Bahar Alerjisi

Sevgili Günlük

[baharalerjisi]

Takvimden bir haber, ben yılbaşına daha bir hafta var sanıyordum. Dün akşam aydınlanma yaşadım iki gün sonra yılbaşı.

Olan biten herşeyi kaçırıyormuşum hissi ile, yaptıklarıma bakıp kendimle gururlanma arasında gidip geliyorum.

Yeni yıl sen benim aklıma mukayyet ol :)

İyi yıllar genco.

[baharalerjisi]

View this post on Instagram

A post shared by Akval (@birakval)

[baharalerjisi]

Tumblr'da 10. yılımı dolduruyorum 🥳

Bundan öncesi de vardı ama bu isimdeki blogumda 10 yıl geçmiş. Sevgili günlüğüm, değerli gencom. Bu 10 yılın ilk yıllarda her gün yazardım. Her gün hatta bazen günde bir kaç defa. son yıllarda ise seni çok çok ihmal ettim biliyorum. Ama içimden seninle konuşmayı hiç bırakmadım.

Mesela geçen gün, her sabah olduğu gibi 7'de işe gitmek için evden çıktım. Hava hala karanlık. Servis durağına doğru yürürken sitenin otoparkındaki araçların üstü buz tutmuş. Sokak lambaları ışığında adeta simli gibi duruyorlar. Keyiflendim. Bunu günlüğüme yazmalıyım dedim. İçimden satırlara döktüm, çok fazla satır. Konu kapandı.

İçimden hep sana yazıyorum. Herşeyi ama herşeyi. Ama sahiden sana yazmayı hiç başaramıyorum. Bu postu bile 4 defa taslağa atarak ancak bu kadar yazdım yaklaşık 3haftadır orada duruyor.

Bir pazar sabahı. 7'de uyandım. Ama kalkmadım. Depresyonun kıyısındayım. Bugün umutlanmalıyım. İşlerimi çok takıyorum. Bu kariyer olarak beni hızla yukarı taşısa da psikolojik olarak çok yorucu. Mesleğimde geçirmediğim zamanın telafisi gibi, ama bu kadar kısa sürede bu kadar çok sorumluluk hem şaşkınlığı hem stresi içinde kayboldum. Meyveler muhakkak yenecek fakat sabır ve sakinlik pek benim huyum değil.

Dün doktor görüşmesi ve testlerle geçti. Tüm bu şeylerin üstüne nükseden alerjim ile ilgili moral bozucu haberler geldi. Neden? Çünkü sen blogunun adını alerji koyarsan başka ne bekliyorsun? Evrene gönderilen korkunç enerjiler, merhaba.

Şaka yapıyorum. Alerji hep hayatımdaydı. İlk öğrendiğim kelimelerden birisiydi. Özdeştiğim, çocukluk travmalarımın baş kahramanı, bir diğer ismim gibiydi hep. Merhaba ben Bahar Alerji.

Teoman'ın babasının öldüğü yaştayım ve bugün bu alerjik bünyem, hayatımı değiştirmem gerektiğini zorluyor. Moralim bozuk. Yazmak bile istemiyordum bunu ama neyse. Ağlamayacağım. Bir şey de yapmayacağım.

Kısacası genco. Sen benim git gellerimin en büyük destekçisi, iç karanlıklarımın hakimi, aşklarımın şahidi, iç konuşmalarımın hepsisin.

Teşekkürler.

[baharalerjisi]

İyi uykular genco.

İyi bir hafta olsun.

[baharalerjisi]

Bir adet roman önerine muhtacım. . Sürükleyici olacak, neşeli olacak, sürükleyici olacak ve sürükleyicilik. Odak sorunu yaşıyorum genco. Muhtacım sözlerine.

[baharalerjisi]

Bugün değil de yarının cuma olması biraz gıcık ve çokça da uykulu.

[baharalerjisi]

Geleceğe dair önemli kararlar alındı bu akşamüstü.

Adım atsam, dünya; benim tecrübe ettiklerimden ve düzenimden tamamen farklı bir hal alacak. Süreye yayılan bu karar, çok da süre yok sanki, mırıldanmaları ve acabalarıyla evrenin yuvarlağına pas verildi.

Şimdi dönsün dünya güneşin etrafında bir yarım tur daha. O zaman sancılanırız.

İyi geceler genco.

[baharalerjisi]

Sonra tüm casaretimle o adımı attım. Uzun vadede daha mı iyi olur belirsiz. Ama anlık bildiriyorum ki, keyifler tıkır.

[baharalerjisi]

Ben bu manzaraya tutkunum.

Çok seviyorum.

[baharalerjisi]

Artılar ve eksiler listesi adet olarak denk gelse de, huzurumun olduğu seçeneği hiç bir yere bırakmam.

[baharalerjisi]

Bazen çok konuşmak istiyorum bazen de yargılanmamak.

[baharalerjisi]

Arabada yan koltukta otururken, pencereden bozkıra bakıyorum. Midem kıvranıyor. (evet hissettiğim her duygu midemle özdeşik çünkü ben boğa burcuyum) Ona bakıyorum bu sırada beni neşelendirmek için saçmalıyor ama çok tatlı. Ona ne kadar aşığım ve her şey ne kadar tek kişilik. Bu iki kanıma da bayılıyorum, bunlar hayatı çekilir kılıyor.

[baharalerjisi]

Pazartesi

Geçen hafta pazartesinden farkı, bugün streslerimin aynı fakat beni yıldıran ekstra yoran etmenlerin az olması.

Tebdili mekanda ferahlık vardır diyerek çıktığım bu yolda, endişeler acabalar ve olur olmazlarla devam ediyorum.

Karın büken görüşmeler, sonuç bekleme heyecanı ile dopdolu bir gün beni bekliyor. Bunlar yaşanırken, ayaklarımı uzatıp yatamıyorum, bekleme sürecimi dinlenme seansına çeviremiyorum ve sakat omzumu bir daha sakatlıyorum.

Durulamıyor içim, bir an önce bu araf bitsin.

Günaydın genco. İyi haftalar

[baharalerjisi]

Duygusal yeme problemimiz var.

[baharalerjisi]

"Yemek yapmayı, evi toplamayı, sizi anlamayı öğrenemedim. Benden ne istediğinizi öğrenemedim. beni sevip sevmediğinizi hiç bilemedim. Sadece kendime çiçeklerden çaylar demledim ve sizi seyrettim."

-Mine Söğüt (Deli Kadın Hikayeleri)

[baharalerjisi]

Çarşamba

En nihayetinde hayatımda bir bölüm daha kapandı. Yeni bölüm için görüşmeler yapıldı. Biraz sakin, biraz panik, olabilirse eğer biraz da dinlenebileceğim bir gün istiyorum. Kafamdaki konuşmalara son verebilmek için, sabahtan içmeye başlayamam, hayır Bahar saçmalama. Kafa dağıtan bir dizi eşliğinde, mis gibi kahvaltı ve sonra masabaşı.

Güzel olacak herşey endişelenme ve panik olma kendim.

Keşke yeni yıl arifesinde olsak. Neyse konumuz bu değil.

Başlasın çarşamba.

[baharalerjisi]

Salı

Dün beklediğim telefon, dün gelmedi. Ghostlandım be. Sonra akşam bi mesaj, yarın konuşacağız. Gerçekten böyle iş dünyasına sıçayım. Bekliyorum bugün.

Kaçtığım yeri mumla mı arayacağım, bilmiyorum. Bahadır cesur ol, yaşamadan bilemezsin dedi. Bu cümleye sığındım gözüm kapalı ilerliyorum.

Aylar aylar sonra zumba yaptım dün akşam. Zıplarken öksürük geldi, sanki sigara bağımlısıyım ama ciğerlerim leş. Ama iyi geldi, beni diriltti. Bugün herşeyi daha ışıltılı, olağan ve kabul görür hissediyorum.

Zumba yaparken aynadaki yansımam çok kilolu geldi ve figürleri de tam yapamıyordu. Rüyama girdi bu durum. Rüyamda herkes çok kilo aldın diyordu. Hayırdır inşallah hey!

Günaydın genco.

[baharalerjisi]

Pazartesi

Haftaya sancılı başladım. Midemi büken bir haberi bekliyorum. Olumlu ya da olumsuz olması durumundaki senaryoları oynuyorum. Oyunlar her tekrarında değişiyor.

Bir telefon bekliyorum. Bekle bekle bekle... Saat sabah 8:30. Yarım saate mesaim başlayacak ama yerimden kımıldayamıyorum. İşe gitmeliyim telefonu beklerken.

Olumsuzsa eğer haber neler yapmalıyım, düşündüm. Korkunç değil. Olumluysa da düşündüm, o da iyi. O zaman vücudumu dalga dalga kaplayan endişe neden?

Olaylar, kişiler, zaman ve mekanlar değişiyor. Ama benim bu endişe savaşım hiç bitmiyor. Biri bitiyor diğeri peşisıra başlıyor. Benim bunu çözmem lazım. Bir de diyete başlamam lazım.

Günaydın genco.

İyi bir hafta olsun.