutla gülümsüyorduk. Umarım bu gülümsememizi solduracak bir şey olmazdı. Bizim için her şey bitmiş sayılmazdı. Aksine, yeni başlıyordu.

Kayıp Ruhlar Zinciri

[araftakikelebek]

Çiçeğim, sen solarken bile güzelsin, güçlü görünmeye çalışmana gerek yok...

[araftakikelebek]

Bloğun seni yansıtıyor. Süper ötesi bir insansın. Umarım bunun farkındasındır. 🌼

Teşekkür ederim 🌼❤️

[araftakikelebek]

Mutluluğun tanımı neydi? Ya da asıl soru; mutluluğun tanımı var mıydı? Değişirdi. Küçük bir çocuğa sorsak cevabı oyun, şeker olabilirdi. Yalnız birisi yalnız olmamak diye cevaplarken, hasta birisi sağlık derdi.

Bu soruyu bana bir hafta önce sorsaydınız cevabım kesinlikle özgürlük olurdu. Benim hayalperest ruhum zaten özgürdü ama fiziki özgürlük olmadan hiçbir şey olmuyordu.

-Özgür Ruh

[araftakikelebek]

Neydi bu içimde ki ızdırap, aşk acısı mı? Ama hala nefes alıyordum. İçimdeki o kuş her ne kadar ölmüş olsa da ben hâlâ yaşıyordum. Yeni hayatımın ilk gününü kendi ellerimle mahvetmiştim. Ne düşünmüştün aptal Afra? Mutlu bir ilişkiye başlayacağını mı?

Aptal, aptal, aptal!

-Özgür Ruh

[araftakikelebek]

Masallarla büyütülmüş çocuk bedenler, hayatın gerçekleriyle yüzleşmiş genç ruhlar, hayallerle avutulmuş kalpler, uykuyla susturulmuş acılar, bugünden haberi olmayan dünler, yarını beklemekten sıkılan acımasız gelecek.

Bir yanardağ gibi patladı duygularım. Vurdum, kırdım, dağıttım, yığıldım. Ruhum ağaçtan ayrılan sararmış yaprak gibi soğuk zemine düştü. Üstüne basıldı; karlar yağdı, toprakla kapandı, parçaları tekrar gün yüzüne çıktı. Rüzgarla savruldum, kocaman denizlerde boğuldum.

Boğulduğum yer denizler miydi yoksa gözyaşlarım mı? Beni savuran rüzgar mıydı yoksa gerçekleştiremediğim hayallerim mi? Beni toprağa karıştıran üstüme yağan beyaz kar mıydı yoksa bedenime geçirilen kefen mi? Beni bedenimden ayıran sarsılan ağaç mıydı yoksa ben mi? En önemlisi, beni öldüren ben miydim yoksa hayallerim mi?

Düşünceler beynimi kemiriyordu. Ölü bir bedende bu kadar düşünce olması normal miydi? Kendimi yıllardır uyuyormuş gibi hissediyordum.

Sabahın kokusunu ve soğuğunu duyabiliyordum. Arkamda büyük bir ormanı andıracak kadar çok yaprak hışırdıyordu. Kuşlar yeni uyanmış bir o tarafa bir bu tarafa uçuyordu. Bazılarının dibime gelerek beni kokladıklarını hissediyordum. Ölüm diye düşündüm. Kuşlar ölümümü kokluyordu.

Tüm bunları hissederken gözlerim hala kapalıydı. Onları açmaya cesaret edemiyordum.

-Kayıp Ruhlar Zinciri

[araftakikelebek]

Doğdum, büyüdüm, yetiştim, yaşadım; öğrendim. Her acının üstüne önceki hayatım daha iyiydi dedim, geleceğimin daha iyi olacağını umarken. Bu hayat için yaptığım planlarım hayata uymadı. Her düştüğümde elimde bir avuç toprakla tekrar kalktım fakat sonunda o toprakların altında kaldığımı fark edemedim. Yalnızca yaşadım. Ne zaman öleceğimi bilmeden yaşamaya devam ettim. Ama aslında yaşadığımı sanarken çok kez öldüğümü biliyordum.

-Kayıp Ruhlar Zinciri

[araftakikelebek]

Harika bir enerjin olduğunu hissediyorum bu yüzden sana teşekkür ederim

Çok teşekkür ederim 💕

[araftakikelebek]

Küçükken tarlaya gittiğimizde, biçilmiş ekinlerin arasında yürürken, ayaklarımın altında ezilen ekin köklerinin çıkardığı sesi severdim. Az ileride duran at arabasının yanında, önüne koyulmuş karpuz kabuğunu yiyen atın yemek yerken çıkardığı sesi severdim. Dedem ağaçtan meyve topladıktan sonra inerken, yorularak çektiği 'Of!' sesini severdim. Tepemde öten kuşların o eşsiz melodisini, rüzgarın ağaçlara dans ettiren uğultusunu severdim. Küçük bir yer sofrası yapılan o piknik alanını, babaannemin ekmeği bölüp bana uzatmasını severdim. Güneşten kavrulan saçlarımı, tarlada oynamaktan kirlenen kıyafetlerimi severdim. Güneşte oynadığım için bana kızan annemin azarını, babamın gülümseyerek beni izleyen yüzünü severdim. Tüm yükünü omuzlarından aşağı sarkıtmış; düşünmeden, yorulmadan, ağlamadan, yalnızca gülümseyerek ortada koşuşturan o küçük çocuğun oyunlarını severdim. Şimdi fark ettim de; ben bu hayatta en çok çocuk olmayı sevdim.

-Kayıp Ruhlar Zinciri