everyday i choose to start again

son zamanlarda iyice kafası karışmış, yani herkes gibi olmuş. MENU'ye tıkla, paylaşımlarımı kategorizelendirdim. ilgini çekmeyecek şeyler varsa boşa vakit harcamanı istemedim. :)

[ayaklarkoca-blog]

Sürekli ikilemlere düştüğünü, düşüncelerinin birbirine tezat ilerlediğini gördüğü zaman düşünüyor insan acaba bende bir gariplik mi var diye. Ve Garip olmaktan korkuyor insan çünkü gariplerin tam olarak ne yaptığını kimse bilmez. Aslında ne yapacağını bilememekten korkuyor, bir gruba dahil olmadan, tek başına, belirsiz ve ürkek bakıyor aynada gördüğü yansımasına. Binlerce kişi binlerce aynanın önünde kendisine bakarken bir o kadar çok ama bir o kadar tek başına aynı düşünceleri paylaşıyor.

[ayaklarkoca-blog]

Altta asılı duran dedemin gençlik fotoğrafı, hemen yatağının yanıbaşında duruyor. Başta iki çerçevenin yeri tam tersiymiş. Dedem görmüş “Atatürk büyük adam, benim fotoğrafımın altında olamaz. “ diyerek yerini değiştirmiş. İnce düşünceli dedem benim, şimdilerde ince düşünen insanlarla dalga geçiliyor.

[ayaklarkoca-blog]

Yaylaların insanı, gerçek huzurun sükunette olduğunu bilir. Dedem gözlerini ebediyen kapattığı zaman buraya gömülmek istemiş. Burası gerçekten o kadar iyi ve güzel hissettiriyor ki..

Alçakta kalan dağlar ve bulutlar, yanıbaşımızda kocaman ağaçlar var. Telefonlar çekmiyor. Huzur, yine sükunette.

[ayaklarkoca-blog]

Bu fotoğrafı iki yıl önce bir Temmuz günü Napoli’de çektim. Doğaçlama girdiğim bir ara yolda insanlar evlerinin kapısının önünde oturup sohbet ederek vakit geçiriyorlardı. Bu yaşlı kadını o zaman gördüm. Tek başına, karanlığın içinde ve bir yere bakan sabit gözleriyle.

[ayaklarkoca-blog]

Güçlü sesler, içten duyguları dile getirdiğinde o şarkının dilini bilmen gerekmeden sana o duyguları hissettirmeyi bilir.

[ayaklarkoca-blog]

KOCAMAN BİR MERHABA!

Bu yazıyı bir kişi okuyacak olsa da yüz kişi olsa da benim için hiç farketmeyecek. Çünkü tanımadığım bir kişi -sebebi merak mıdır bilinmez ama- benim paylaşımımı görmüş!  -işte o sensin-  Bu benim için büyük başarı! Ufak gözüken ama aslında öyle olmayan bir şeyi başardım, seni hayatıma dahil ettim, senin hayatına dahil oldum. Anlık bir dahil olma sayılsa bile.. :)

Sevgili kişi, sosyal medyayı geçelim, günümüzde herkesin birbirini “yoksaydığı”  ve “görmezden gel”diği bir çağdayız. Hiç olmadığı kadar duyarsızlaşan  toplumun içinde her gün duyar gösterisinde bulunanları izliyoruz. İnsanlığın iyiye gittiğini düşünmüyorum ancak iyiye gideceği umuduyla yaşıyorum. Zaman zaman kalabalıklardan ve insanlardan kaçasım geliyor ve itiraf etmem gerekirse bu zamanlar bir hayli fazla, tek başıma kaldığımdaysa içimde kalan düşündüğüm ne varsa yazmak istiyorum. Bu yazmaların amacı rahatlamak olduğu kadar ötekiyle kafamın içinden geçen düşünceleri paylaşmak isteği. 

Durup  bakınca insanlarla bir şeyler paylaşmak yerine tek başına olmak için kaçan birinin yine insanlarla kafasının içinden geçen düşünceleri paylaşma isteği arasında  tezat görünüyor. Her ne kadar tezat gibi görünse de değil, çünkü insanlar da mevsimler gibidir ve biz her mevsimi sevmek zorunda değiliz. Hepsini sevsek de bazen bir mevsimin içinde olmayı isteyebiliriz. Ve burası benim, istediğim mevsime kaçabileceğim geçit. Yani bunu okuyan sen, benim istediğim mevsimdesin. Hoşgeldin ve Hoşgeldim. :)

hayathakkinda - bornova - izmir