Blackbird In Berlin

[berlinblackbird]

The world doesn’t care if you die. It won’t listen to your screams. If you bleed the ground will drink your blood. It doesn’t care that you’re cut. When I meet God the first thing I want to ask him is. Why make the world with such wonders and yet fill it with such monsters? Why make flowers and put snakes to hide underneath them? For what purpose does the tornado serve? Then it hit me. He didn’t make it for us.

[berlinblackbird]

[berlinblackbird]

als ge het maar niks vindt, vindt ge het maar niks

[berlinblackbird]

Note to self. 

Uwe nood aan bevestiging is onnodig. 

‘t is echt ok. 

[berlinblackbird]

Historically speaking, when I’m betrayed, it’s usually you

[berlinblackbird]

ziek in lijf / ziek in ziel

Kies

[berlinblackbird]

We kunnen het verdriet over ons heen laten komen en er iets van leren, maar wat we ervan geleerd hebben zal bij het volgende onverhoopte verdriet geen enkel nut hebben.

Haruki Murakami

[berlinblackbird]

Er zijn nog steeds dingen die elkaar mogelijk maken.

[berlinblackbird]

[berlinblackbird]

Be bold be brave be couraegeous

Captain Pike / 

[berlinblackbird]

We kunnen het verdriet over ons heen laten komen en er iets van leren, maar wat we ervan geleerd hebben zal bij het volgende onverhoopte verdriet geen enkel nut hebben.

Haruki Murakami

[berlinblackbird]

Er is geen zin meer in

liefde en graag zien

[berlinblackbird]

De leegte rolt je hart binnen als nevel uit de zee en blijft daar lange tijd hangen. Tot ze uiteindelijk deel wordt van jezelf.

[berlinblackbird]

Het schilderij, het meisje en ik –wij vormen in deze kamer een driehoek van stilte.

[berlinblackbird]

Allerlei dingen razen met steeds grotere snelheid dezelfde bestemming tegemoet

Kafka op het strand

[berlinblackbird]

The only thing to do was to drown myself then and there. So I stopped. I brought my hands to my breast, ducked my head, and dived, using my hands to push the water aside. The water pressed in on my eardrums and on my heart. I fanned myself down, but before I knew where I was, the water had spat me up into the sun, and the world was sparkling all about me like blue and green and yellow semi-precious stones. I dashed the water from my eyes. I was panting, as after a strenuous exertion, but floating, without effort. I dived, and dived again, and each time popped up like a cork. The grey rock mocked me, bobbing on the water easy as a lifebuoy. I knew when I was beaten. I turned back.

[berlinblackbird]

Jullie sleuren er mij door