@benguzeldenanlarim - Tumblr Blog

ananaslipopkek-deactivated20210

Selam tumblr ben geldim yıkdığımı yıkıldığımı bıktığımı hayata sövmeye ve isyan etmeye geldim

canavav

ya nefret ediyom sizden kime güvencez biz

benguzeldenanlarim

Bu cümlenin hayatımı özetlemesi hiç hoş değil

kelamkafi

Yeni bi site falan mı buldunuz millet nerde

waitaminn-deactivated20211214

🌈💫b ı k t ı m💫🌈

benguzeldenanlarim

Doğum günlerinden nefret ederim diyorum ama içten içe acaba kim doğum günümü hatırlayacak diye heyecanlanıyorum. Doğum günüm yaklaştıkça saatleri sayıyorum. Umarım bu yıl birileri hatırlar

benguzeldenanlarim

Doğum günüme 2 hafta kaldı ve bu sene doğum günümü kutlamasını istediğim kimse yok ve heyecanlı değilim. Gerçekten sevildiğimi hissetmiyorsam hediyelerin, kutlamaların anlamı ne?

konoko

i can't stop feeling lonely

infoekip

üzüldüğüm zaman uyurum, en basit ve en iyi çözüm

yallah-arabistana

hic keyfim yok ya sikerim boyle hayati

Ben artık gerçekten sıkıldım. Her şey fazla aynı özellikle sosyal medya. Aynı tivitten 500 tane atılıyor, bir gönderiyi bütün instagram sayfaları atıyor. Anladık herkes 1+1 evde yalnız yaşamak istiyor, dünyadaki en önemli şey manita ve love. Tumblr ı bu aynılık çukuruna düşmediği için seviyorum ama burada da kullanıcı kalmadı. Zaten bir tek derdimi insanlara dökebildiğim bir burası var. Bunları anlatacak bile arkadaşım yok çünkü onlarda birbirinin aynısı. Hiçbiri bana güven vermiyor, veya anlattıklarımı umursayacaklarını sanmıyorum. Böyle dedim diye çok arkadaşım var sanmayın. Ben de beceriksizin tekiyim arkadaş bile edinemiyorum.

#sosyal medya #sıkıldım #eleştiri #arkadaslar #yeter artık #yalnızlık

dahazorgunler

Yine herkesi engellemek istediğim saatlerdeyim.

guldukeglendik

En güvendiğin insanların bir yanılgıdan ibaret olduğunu anlayınca köşene çekilirsin.

daphnesense

Mesela bir arkadaşın aradığında çok kötüyüm dediğinde ''hemen geliyorum'' diyemeyen insanlar var. Çünkü ben anneme saat erken bile olsa arkadaşım çok kötüymüş hemen gitmem lazım dediğimde otur oturduğun yerde daha geçen gün çıktın ya dışarı diye azarlıyor. Ve ben o kapıyı çekip çıkamıyorum. Çünkü o zaman o kapı bana tamamen kapanır. Ya da hoşlandığım çocuk elinde çiçeklerle kapıma gelsin diye asla hayal edemiyorum. Çünkü mahallede ki insanlar ne der ? Babam görürse ne derim ? Ya da sevgilim hadi gel sana bir sürprizim var dese '' ya aşkım babam bu saatte izin vermiyoo'' demek ne kadar rencide edici. Çok beğendiğim kıyafetleri alamıyorum. Cüzdanımda kaç para olduğuna bakmam gerekiyor. Ve çoğunlukla tarzımı oluşturmak için beğendiğim kıyafetlerden önce o parayı harcamam gereken başka şeyler oluyor. '' kanki hadi sen de gel hep beraber denize gidiyoruz'' diyenlere '' ya bitanem benim o gün çok önemli bir işim var'' derken aslında benim ailem arkadaşlarımla tatile gitmeme izin vermez ki diyemiyorum. Ya da cluba gidiyoruz dediklerinde ertesi gün bütün arkadaşlarımın eğlenirken çekilmiş fotoğraflarına bakıyorum. ''ah nasıl güzel eğlenmişler. Bensiz'' diye iç geçiriyorum. Ben de kendime yakışacak çok beğendiğim dövmeler yaptırmak istiyorum. Ama akrabalarım gördükten sonra o kızın ne yaptığı belli değil dövmeli mövmeli bişey zaten dediklerinde ben umursamasam bile ailemin üzüleceğini biliyorum. Sonra ne oluyor biliyor musun ? kendini kısıtlamak zorunda kaldığın her şeyden terkediliyorsun. Azalıyorsun. Yanlarında olamadığın için arkadaşların kopuyor, Hayallerin uzkaklaşıyor, Zevklerin dışarıya kötü görünüyor. Ha tabi bir de burda hayallerinde olan şeyleri görüp fotoğraflar paylaşıyorsun birileri onları '' ulan kezo baban burda yazdıklarını görse kemerle döver hala neler yazıyorsun'' diye yargılanıyorsun. Sanki hayatımı ben seçmişim de hayallerimi seçmeme bile karışılıyor.