I'd rather be in outer space 🛸
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
ellievsbear
⁂
YOU ARE THE REASON
occasionally subtle
Monterey Bay Aquarium
Peter Solarz
Alisa U Zemlji Chuda
tannertan36
almost home
Sade Olutola
Kiana Khansmith
One Nice Bug Per Day
DEAR READER
No title available
No title available
Aqua Utopia｜海の底で記憶を紡ぐ
oozey mess
d e v o n
seen from United States
seen from United States
seen from Malaysia
seen from United States
seen from South Africa
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Türkiye
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Germany
seen from Malaysia
seen from Jamaica
seen from United Kingdom
seen from Uzbekistan
seen from Malaysia
seen from United States
@berkay-ozbay
Edip Cansever-Her Sevda
Her sevda başlangıçtır bir yenisine Öteki başkaldırır daha bitmeden biri Biz isteyelim istemeyelim sürüp gider böylece. Baksak ki unutmuşuz günün birinde her şeyi Ne o sevdalar, ne ölümsüz sözler kalmış Toplasak toplasak hepsini işte Onca sevda bir sevdayı yaratmış Döner durur başımızın üstünde Gözlerden ağızlardan saçlardan Ellerden omuzlardan yapılmış bir hâle. Ve çınlar herbiri bir silahın yankısı gibi Bir yaşam boyu biz tetiği çektikçe.
Turgut Uyar - Uzak Kaderler İçin
Birgün, bir yağmurla garip garip -Çoluğu çocuğu terk edeceğim.- Bir sevgiyle doymayacak kalbim,anladım Alıp başımı gideceğim. Asır yirminci asırdır,amenna Bir yanımda sevgilerim, bir yanımda sancım Neon lambaları büsbütün karartır gecemizi Uzaklar daha uzaklaşır Bir define çıkarır gibi kayalardan, Ademden beri Sımsıcak sevgilere muhtacım. Bir gün alıp başımı gideceğim -Yıldızlar ışısın, yollar üşüsün, yollar...- Belimi bir ılık şal sarsın, mavi Hüzünlü bir serencamın ardından, şarkısız Rüyalarım unutulmuş bir handa pes desin Görmüş geçirmiş bir çift duygulu dudak karşısında. Kendi kendine çekilmez oluyor ömrüm Her insanın ayrı ayrı yaşayabilsem kaderinde Diyarı gurbette kanlı bir aşk Bahtsız bir çocukluk uzak köylerin birinde En uzak beyazlar, En yakın ikindilerde, duygulu Ve bir sahil meyhanesinde bir akşam İçip içip ağlasam... Nasıl kısa kesmeli bilmiyorum? Herkesin derdinden pay isterken. Uzak kaderlerin suları çağlar şimdi Yıldızlar dökülür sonsuza içimizden. Birgün, bir parkta otururken, biliyorum Bir el yağmurla dokunacak omuzuma Bir çift göz,bir davet, bir kalp Çoluğu çocuğu terk edeceğim. Yapraklar dökülecek, çiçekler solacak Bir sonbahar, bir sabah ve bir yağmur olacak Toprak ve insan kokularıyla, Uğultulu bir sarhoşluk içinde, yıllar için Başımı alıp gideceğim.
Charles Bukowski-Maço Cehennemi
Tamam, benimle yaşayıp sonra düzüşecek, kokain çekecek, içki içecek ya da sadece konuşacak yeni bir erkek arayışıyla beni terk eden bütün kadınları şimdi bağışlıyorum. Artık genellikle can sıkıcı ve yapı itibariyle duygularını iyi ifade edemeyen biri olduğumu biliyorum, dahası genellikle aynı şeye ve/veya şeylere ilgi duymuyorduk. Ama o zaman bağışlamanın ya da anlamanın benim için çok zor olduğunu bilmenizi isterim; duvarları ya da yapılmamış yatağı ya da yerdeki gazeteyi seyrederek geçirdiğim maço cehenneminden farksız birçok gece hatırlıyorum; dakikalar beynimin içinde boğulmuş; ve ortalığa kadın eşyaları saçılmış olurdu mutlaka: yatağın üzerindeki giysiler, yerde ayakkabılar, etajerin üzerinde ruj, banyoda saç fırçası... Bir kadının başka bir erkeği bana yeğlemesini bir türlü anlayamayan değerli benliğim vardı bir de. kabullenmeyi reddederek sabaha kadar odada volta attığım birçok gece var, iki büklüm, iki elimle midemi tutarak 'siktir, siktir, siktir...' diye söylenerek. Ve unutmaya çalışmak, ucuz barlara gitmek, arayış içinde, nadiren bir şey bularak, bulunca da aslında hoşlanmadığın bir rolü oynamak, kabul edilmesi gerekeni zarafetle kabul etmektense ucuz bir intikam peşinde koşmak. Benim için birini terk etmeseydiniz ya da biri sizi terk etmeseydi hiçbirinizi tanıma fırsatı bulamayacağımı biliyorum şimdi- o berbat gecelerle birlikte anımsanan iyi gecelere içiyorum; işler yolunda gittiğinde herkes kadar mutlu olabildik ve bana sunabileceğinizin en iyisini sunduğunuz için hepinize müteşekkirim; yüreğimde yaşamaya devam edeceksiniz ve bir yerlerde bir cennet varsa şayet bir gün hepiniz orada olacaksınız büyük beyaz köpekbalığı esarette şaşkın gözlerle, şaşkın aptal gözlerle sonsuza dek dönüp duruken.
Ali Lidar-Ayaklarin Usumesin Diye
Durdurabilirim diye sustum ayakların üşümesin diye Sustum ama üşüyorsun bir türlü engel olamıyorum Ayaklarından başlıyorsun üşümeye benim kulaklarıma vuruyor Şarkı söylüyorum ben de sıcak ülke şarkıları Evita dinliyorum sıkça bunu sen de yapmalısın Annemin ördüğü patikleri yollasam giymezsin bilirim Yine de boşlama kapıları belki bir yolunu bulur Tüylü bir çift ev terliğiyle kalkıp yanına gelirim.. Sizin sahil gibi değil buralar her yeri müteahhitler kapmış İnşaat yapıyorlar her boşluğa pazar kuracak yer kalmıyor Bayrammış bak yarın çok mutluymuş türküm diyenler Ama senin ayakların üşüyor nasıl da çaresizim Ilık ılık konuşayım diye sarılıyorum telefona Müteahhitin kepçesi telefon tellerini koparmış Mektup yazsam alevli mürekkepler kullanıp Yazdıklarımı ayaklarına okur musun?
Gece,gözler,şehirler vb.
Bir tek gözlerin kaldı geriye Sırf seninkilere benziyor diye bir çocuğu ağlattım bugün Gözlerin asılı kaldı gecede Her damla eski bir hikaye Bir ekmekle şarabı bölüşemedik biz Aç gözlü bir ortaçağ tanrısı,doymaz,asla doymaz. Binalar,şehirler,insanlar Alabildiğine beton,kan ve et. Değer mi diyor insan. Siktir et de diyor insan. İnsan siktir çekip susuyor en çok. Gözler siliniyor gecede. Bir kız ve bir oğlan çocuğunun kahkahaları kesiliyor Koca bir şehrin sokakları karanlığa gömülüyor. Adam fısıldıyor geceye; Dünyayı istedin,herşeyden çok istedin,herşeye rağmen istedin. Aldın.
Gecenin Saat Biri-Nazım Hikmet
masanın örtüsü mavi basma üstünde yalansız, güleryüzlü, cesur kitaplarımız durur. esirlikten dönmüşüm anacığım, kendi memleketimde düşman kalesinden. gecenin saat biri, lambayı söndürmedik. yanımda karım yatar, karım beş aylık gebeliğinde. etim etine değende, elimi karnına koyanda bebek kıpır kıpır kıpırdar. dalda yaprak, suda balık, rahimde insan yavrusu, yavrum... yavrumun pembe yünden zıbını, anası ördü. bedeni benim karışımla bir karış, kolları şu kadarcık. yavrum... kız olursa tepeden tırnağa anasına benzesin istiyorum, oğlan olursa boyu posu bana. kız olursa ela ela baksın, oğlan olursa maviş maviş. yavrum... yavrum öldürülmesin istiyorum yirmi yaşında. oğlan olursa cephelerde, kız olursa sığınaklarda geceyarıları. yavrum... kız olsun, oğlan olsun, kaç yaşında olursa olsun, yavrum düşmesin istiyorum hapislere, güzelden, haklıdan, barıştan yana diye... fakat malum, kızım yahut oğlum, gecikirse suların ışıması dövüşeceksin. ve hatta yani haylice müşkül zanaatmış bizde bugün babalıktan zaanatı da. gecenin saat biri, lambayı söndürmedik. belki yarım saat sonra, belki sabaha karşı. yine basılabilir evim, beni alıp götürürler, kitaplarımızla beraber. yanımda birinci şubeninkiler dönüp bakarım, durur kapıda karım eşiğin üzerinde. uçar entarisi sabah rüzgarında. yükü ağır karnında, bebek kıpır kıpır kıpırdar.
"Ben x’in kocası y. Bu mektubu yazıyorum, çünkü kısa süre eşimden çekimlerini senin yaptığın bir albüm aldım. Sana kızdığımı düşünmeni istemiyorum. Ama sana söyleyecek sözlerim var. Ben ve eşim 18 yaşımızdan beri birlikteyiz ve iki güzel çocuğumuz var. Geçen yıllarla birlikte inişlerimiz ve çıkışlarımız oldu. Sanıyorum ki, hayır eminim ki eşim bu fotoğrafları aramızda bazı şeyleri tekrar alevlendirmek için çektirdi. Bazen benim onu çekici bulmadığım şeklinde şikayet eder ve ondan daha genç birisini bulursam beni suçlamayacağını söyler. Albümü açtığımda kalbim yerinden çıkacaktı. O resimler… Çok güzellerdi, çok açık ki sen çok yetenekli bir fotoğrafçısın. Ama fotoğraflardaki kadın eşim değildi. Onun her kusurunu yok etmiştin. Eminim ki sen onun tam olarak istediğini yaptın. Ama bu bizi biz yapan her şeyi bizden alıp götürmüş. Onun izlerini ondan aldığında çocuklarımızın izlerini almış oldun. Kırışıklıklarını aldığında kahkahalarla ve endişelerle dolu yıllarımızı almış oldun. Selülitlerini aldığında onun hamur işi aşkını almış oldun, ki o yıllardır bize mükemmel şeyler pişirir ve yeriz. Tüm bunları kötü hissetmen için söylemiyorum. Sen sadece işini yapıyorsun ve bunu anlıyorum. Bunları sana sadece teşekkür etmek için yazıyorum. Bu resimleri görmek sadece eşime onu ne kadar çok sevdiğimi ve ona olduğu gibi taptığımı söylemediğimin farkına varmama sebep oldu. Çünkü bu sözleri nadiren söylerim. Bu da bu fotoğrafları bu şekle sokmasının sebebi oldu. Daha iyisini yapmalıyım. Hayatımın geri kalanında onun tüm mükemmel olmayan yanlarını kutlayacağım. Hatırlatma için teşekkürler."
Edip Cansever - Bu Gemi Ne Zamandır Burada
Bu gemi ne zamandır burada Çoktan boşaltmış yükünü Gece de olmuş, rıhtım da bomboş Mavi bir suyun düşünü uyutur bir tayfa Arkada, güvertede Ah, neresinden baksam sessizlik gene.
Yürürüm usuldan, girerim bir meyhaneye İçerde üç beş kişi Yalnızlık üç beş kişi Bir kadeh rakı söylerim kendime Bir kadeh rakı daha söylerim kendime -Söyle be! ne zamandır burda bu gemi -Denizin değil hüznün üstünde.
Belki yarın gidecek Bir anı gelecek bir başka anının yerine.
İnsan bazen ağlamaz mı bakıp bakıp kendine.
Turgut Uyar-Bir İntihar Aksami
Kısacık yoğun bir akşam Herkesin yüzünün bir anıya karıştığı Yoğun bir akşam Bana bir memur gibi davrandılar hastanelerde Ve bir intihar üstüne söylenti Bütün kıyıları dolaştı durdu Kısacık bir akşam Kısacık serin bir akşam Kelebeklerin atlarla yarıştığı Yoğun bir akşam Bazı mektuplar damgalandı postanelerde Oturuldu bir takım şarkılar söylendi Bir adam bir kadının kapısını vurdu Kısacık bir akşam Neyi söylesem bir kahramanlıktı İçinde azıcık buluştuğumuz Bir bulutla bir kağıt peçete arasında Kısacık yoğun bir akşam Şaşırdım hüznümü nerelere bıraksam Bir yanda kasıklarımın sarsılmaz gücü ve Kısacık yoğun bir akşam Her şey bir unutkanlıktı Arada bir deliler gibi kavuştuğumuz Tüfekle vurulmuş bir parsın yarasında Kısacık yoğun bir akşam Biliyordum bir soğuktu nereye varsam Bir yanımda bir el bir yanda vazgeçilmez bir sancı ve Kısacık yoğun bir akşam. Kim karıştırdı gerçekliğine Yaşadığım sonsuzluğun Ve oturuldu bir takım şeyler söylendi İmla kurallarıyla mutsuzluk üstüne Kısacık bir akşam Duraladım ne yapsam Kim karıştırdı gerçekliğine Su terazilerindeki ensizliğin Ve fotoğraflar çekildi ben çıkmadım herkes eğlendi Araba vapurlarıyla denizsizlik üstüne Kısacık bir akşam O kadar kısa ki bir akşam Yüzümü suyun ardında buldum Kıyılar bu yüzdendir öyle dediler Kısacık yoğun bir akşam Serin bir akşam öyle söylediler...
Oruç Aruoba-Uyu Artık
Yorgun musun? Yattın mı? Uyu Düşünme beni. Ben ki Hiç düşünülmedim senden önceleri. Senden öncesi: Düşüncesi kızgın kumlara serpilen Azgın yellerle savrulan Bir damla gibi Bir söz gibi: Sağır kağıtlara serilen Sessiz dudaklardan dökülen. Ben, zaten Hiç söylenmedim ki senden öncesi. Uyu artık Söyleme beni. Yattın mı? Yorgun musun? Biraz kıpırdasan uyumadan önce Bilemesen Nereye koyacağını ellerini, Biraz oynatsan bileklerini Düşünürken beni Uyuyamadan önce Bilsen Nasıl özlediğimi ellerini Bileklerini.
Ali Lidar-Anladim Kader Bu Seher
olgun bir şiir gibi kararlı ve çok özür dileyerek telaşla sahipsiz, kimsesiz bir çelişkiyle konuşuyorum tamam da tanırsın beni razı olduğumdan değil şey dediğimden kader.. düşünsene diyeceğim kulakların ağrıyacak en azından hayal et niye böyle olduk Seher bak bu sefer çok üzgünüm öncekilere benzemiyor tezgahı dağıtılmış üzgün bir işportacı elbette hem devlete hem zabıtaya küfreder kader deyip durma Seher biliyorum ben de kader.. ağla, bağır, saçmala izah etme ikna et bana yalan söyle seher bronşlarım ağrıyor bak bu sefer ciddiyim ölü atlar görüyorum bence beni sakinleştir iyi değilim Seher bırak ev oturmasını park gezmelerini bırak -bak burası çok mühim parkları bana bırak!- salarım yoksa kuşları bir başımıza kalırız alyuvarlarım ağrıyor n’olur insaf et Seher.. beni herkes yanlış anlıyor sen bari yapma Seher kederli bir mülteciyim demiştim sana hatırla yoksa ithamla merhamet aynı mı senin katında merhamet et merhamet et merhamet et merhamet senden önce çok dolandım bütün avlular şahit sonra sana sığındım büktüm boynumu kapında konuşturma beni Seher daha fazla konuşturma Sus ve anla dur ve anla al beni sar ve kucakla..
Charles Bukowski-Küçük Bir Atom Bombasi
Ah, küçük bir atom bombası verin bana Fazla büyük olmasın Küçücük Sokakta gezinen bir atı öldürmeye yetecek kadar Ama hiç at yok ki sokakta Öyleyse, saksıdaki çiçekleri uçurmaya yetecek kadar Ama hiç çiçek yok Görmüyorum saksıda Aşkımı korkutmaya Yetecek kadar Öyleyse, Ama aşkım yok ki Kirli ve sevimli bir çocuğu yıkar gibi Küvetimde yıkayabileceğim bir atom bombası Verin bana Öyleyse (küvetim var) Düğme burunlu Pembe kulaklı Temmuz ayında İç çamaşırı gibi kokan Bir atom bombası, general Aklımı kaçırdığımı mı düşünüyorsunuz? Düşüncelerinize bakarak Ben de sizin aklınızı kaçırdığınızı Düşünüyorum: Başkası yollamadan Siz yollayın bir tane.
Umit Yasar Oguzcan- Üstüme Varma İstanbul
Sana geldim, içim ümitlerle dolu Beni sarhoş etme İstanbul, ne olur Bir gün ben de eririm caddelerinde Çürür kemiklerim adım unutulur Yine sen kalırsın dipdiri, sımsıcak Göğün, bulutların, denizlerin kalır Oynama İstanbul, benimle oynama Bir gün öldürür beni bu dert, bu kahır Ezilmiş ellerimin arasında başım Bu yeryüzünde başka çarem kalmamış İşte gelip kapılarına dayanmışım Karşında yıkılmış bir duvar gibiyim Beni sarhoş etme, başım dönüyor Üstüme varma İstanbul, kederliyim.
Kaan İNCE-Mektup
Yarım kalmış acılar denizi pencereme konardı geceyle, savrulurdum. Gözyaşı kokusuyla dolu bir kuğu, zamanın sonuna kalkan, sürgünümdü; göz mavisi duman, sessizliğim. Aktım ölü deniz kızıyla gökkuşağı saklı mektubun içine, pulumuz rüzgar oldu, postacımız güvercin. Civa gibi eridik kabımızda. Kırmızıya gittik. Hemen yokladım yüzümü yağmurun yuva yaptığı ellerimle. İyice şaşırmıştı alıcısı vapur ıslığımızın. Saplandı gözlerimin ışığı yeni güne. Mermer bir kayıkla geri döndük diğer yarısına acının, usulca çekildi deniz, son bulduk, yenildik. Artık yataksız bir liman yüreğim, soğuk ve loş. Kırık düşlerim. Serçelerde gözlerimin buğusu. Buruk içim. Böylesi bir yenilgiyi beklemediğim için sabahın en serin ucunda bağıran ben intihar edecekmiş gibi sıkıyorum düşük boynuma asılı sonbaharı. Çekildi yaşanan hıçkırıklara, yaşanmayan düş kırıntılarımızla boğulduğumuz odaya. Düştü saat duvardan, telefon diye çevirdim yelkovanı: İmdat. Akrep soktu kendini. Çan sesleri, ezan sesleri, mart sesi, çatılarda kaldı gecenin gizi. Unuttum mektubun içinde boğulduğumu. Elveda.
Edip CANSEVER-Gül Kokuyorsun
Gül kokuyorsun bir de amansız, acımasız kokuyorsun gittikçe daha keskin kokuyorsun, daha yoğun dayanılmaz birşey oluyorsun, biliyorsun hırçın hırçın, pembe pembe öfkeli öfkeli gül gül kokuyorsun nefes nefese.
gül kokuyorsun, amansız kokuyorsun ve acı ve yiğit ve nasıl gerekiyorsa öyle sen koktukça düşümde görüyorum onu düşümde, yani her yerde yüzü sararmış, titriyor dudakları şakakları ter içinde tam alnının altında masmavi iki ateş iki su iki deniz bazan bazan iki damla yaz yağmuru mermerini emerek dağlarının şiirler söylüyor gene ölümünden bu yana yazdığı şiirler kızaraktan birtakım şiirlere büyük sular büyük gemileri sever çünkü ve odur ki büyüklük şiir insanın içinden dopdolu bir hayat gibi geçerse o zaman ölünce de şiirler yazar insan ölünce de yazdıklarını okutur elbet ve senin böyle amansız gül koktuğun gibi yaşamanın herbir yerinde.
gül kokuyorsun, amansız kokuyorsun bu koku dünyayı tutacak nerdeyse gül, gül! diye bağıracak çocuklar bütün herkes, hep bir ağızdan: gül! ve herşeyin üstüne bir gül işlenecek saçların, alınların, göğüslerin üstüne yüreklerin üstüne bembeyaz kemiklerin mezarsız ölülerin üstüne kurumuş gözyaşlarının titreyen kirpiklerin üstüne kenetlenmiş çenelerin ağarmış dudakların unutulmuş çığlıkların üstüne kederlerin, yasların, sevinçlerin ve herşeyin üstüne bir gül işlenecek.
bir rüzgar, bir fırtına gibi esecek gül yıllarca esecek belki ve ansızın dünyamızı göreceğiz bir sabah göreceğiz ki biz dünyamızı gerçekten görmemişiz daha geceyi, gündüzü, yıldızları görmemişiz hiç tanışmaya komamışlar bizi güzelim dünyamızla.
öyleyse dostlar bırakın bu yalnızlıkları bu umutsuzlukları bırakın kardeşler göreceksiniz nasıl güller güller güller dolusu nasıl gül kokacağız birlikte amansız, acımasız kokacağız dayanılmaz kokacağız nefes nefese
Turgut UYAR-Bir Gün Sabah Sabah
Bir gün sabah vakti kapıyı çalsam, Uykudan uyandırsam seni: Ki, sisler daha kalkmamıştır Haliç ten. Vapur düdükleri ötmektedir. Etraf alacakaranlık, Köprü açıktır henüz. Bir gün sabah sabah kapıyı çalsam...
Yolculuğum uzun sürmüş oldukça Gece demir köprülerden geçmiştir tren. Dağ başında beş-on haneli köyler, Telgraf direkleri yollar boyunca Koşuşup durmuş bizle beraber.
Şarkılar söylemişim pencereden. Uyanıp uyanıp yine dalmışım. Biletim üçüncü mevki, Fakirlik hali. Lüle taşından gerdanlığa gücüm yetmemiş, Sana Sapancadan bir sepet elma almışım.
Ver elini haydarpaşa demişiz, Vapur rıhtımdadır pırıl pırıl, Hava hafifden soğuk, Deniz katran ve balık kokulu. Köprüden kayıkla geçmişim karşıya, Bir nefeste çıkmışım bizim yokuşu...
Bir gün sabah sabah kapıyı vursam, -Kim o dersin uykulu sesinle içerden. Saçların dağınıkdır, mahmursundur. Kimbilir ne güzel görünürsün sevgilim, Bir sabah vakti kapıyı çalsam, Uykudan uyandırsam seni, Ki, daha sisler kalkmamıştır Haliç'den. Fabrika düdükleri ötmektedir.