Kaptan

  "sobalı ev gibi kalbim.."  

[ataysizolric]

Sanki eksik bir şeyler var ya da benden eksiliyor bir şeyler sevgim değil asla değil eksilen şey sevgim sadece temiz bi sayfa asla olamıyorum ya bi yanım karalanmış ya burusturulmus ya da yırtık, yırtılmış aynı hayallerim gibi.. olsun yine yeni hayaller kurarım ben de yine yıksınlar diye yine paramparça etsinler diye yine yalancık mutlucuklar yaşarım yeniden doğarım yeniden öldürsünler diye nolursa olsun ama hep severim seni cünkü sen cok sevilesisin cok sevmeliksin benim seni sevmem lazım :) o kadar

[ataysizolric]

:)

[ataysizolric]

🚶🏻‍♂️😂

[ataysizolric]

[ataysizolric]

yalnız ne çirkiniz, birlikte ne güzeliz... 

[belkibirdenizkenarinda]

Bir ihtimalken bile ne kadar güzelsin..

[ataysizolric]

SERSERİ

Serseri bir kuş kanat çırpar şimdi Bilmediğimiz mevsimlere mi sonsuzluğa mı? Ardında baharın bütün renkleri Ardında bulutlar Ardında güneş ve ay Umurunda mı? Boynunda görünmez tasmasıyla uçuyor apansız Havlayan bulutların arasından ısıran yağmura gülüyor sade Özgürüm diyor içinden inanarak yaşadığına Özgürüm! Ah bu kuşların hepsi aşık..

[ataysizolric]

aşk mı bu sağ yanımın zıttını kipırdatan şey? bu kırık çağda bütün çatlakları aşkla şiirle kapatmak gerektiğine inandım bir de seni sevmeyeceksem ne gereği vardı mürekkebin kağıt üstündeki dansına? aslında birlikte ne de güzel susardık! saçlarını çam ağaçları tarasın bir cevap ver ey İstanbul'dan güzel kız çok mu öldürdüm ölümümü çok mu susturdum susmalarımı? havlayan bulutların arasından ısıran yağmura inat sevdim ben seni benligimle değil bütün senliğimle sevdim hala da aynı iklimdeyim zaman sana kaç var bilmiyorum.. aklımda kalan son şey belki de tek şey her şeyi unutturuyorsun bana daha güzel daha özel tarifi var mı aşkın? özür dilerim tatlı telaşım, yine bitmeyecek bir şiir yazdım... yine utandım edebiyatımdan ama hangi kelimeye sarılsam aşk ne yana dokunsam umut bir tekerleğin üzerinde yuvarlanmadan gitme cabası benimkisi hepsi bu ya da kime diyorsam, hepsi bumm...

[kitaplarvekedilerr-deactivated2]

[bencedehakliyim]

[benihepsevsen-deactivated202106]

[boy-so-pale]

[ataysizolric]

beni buraya kilitleyin

[nprfreshair]

[musicare]

[ataysizolric]

Akülü Araba

Aslında çok geç farketmedim, hatta en başından beri biliyordum. Sadece bir takım şeyler eksikti. Ya da öyle hissetmiştim. Gün içerisinde peşinden koşturduğumuz koşturmak zorunda bırakıldığımız bunu yapmaya zorunlu hissettiğimiz ne varsa sanki hepsi hiçti. Koca bir hiç. İşlem çarpma işlemiydi ve en başa sıfır konulmuştu sadece biz bunu göremiyorduk! Ve yanına onca sayı koyduktan sonra sonucun sıfıra olan eşitliğinin verdiği mutsuzluk dondurmasını yere düşüren çocuğunkiyle aynıydı. Çözüm aslında çok basitti. Mutlu olmak aslında çok basitti. Sadece biz matematiğimizin bu işlemlere yetmeyeceğini düşünüyorduk. Oysa mesele matematik fizik kimya değildi. Mesele bazı canlıların oksijensiz solunum yapabildikleri ya da F in m.a ya olan eşitliği de degildi. Hem de hiç değil. Mesele sadece onların bize verdiği işlemi yapmak zorunda olmadığımızı gösterme cesaretiydi. Kendi işlemimizi yapmalıydık o kadar. Kendimiz olmalıydık… Ya, mesela bir düşünün hangi fizik kuralı bir çocuğun gülümsemesinden daha güzel daha mühim olabilirdi ki? Olmasındı da… Mesela neden hiçbir okulda bir çocuğun nasıl mutlu edilebileceği öğretilmiyordu? Ya da bir dosta nasıl sahip çıkılınabileceği… Ya da hepsini geçiyorum. Yalan yanlış şeyler ögretilmesin bari… Yalan yanlış şeyler ögrenmeyelim. Kalbin ana görevi vücuda kan pompalamaktır denmesin mesela. Ben söyliyim kalbin ana görevi kırılmamaktır! Göz görmeye yarar, yalan! Göz ne kadar gerçek varsa onları görmemeye yarar. Göz kendimizi kandırmaktaki en güçlü silahımızdır. Ve akıl özgür irademizin en büyük kanıtı. Bu da yalan! Hem de en büyüğünden… Tam aksine akıl en büyük hapsimiz! Ve bizim bu hapishaneden çıkmaya hiç mi hiç niyetimiz yok. Madem konuşmaya başladım ve madem çok da açılmışım, öyleyse size en büyük korkunuzu da söyliyim. ‘Başkaları ne der?’. Boş verin başkalarının bizden istediklerini boş verin başkaları ne der diye düşünmeyi. Hayat sizin hayatınız demeyeceğim. Çünkü hayat sizin hayatınız falan değil. Onu geçelim. Ama ne olursa olsun kendiniz olmaktan vazgeçmeyin diyebilirim. Uzun zamandır kendinden başkası olmuş biri olarak diyorum. Çünkü öyle bir an geliyor ki kendinizi unutuyorsunuz ve şu an olduğunuz siz de yabancı geliyorsunuz size. Sonrası zaten hep bir sıradanlık… Akülü arabası olmayan çocuğun çaresizliği oturuyor yüreğinize. Ve siz o akülü arabaya bir daha asla binemiyorsunuz… Ben binemedim siz binin diye söylüyorum. Bütün geç kalmışlar gibi. Ben demişken sahi kimim ben?

[ataysizolric]

UZAK YAKIN?

Eğer hiçbir zaman ulaşamayacağınız bir yere yaklaşıyorsanız daha da uzaklaşmış hissedersiniz. Orası size daha da uzak gelir. Kendine bile yabancı gelen insana neresi yakın gelebilir ki zaten? O sebepten umursamıyorum artık mesafeleri. Yakın uzak gibi kelimeler bana bir anlam ifade etmiyor. İnsanlar gitsinler ben gideyim, insanlar gelmesinler ben gelmeyeyim umrumda değil. Umrumda olan ne biliyor musunuz, bazı şeylerden rahatsızım. Ve böyle zamanlarda zaman ilacı olmuyor sıkıntıların. Beklemek her şeyi daha da berbat ediyor. Nasıl bu kadar başarısız olabildiğimi merak ediyorum. Balık tutan bir çocuk görüyorum sonra. Küçücük bir çocuk. Benim henüz olta alıcak cesaretim bile yok üstelik. Küçük çocuk dediysem ben daha da küçülüyorum karşısında. Bir şeyler başarmayalı ne çok zaman olmuş…