قرارداد هوشمند اصطلاحی است که برای توصیف کد رایانه ای استفاده می شود که به طور خودکار تمام یا بخش هایی از یک توافق نامه را اجرا می کند و در یک پلت فرم مبتنی بر بلاک چین ذخیره می شود. همانطور که در ادامه توضیح داده شد، کد می تواند تنها مظهر توافق بین طرفین باشد یا ممکن است مکمل یک قرارداد سنتی مبتنی بر متن باشد و مقررات خاصی را اجرا کند، مانند انتقال وجوه از طرف A به طرف B. خود کد در سراسر جهان تکرار می شود. چندین گره از یک بلاک چین و بنابراین، از امنیت، ماندگاری و تغییر ناپذیری که یک بلاک چین ارائه می دهد سود می برد. این تکرار همچنین به این معنی است که با اضافه شدن هر بلوک جدید به بلاک چین، کد در واقع اجرا می شود. اگر طرفین با شروع یک تراکنش نشان داده باشند که پارامترهای خاصی برآورده شده است، کد مرحله ایجاد شده توسط آن پارامترها را اجرا می کند. اگر چنین تراکنشی آغاز نشده باشد، کد هیچ اقدامی انجام نخواهد داد. بیشتر قرارداد هوشمند به یکی از زبانهای برنامهنویسی که مستقیماً برای چنین برنامههای رایانهای مانند Solidity مناسب است، نوشته میشوند.