@zyfir - Tumblr Blog

ben klasik bir kadere teslim olmak istemiyor ve öldükten sonra değil, şimdi anlaşılmak istiyorum.

Öyle yalnızım ki bu panayırda, sevgim durmadan bir taşı ovar.

sana nasıl düşman olunur bilmediğimden, ben hep kendimle savaştım.

biz bağıracağız, birileri hiç duymayacak. hep aynı hikâye.

gece kapkara düşünceli; ben makûs, yarım firari.

Ne zaman bir çiçek görsem kokusunu hissettiğimi söyle ona, bir de affetsin beni.

kendi kendine dağ olmak basit değildir. ama bunu başaran kadınların omuzları öpülmeye değer.

ilk fırsatda sana gelmek istedim, gelip kollarında ölmek istedim.

tüm kavgalarımı içimde yaşadım ve hepsini kaybettim.

öyle yıkık dökük bakma bana yasemin. hiç unutmam; bir keresinde sen kendinle savaşıp, kendini yenmiştin. şimdi başka birine mi yenileceksin?

sokak depresif bi portre ve ben akşamın dibindeyim

sitemim yürümekten değil, bir yere varamadığımdan.