zeyn. @avelkoi - Tumblr Blog

Posts

oraya gitmek belki de gerçekten içinden gelmediği için, oraya gitmiyorsun. belki de hala oradaki başıboş köpeklere olan korkundan. ya da ne bileyim, karanlıktan, o korkunç sessizlikten. bildiğim tek şey, eminim ki baban onu ziyaret edemediğinde bile, seni çok, eksiksiz seviyor. seninle gurur duyuyor. bazı ziyaretler vakitlice olur. belki şimdi değil, vakti gelincedir. duymayı sevmiyorsun biliyorum ama başın sağolsun. iyi ki varsın zeyn. 🫂

🫂 kalbime sarıldığını hissettim, iyi ki varsın.

eğer baban hayatta olsaydı sen bugünkü senden başka biri olur muydun?

:) üzücü soru, cevap: evet.

babamın ölüm yıldönümü. haziran'ın üçü. biri kalbimi avuçlarının içinde sıktıkça sıkıyor gibi bir şey, gecenin dört buçuğundan beri mezarlığa gitme konusunda kendimle tartıştım ve uzlaşamadım. dokuz yıl oldu ama ben hala onu toprak olarak görmek istemiyorum, onun adının bir mezar taşında yazmasından hiç ama hiç hoşlanmıyorum.

tanrım, biliyorsun, babam ölmeden önce sana inanıyordum.

ben de içime çekileceğim. içime, dışıma her yanıma kapanacağım.

belki siktiğimin karması tam da böyle bir şeydir.

şu an sadece sylvia plath'e sarılmak ve beni anlıyor musun? diye sormak istiyorum, çünkü ben seni çok iyi anlıyorum sivy.

beni kendimden başka kimseye öfkelenirken göremiyorum. canımı çok yakıyorum üstelik kimsenin canını kasten yakmışlığım yok. karmaşanın ortasında nezaketimi koruyorum. kaygımı sahipleniyorum. acısını çektiğim şey, bana aittir. bu cümle beynimde kira vermeden yaşıyor.

yorgun hissediyorum. şimdi ne yapacağım? kafamdaki potansiyel birlikteliğin gerçekleşmemiş olmasının yasını mı tutacağım?

bazı telefon konuşmalarında 'anlıyorum.' demek değil bağırabilmek isterdim, kendimden başka birine öfke duyabilmek bunu ona duyurabilmek isterdim.

zil çaldı, kurye geldi, kapıyı açmadım, paketi kapının önüne bıraktı.

içinden bir pijama takımı çıkacak.

paketin üstüne bir not yazacağım, "bana verilen sözler tutulmadı."

yaşıyorum. hepsi bu.

sen biraz matematikten anlarsın ama duygular çok bilinmeyenli bir denklem değil. tekil değil. tek renk değil. sonucu bulunca 'aferin' alacağın bir soru değil. duygular karmaşıktır ve iç içe geçebilirler, bazen öyle yoğunlardır ki içinde hiç yok sanırsın. bazen bedenini bazen tüm odanı kaplayabilirler, hacmi ve kütlesi yoktur. etki alanı belirsiz. sapma olasılığı belirsiz. raporlanamaz. hesaplanamaz. sadece yaşarsın. bu.

kendime çok kızdım, çok öfkelendim, ama sonra birdenbire ne kadar acımasız olduğumu fark ettim, hiçkimseye karşı bu kadar acımasız değilim, hiçkimseye bu kadar düşmanca davranmıyorum,

böylece buna üzüldüm.

sonra benim yaşamımın bir anlamı olduğunu kendime söylemek istedim, küçücük bir yıldız tanesiymişiz, ama ben olmakta sorun yok.

ben olmakta sorun yok.

ben olmak sandığım kadar kötü bir şey değil.

ben sadece nefes alıyorum,

ben ilk kez yaşıyorum,

yaşamın kullanma kılavuzu yok.

ben hastayım. ve bu sorun değil.

ben sevebiliyorum, iyi bir kalbim var.

benim kendimden başka kimseye sadakat borcum yok.

ben kendimin arkadaşı olmak istiyorum,

benden geriye bir şey kalacak, buradaki günlüğüm kalacak, karmaşam kalacak, insanlığım kalacak, insan olmayı deneyimlemiş olmanın yanında paket olan her şeye karşı verdiklerim ve,

aldıklarım kalacak.

benden geriye çok sevmek kalacak. terk edilmekten korkan çocuk yan kalacak. biri hatta ona öyle büyük bir şefkat duyacak ki, kendi çocuk yanının yanına alacak.

benden geriye aşk kalacak. çok aşk ama. aşka aşıklık kalacak.

benden geriye güzel kafalar, aptallık biraları, ince sigaralar, düz çizgide yürüyememek kalacak.

benden geriye bağımlılıktan iyileşme toplantıları, üç yılı aşkındır kullanmamak, düz yolda yine de yürüyememek kalacak.

benden geriye bir şey kalacak. yaşamışlığım, yaşanmışlığım, dokunmuşluğum, dokunulmuşluğum kalacak.

birileri beni çok sevecek ve birileri nefret edecek, birileri benden geriye kalanıma dönüp bakmayacak bile, birileri yokluğumla kavga edecek, birileri bir köşede beni özleyecek.

ben bugün buna inanmak istiyorum, benim yaşamımın bir anlamı var.

ben bugün buna inanmak istiyorum, benim de varlığımın bir anlamı var.

o birine bir süre isim vermeyeceğiz, o gerçekten bana alan açtığında bir ismi olacak. boş ve anlamsızsa eğer, bir ismi olmayacak. böylece onu benim gerçeğim kılmayacağım. küçük oyunlarımı oynuyorum. bir el de ben almak istiyorum. doktorum yatıştırıcıyı azaltarak bırakmamız gereken ayların gelmek üzere olduğunu söylediğinde çok büyük bir endişe hissettim. çünkü o yatıştırıcılar, acil durum çantamdaki en işe yarar şeylerdi. dışsal bağımlılıklardan kopup, içimde bana iyi gelebilecek araç ve gereçler, kaynaklar, içsel kaynaklar, üretmeliyim. veya olanı fark etmeliyim veya ölene can vermeliyim.

benim içine birine 'hayır' demek pembe kırlent gibidir.

tonu yumuşaktır ve yumuşak hissettirir.

benim için birine 'evet' demek lunapark trenine binmek gibidir.

o hiç soru sormamıştır bile, ben çoktan evet'lemişimdir.

kendim olarak yaşamanın bir anlamı var, yaşamımın bir anlamı var.

eksik, bozuk, kusurlu olmamın beni bana ait kılan bir yanı var.

durduk yere bazı kelimeleri sayıklarım. bugün sürekli, 'neden, neden, neden?' derken buldum kendimi, neyi sorduğumu bile bilmiyorum. bilinçaltı sisteminin çok karmaşık olduğuna inanıyorum. bir şeyin cevabını merak ediyorum ama soruyu bilmiyorum. daha da kötüsü olabilirdi, yanlış soruyu sorabilirdim. bir keresinde şey yazmıştım, 'yanlış sorular doğru cevapları öldürür.'

olaylar,

bugün aşık değilim, aşk gibi değil, ama birinden çok hoşlandığımı fark ettim. bu his bende şöyle zamanlarda ortaya çıkar, kedim ilk eve geldiğinde ona karşı mesafeliydim, hastaydı ve ameliyat oldu, onu sonsuzluk kadar sevdiğimi fark ettim. biri kendisine dair, bir acı yaşıyor. onun yanında olmak istediğimi fark ediyorum, böylece bunun hoşlantı olduğunu anlıyorum. benim sevgim bakım vermekle yan yana duruyor.

lisede, yaklaşık olarak yirmi yıl önce arkadaşım bana 'sevgin de nefretin de adam öldürür senin.' demişti. arkadaşıma artık kimse ölmüyor, demek isterdim. ben artık iyi bakma telaşındayım. artık kimseyi kalbinden bıçaklamıyorum.

doktorum, içimde var olan ve bir yere koyamadığım sevgiyi bölüştürmem gerektiğini düşünüyor. onu seviyorum, marcus aurelius'u seviyorum, hafif güneş alan balkonumu seviyorum, kitaplığımı seviyorum, pijama takımımı seviyorum, yeni doğan bebeği seviyorum,.. hayır kırk tane daha sayacağım ve sonunda şunu söyleyeceğim, sevgim hiç azalmıyor, o kap hiç boşalmıyor da.

ben eskiden böyle biri değilim'le ben şimdi böyle biriyim'in karşılaşması, böylece rüyalarıma girdi. geçmişten birileri suratıma kapılar çarptı. ben bir şeylerin peşinden gittikçe o şeylerle arama kapılar girdi. böylece şu sözü tekrar anımsadım, kolayca geçmişe dönebilirsin, ama artık orada kimse yok.

yaşananların, yaşadıklarımın, maruz kaldıklarımın kabuslarıma girmesi ilaçlarla başladı ve ilaçları bırakınca bitecek. ben yine sersem uykulardan uyanacağım. iyi tamam, şu çiçeği de seveyim diyeceğim, sevgim tükenmeyecek. birine iyi bakma hissinden kurtulmak istiyor da değilim, sanki beni ben yapan şeylerden biri de bu.

telaşımdan, heyecanımdan, yüksekliğimden kurtulmak istiyor da değilim, sadece bunları rahatça emanet edebileceğim bir dolabım yok.

taşıyorum, taşarak yaşıyorum.

kendi hayatımı her gün yeniden anlamlandırıyorum.

bu aralar durmayı ve yavaşlamayı öğrenmek istiyorum.

böylece niyetimi buraya koyuyorum.

..ve ceyn, birinin ellerini özler. hikaye burada başlar.

senden bana gelmeni rica etmeden, bana gelebilir misin? köprüleri yıkmadım, gemileri yakmadım, aklımı kurcaladın ve kollarını unutmadım. bana sımsıkı sarıl; bana sımsıkı sarılan kollarına bir hediye alacağım, eğer bana sımsıkı sarılmak istersen, ben burada olacağım.

lütfen.

seni çok yavaş, kırmadan, dökmeden, taşırmadan, sakince sevebilir miyim? sabahları uyandığında aklına gelen ilk şey olabilir miyim? öylesine, yolda yürürken veya bir bankta otururken veya çalışırken, birdenbire aklına gelen şey olabilir miyim? seni kendimden koruyabilir miyim, seni senden koruyabilir miyim, bize yeni çarşaflar serebilir miyim, kafan karıştığında aradığın o kişi olabilir miyim, kahvaltıda sandviçini ikiye bölüp tabağını süsleyebilir miyim,

lütfen.

senin şifacın, mesela, olabilir miyim?

sana yemekler hazırlayabilir miyim, uyumadan önce bir bardak su uzatabilir miyim, her zaman içtiğin şeyi- kahvaltıdan sonra bir fincan kahveyi ben pişirebilir miyim, sen üşüdüğünde üstünü örtebilir miyim, terlediğinde çarşafı değiştirebilir miyim, sana rahat pijamalar alabilir miyim, başın ağrıyorsa müziğin sesini kısabilir miyim, dans etmek istiyorsan sana katılabilir miyim, sana sarılırken eğilme diye parmak uçlarımda durabilir miyim, senin başını okşayabilir miyim, senin güvenli alanın olabilir miyim, senin hayatında benim bir oyun alanım olabilir mi?

lütfen.

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

zeyn.