[labella-instagram]

[bhloomest]

[pinkdustsparkles]

[robert-hadley]

Louise Bourgeois New York apartment / studio. Photo - François Halard

[rafaelaggio]

[beforedawwn]

Σε σκέφτομαι συνέχεια, σκηνικά παίζουν σε replay στο μυαλό μου. Μόλις γυρίσαμε από έξω, ξαπλώσαμε και συζητούσαμε τι τρελή βραδιά ήταν και αυτή. Ένιωθα τόση ζεστασιά δίπλα σου... Έβρισκα την ασφάλεια στην αγκαλιά σου κάθε φορα.. αλλά εκείνη την νύχτα λίγο παραπάνω. Η καρδιά μου χτυπούσε γρήγορα.. σκεφτόμουν πόσο όμορφη στιγμή είναι αυτή. "Ζησε την " είπα από μέσα μου ξέροντας ότι κάποια στιγμή θα τελειώσει. Άρχισες να με χαϊδεύεις.. τα δάχτυλα σου απαλά ανακάλυπταν όλο και περισσότερο το σώμα μου... Δεν μπορούσα να σταματήσω να χαμογελάω... Ένιωθα υπέροχα. Υπέροχα μαζί σου.

[kafes-sthn-zaxarh]

[antiidiot]

{Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά

Εμένα οι φίλες μου είναι σύρματα τεντωμένα

Κάνουν ό,τι λάχει

Όλο ταξιδεύουν οι φίλοι μου

γιατί δεν τους αφήσατε σπιθαμή για σπιθαμή...}

-Κ.Γώγου

[antiidiot]

Quarantine mornings

[ashy-blog]

Ένα χέρι να μου χαϊδεύει τα μαλλιά.

Ένα σώμα αγκαλιασμένο με το δικό μου.

Και μια ανάσα να μου ψιθυρίζει πως η καρδιά είναι στη θέση της, κοντά στο άλλο της μισό.

Και αυτό για εμένα,είναι το ιδανικότερο βράδυ.

[tilldeathdousart]

[uptional]

[napehab]

Happiness

[existence-is-illusory]

“Ένα τέλειο λάθος, μια καινούρια αρχή..”

[ehais]

[darkdreamsvuniverse]

Βρε χαζούλη.

[fotobilog]

[atermones-skepseis]

Στέκεται μπροστά του ολόγυμνη.

Η καρδιά της κοντεύει να σπάσει.

Εκείνον δεν τον νοιάζει.

Δεν την έγδυσε εκείνος ούτως ή άλλως.

Εκείνη επέλεξε να βγάλει ένα ένα από πάνω της όσα την προστάτευαν.

Στέκεται μπροστά του και φοβάται πως αν ανοίξει ξανά τα χείλη της, το μόνο που θα βγει θα είναι ένας ηχηρός λυγμός, ένας χείμαρρος.

Αυτός δεν φοβάται με το ποσό εύθραυστη μοιάζει.

Ξέρει πως ό,τι κι αν έγινε δεν θα αλλάξει κάτι για εκείνον.

Δικό της το λάθος.

Στέκεται ολόγυμνη μπροστά του,

αλλά ταυτόχρονα ντυμένη από πάνω ως κάτω.

Η καρδιά της μόνο έχει γδυθεί

και εχει ξαπλώσει στα πόδια του, ενώ εκείνος δεν σκεφτεται καθόλου την επόμενη του κίνηση.

Φορά τα πιο σκληρά, τραχιά του παπούτσια και κάνει πως δεν κατάλαβε πως κάτι είναι από κάτω τους καθώς ποδοπατάει ό,τι εχιε μείνει από ελπίδα και αντοχή.