[artvango]

kendime şaşıyorum; kendimden memnunum ve kendimden düş kırıklığına uğradım. dertliyim, yitiğim ve coşkuluyum. bunların tümüyüm. bunların toplamının ne olduğunu da bilmiyorum. mutlak bir değeri ya da değersizliği saptama niteliğim yok. kendimle ve yaşamımla ilgili bir yargım da. tümüyle emin olduğum hiçbir şey yok. tümüyle güvendiğim biri de gerçekten yok. tek bildiğim, doğduğum ve var olduğum. bana sürüklendim gibi geliyor. bilmediğim bir şeyin temelinin üzerinde varlığımı sürdürüyorum ama tüm bu belirsizliklere karşın, tüm varoluşun sağlam bir temele dayandığını ve onun bende de sürdüğünü hissedebiliyorum.

[artvango]

“Ruhunu tanıdığımda, gözlerini boyayacağım.”

– Amedeo Modigliani

[artvango]

🎨 “Acı içinde resim yapan bir adamdan bu kadar neşe nasıl taşar?”

Pierre-Auguste Renoir, sanat tarihinin en neşeli tablolarından bazılarını yarattı: Dans eden figürler, ışıkla yıkanmış teraslar, gülümseyen yüzler… Ama bu resimleri yapan adam, hayatının son yıllarında ellerini neredeyse hiç kullanamıyordu.

[artvango]

Dünya, kendi yaşanmamış hayatlarından dolayı acı çeken insanlarla doludur. Dünya onlara karşı acımasız olduğu için değil, kendi potansiyellerine ihanet ettikleri için acımasız, eleştirel ya da katı yürekli olurlar. Sanat üretmeyen sanatçı, üretenle alay eder. Aşkı göze alamayan insan, âşık olanla dalga geçer. Kendini bir düşünceye adamayan kişi, inancı küçümser. Ama yine de hepsi içten içe acı çeker. Çünkü bilirler: Alay ettikleri hayat, aslında yaşamaları gereken hayattır.”

[artvango]

[artvango]

Jenő Gyárfás “Cenaze”

Jenő Gyárfás'ın anıtsal başyapıtı, János Arany'nin "Ordeal of ther Bier" adlı baladı için bir illüstrasyondur. Akrabalar ve yakınları, Benő Bárczi'nin yerde yatan cesedinin yanından sessizce geçerler, çünkü eski bir inanışa göre, katili yakınlarda olan bir ceset kanamaya başlayacaktır. Ölen Benő'nün eşi Abigél Kund tabuta yaklaştığında, orada bulunanları şaşırtacak şekilde kan akmaya başlar. Kız aslında damadını öldürmemiştir. Suçluluk duygusuyla kıvranan kadın herkesin içinde derin bir çöküş yaşayarak, çıldırmış bir halde odadan dışarı fırlar.

[artvango]

ait olduğu yeri bulamamıştı çünkü. kendini bulduğu her yere uyum sağlamış, işte ve eğlencede iyi olması sebebiyle, hakları için savaşma ve karşısındakinde saygı uyandırma isteği ve yeteneği sayesinde her zaman ve her yerde sevilen biri olmuştu. ama hiçbir yere kök salamamıştı. etraftakileri memnun edecek kadar uyum sağlamış ama kendisi tatmin olamamıştı. her zaman bir huzursuzluk hissiyle altüst olmuş, daima ötelerden gelen bir çağrıyı duymuş, kitapları, sanatı ve aşkı bulduğu ana kadar hep dolaşmış ve aramıştı.

[artvango]

sana bir ayna lazım.

[artvango]

[artvango]

Bir insanın bir başkasına ne ifade edebileceğinin sınırları dardır: Sonunda herkes yine yalnız kalır; ve burada kimin yalnız olduğu duruma göre değişir: Goethe'nin söylediği gibi “herkesin her konuda sonunda kendi başına kalacağı gerçeği geçerlidir.”

Ya da Oliver Goldsmith'in söylediği gibi :

“Mutluluk sadece kendimize teslim olduğumuz, kendimizi oluşturduğumuz ya da bulduğumuz yerdedir.”

[artvango]

Monet’s Garden

[artvango]

mutlu hayat yoktur, mutlu anlar vardır…

[artvango]

ne güneşi görebilir göz, güneş gibi olmadıkça; ne de güzeli görecektir ruh, güzel olmadıkça. “

[artvango]

[artvango]

“decipimur specie recti”

iyi görünüşe aldanırız.

[artvango]

Bir toplantıda Eflatun’a sorarlar: “İnsanlarda gözlemlediğiniz ve sizi en çok şaşırtan davranışlar nelerdir?” Eflatun cevabını şöyle sıralar: “Çocukluktan sıkılırlar ve büyümek için acele ederler, sonra çocukluklarını özlerler. Para kazanmak için sağlıklarını yitirirler, ardından sağlıklarını geri almak için para öderler. Yarından endişe ederken bugünü unuturlar, dolayısıyla ne bugünü ne de yarını yaşarlar. Böylece hiç ölmeyecek gibi yaşarlar, ancak hiç yaşamamış gibi ölürler.”

[artvango]