Bir insana sevgi herşeyi yaptırabilir, bir de sevgisizlik..
art blog(derogatory)
Three Goblin Art
$LAYYYTER
Xuebing Du
No title available

Kaledo Art

@theartofmadeline
noise dept.
🪼
cherry valley forever

Love Begins

titsay

祝日 / Permanent Vacation
Not today Justin
trying on a metaphor
One Nice Bug Per Day

No title available
h
Sweet Seals For You, Always
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
seen from Slovenia

seen from Brazil

seen from Germany

seen from Australia

seen from South Africa
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from Canada

seen from Germany
seen from Brazil

seen from Bangladesh
@bennkimimkii
Bir insana sevgi herşeyi yaptırabilir, bir de sevgisizlik..
Kimseye düşman değilim tek derdim ve çabam seninle bir aile olabilmekti..
Konuşabilmekte bir lütuf..
bi kapıya ihtiyacım var çıkıp gidebileceğim, ne olduğu fark etmez, gerçek yahut mecaz fark etmez, bi kapı
Boğuluyorum..
Tüm kemiklerimin acıdan Ağırdığı, ruhumun nefes alamadığı, kendimi yersiz yurtsuz hissettiğim bu günü asla unutmayacğım
Benim bu evde hala ne işim var bilmiyorum
61-
Kendimi öyle çaresiz hissediyordum ki…
Anlaşılamamanın derin çaresizliği….
İçimde hiçbir anlam yüklenmeden dökülen sözcükler, çoğu zaman dudağımdan karşımdaki kulağa ulaşıncaya kadar sanki binbir maske takmış gibi hayret verici gözlerle izliyordum gelen tepkileri, verilen cevapları.
İnsanlara karşı ne kadar yalın olmaya çalışsam da, yapacak bir şey yokmuş aslında.
Yani siz, ne kadar çırpınsanız da, kelimeler her zaman kelimelere muhatap olanın istediği şekle bürünüyor, kalpten çıktığı şekliyle değil, insanın beynindeki düşüncelere, içindeki korkulara, yalnızlıklara, acılara bürünerek, ona göre olması gereken renkle ona ulaşıyordu.
Ancak kelimeler de soğurdu.
Şimdi ben hiçbir şey yapamazdım.
Konuşsam da bir sussam da…
Gitsem de bir kalsam da…
Yolda bu kadar parçalandıktan sonra eve dönmenin bir anlamı kaldı mı artık..
"Varlıklarını özür diler gibi suçlu duygularla kıvranarak yaşayan,
ancak sevilirlerse dünya tarafından bağışlanacaklarını düşünen,
bütün o bedbaht kadınların,
o dipsiz sevilme ve şefkat ihtiyacı
sonuçta esaretleri oluyor."
19.05.24
Teker teker kemiklerim kırılıyor sanki
Geçmiş hayatımı gelecek hayatımı kendimi çok güçlü zannederek bir erkeğin sevgisine bağlamışım vah bana
Keşke Benimde bir Ebubekirim olsaydı. Kalbi kırık bu çağda dağ gibi yanımda olsaydı, hemhâl olsaydı.
Tam toparlandım demişken ben, birkaç saatliğine olan varlığınla dağıtıp gittin yine beni. Birkaç kelamına olan muhtaçlığım bile beni kırk yerimden bıçaklar gibi sarstı varlığınla.
Hiç bir şeye emek veresim yok. Herşey boşunaymış gibi geliyor son zamanlarda...
Yazdıkça kalbimi çıkarıp yolun ortasına bırakmış gibi hissediyorum. Bi yandan bu şeffaflık beni tedirgin ediyor, kimseler bilmesin istiyorum beni bu kadar. Diğer yandan bağıra çağıra bak ben bunlarla varım, buyum demek istiyorum. Söylesene kalbim ne zaman biter bu hengamen? Anlatıp kurtulunca mı, sesini duyan çıkınca mı?