autoxoirostasio @autoxoiras - Tumblr Blog

Κατά παντός υπευθύνου

Σε κάθε θεότητα αναζήτησα παρηγοριά

-σε κάθε θεότητα-

Πώς τώρα να ζήσω ξέροντας ότι δεν θα μάθω αν υπάρχεις ή όχι;

Πού, τώρα, να βάλω την παρηγοριά μου;

-θα σου 'λεγα τίποτα-

Εσάς τους πιστούς δεν σας καταλαβαίνω φυσικά αλλά καμιά φορά στις πιο δύσκολες ώρες που δεν μπορώ να προσευχηθώ σας ζηλεύω και λίγο.

#poetry #ποίημα #ποίηση #poem

Καλοκαίρι

Προχωράω βαθιά στην σμαραγδένια, ολοκάθαρη θάλασσα του εαυτού μου

κι ο κόσμος ησυχάζει

#poetry #ποίηση #ποίημα #poem #θαλασσα #καλοκαίρι

Στη Θεσσαλονίκη

Στη Θεσσαλονίκη ένα φεγγάρι επιπλέει στη θάλασσα

επιπλέει ανέμελο όπως μικροί ανοίγαμε τα χέρια και τα πόδια με την κοιλιά -και το στόμα- στον ήλιο κι οι γλάροι πετούσαν από πάνω μας κρώζοντας διψασμένοι για ζωή

εκείνη την ώρα της ύστατης παιδικότητας που με μόνα εργαλεία τα χνώτα μου και το δάχτυλο ζωγράφιζα την αγάπη στα παράθυρα του είναι σου

και καθώς γινόμασταν επιτέλους κάτι άλλο πέρα από ναυαγοί -εξερευνητές καπετάνιοι-

ένας κρυμμένος θησαυρός χαμένος για καιρό μέσα μου βρήκε επιτέλους τη θέση του.

#poem #poems #poetry #poet #thessaloniki #ποίηση #ποίημα #ποιητής

Ύπαρξη

ή δρόμος από το άγνωστο προς το άγνωστο

Μέσα σ΄ αυτή την αδιαπραγμάτευτη μοναξιά με λίγη τύχη και με λίγη αστερόσκονη από τα μέσα μας ίσως και ν’ αγαπήσουμε ίσως ν’ αγαπηθούμε. Μακάρι.

#poetry #poem #poems #existential #ποίηση #ποίημα

Διάφανες πορτες

Έρχομαι

Δύο ξέχειλα χέρια σέρνονται σε ύπνο ελαφρύ

στο πάτωμα, στη σκόνη ακουμπάνε

Από έναν κήπο γεμάτο τριφύλλια

κάθεται μέσα μου μια μυρωδιά

μια στάχτη από καμένα χόρτα

κι από ακατάλληλα προσανάμματα του χειμώνα

Έρχομαι

Σαν κάμπια

Σαν αρουραίος τρυπώνω

στης μαύρης θλίψης την ουρά που κυνηγάει

Αυτή είναι η μικρότερη οδύνη

για πλοία που δεν ξεκίνησαν

από ένα σαφές λιμάνι

Έρχομαι

Μαζί μ' αλμύρας θάλασσα των ξαναγεννημένων

εκεί που δάχτυλα βαριά ακούμπησαν στο τζάμι

που σκόνη μαύρη άφησαν απομεινάρι ύπνου

και μ' έκπληξη ξυπνήσανε στον ήχο του σφυριού μου.

10/09/2021, Αμμουλιανή

#ποιητική #ποιηση #ποίηση #ποίημα #poetry

«B+K»Χαραγμένο με κλειδί σε κέδρινο παγκάκιστην βυθισμένη πόλη του Παλέρμο. Αλεξέυ Η μικρή πορτοκαλί μπάλα με τις ξεθωριασμένες μαύρες γραμμές, δεν μπήκε στο καλάθι της μπασκέτας ούτε μία φορά. Ο Α…

https://www.youtube.com/watch?v=GaG4liX7Zmc και μια ζωγραφιά με μια σκηνή από το διήγημα!

#επιστημονική φαντασία #δυστοπία #scifi #scifi story #SCIFIWORLD #youtube #painting #dystopia

«Είχαμε ξεχάσει την γεύση του πόνου.Τυλιγμένοι στο σιδηρό μας περίβλημα, αποκρούσαμε κάθε παρεμβατική συμπεριφορά της ζωής να τρυπώσει μέσα.Κι έτσι τρύπωσε ο θάνατος.»Σύνθημα γραμμένο με σπρέυ σε τ…

Ένας καινούριος δυστοπικός, post-apocalyptic κόσμος, που έπλασα, κατά την διάρκεια της πρώτης καραντίνας. Δεύτερο διήγημα έρχεται σύντομα στο wordpress. Όπως και μια ζωγραφιά που τον αφορά, στο κανάλι μου για την ακουαρέλα στο YouTube!

#επιστημονική φαντασία #scifi #scifiworld #δυστοπία #dystopia #διήγημα #story #scifi story

κιντζούκι

κάποιες φορές νιώθω ολόκληρη κάποιες άλλες είμαι θρύψαλα κομμάτια σπασμένα στο πάτωμα σκόνη που την παίρνει ο άνεμος ταξίδι

ύστερα, ανακατεύω λίγο χρυσό με ελπίδα και ένα ηρεμιστικό σε ένα φλιτζανάκι καφέ με κίτρινα λουλούδια κολλάω ότι απέμεινε.

δεν είναι όπως πρώτα αλλά γίνεται πάλι λειτουργικό.

θα χαθώ για πάντα όταν όλα τα κομμάτια μου γίνουν σκόνη ταξίδι στον άνεμο από την τόση εντροπία. ξεδιάντροπη εντροπία.

κι ο λίγος χρυσός που με κρατούσε δεμένη ας γίνει ό,τι θέλει.

ας γίνει ρολόι, να μετράει άλλων ώρες και λεπτά ας γίνει καδένα, να στολίζει λαιμούς ή να πνίγει ας γίνει βέρες, στα δάχτυλα νιόπαντρων νέων που περιμένουν παιδί ας γίνει ασφάλεια στο ενεχυροδανειστήριο, ντροπιαστική υποθήκη

αλλά κατά τη γνώμη μου ας γίνει καλύτερα συνδετικό υλικό να ζει επαρκώς την αξία του αυτό το σπουδαίο μέταλλο.

#ποίηση #ποίημα #poetry #poet

στάλα

βαριά, πηχτή αφοπλίζει μια νύχτα αφυπνίζει μια ήττα Δεν είναι αχόρταγη η καρδιά μου Είναι απλά φθηνή εκδίδεται με το πρώτο φίλημα θρέφεται με τα ψίχουλα.

Εδώ, της είπανε ταιριάζεις Εδώ, της είπανε κουρνιάζεις περίσσεψα. Έκατσα στρογγυλά σ’ ένα τραπέζι και μάζευα ψίχουλα για την καρδιά μου και τότε παρατήρησα μια στάλα πηχτή και κόκκινη να βγαίνει απ’ την πληγή μου. άλλη μια νύχτα έχασα άλλη μια ήττα βρήκα

https://www.instagram.com/p/CH_ehLmnQuI/?utm_source=ig_web_copy_link

όχι αγάπη

αυτό είναι η μοναξιά.