Sen sorun sadece sen zannediyorsun.
Halbuki ben başa dönüyorum sevgilim. Yine sanrılar yine yanılgılar yine her şeyin farkındayım. Ben bunları yaşadım ama o zaman yalnız değildim. Tutunacak dalım canımdan çok sevdiğim biri vardı. Onun canı için ben bu yoldan sıyrıldım. İlaçları yıllar sonra bıraktım. İyileştim. Yada öyle zannettim bilmiyorum.
Evet senin yokluğun içimi yakıyor. Paramparça bir haldeyim. Bir hiçliğin içinde sıkışıp kaldım ama başa dönmekten deli gibi korkuyorum. Benim çöküklüğümün asıl sebebi bu. Diyorsun ya benim tanıdığım insan bu kadar güçsüz değildi. Evet güçlüydüm. Geçti sanmıştım bitti eskide kaldı sanmıştım.
Ben o zaman topladım benim canım, gördüklerim, duyduklarım önemli değildi. Onun iyiliğinden hiç bir şey önemli değildi. Şimdi o gitti benim tutunacak dalım kalmadı. Artık sadece sarılabildiğim bir avuç toprak bir mezar taşı.
Eğer tekrar başa dönersem, kime neye tutunup toplanıcam. Yanlış anlaşılmasın ilaçlardan terapilerden korkmuyorum. O süreçten korkuyorum. Beni yukarı çekecek bir sebep olmamasındn korkuyorum.









