yine de gülümse âsuman. hayat çok zor olsa da, içinden çıkılamayacak bir haldeymişsin gibi hissetsen de. bazen çok yorulsan çok ağlasan çok bunalsanda. düşünsen düşünsen düşünsen geceden sabaha, sabahtan akşama kadar düşünsen, düşünmekten boğulacakmış gibi olsan ve zihnini hiç susturamıyormuşsun gibi olsa da. gülümse âsuman. günün sonunda günün başında, her şeye rağmen herkese rağmen. sen, hep gülümse âsuman. anca öyle dağılır karanlıklar, öyle gelir aydınlıklar sana. dudakların yukarı kıvrılınca daha yaşanılabilir bir yer oluverir dünya. ve sen gülümsedikçe, bir gün gülümser o da belki sana.










